به گزارش مجله خبری نگار/برنا،در پژوهشی پیشگامانه که به سرپرستی مرتضی زندهدل خیبری، استاد تمام فیزیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران و با همکاری کیمیا مهدوی، محقق و دانشآموخته دکتری تخصصی فیزیولوژی این دانشکده و حامد زارعی، دانشیار گروه زیستشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی انجام شد، سازوکارهای هورمون گرلین و ارتباط آن با شبکههای عصبی تنظیمکننده اشتها در پرندگان مورد بررسی قرار گرفت.
به گفته زندهدل، سرپرست این پژوهش که بیش از دو دهه تجربه تحقیقاتی در زمینه مکانیسمهای تنظیم اشتها در طیور دارد درک دقیق مسیرهای مولکولی و عصبی گرلین میتواند افقهای تازهای در شناخت رفتار تغذیهای پرندگان بگشاید.
به گزارش دانشگاه تهران، او تأکید کرد: برخلاف پستانداران که گرلین بهعنوان عامل اصلی تحریک اشتها عمل میکند در پرندگان نقش این هورمون ماهیتی پیچیدهتر و در برخی موارد متضاد دارد و حتی میتواند به کاهش اشتها منجر شود.
این تیم تحقیقاتی در مقاله خود ضمن بررسی جامع ساختار زیستی و عملکرد هورمون گرلین تعامل آن را با مجموعهای از شبکههای نوروپپتیدی شامل سیستمهای کورتیکوتروپینی، اوپیوئیدی، دوپامینی، سروتونینی، کانابینوئیدی، گابائرژیک و آدرنرژیک تحلیل کرده است. نتایج این بررسیها تصویری چندوجهی از نقش گرلین در تنظیم رفتار تغذیهای پرندگان ارائه میدهد.
به گفته محققان یافتههای این مطالعه نهتنها در ارتقای دانش بنیادی درباره سازوکارهای عصبی و هورمونی مؤثر بر اشتها اهمیت دارددبلکه میتواند زمینهساز توسعه کاربردهای بالینی در حوزه دامپزشکی نیز باشد. تجربه موفق استفاده از داروهای مبتنی بر گرلین و آنالوگهای آن نظیر Anamorelin برای درمان کاشکسی ناشی از سرطان، Relamorelin برای گاستروپارزی دیابتی و Capromorelin در دامپزشکی برای افزایش وزن حیوانات نشان میدهد این نتایج قابلیت تبدیل به راهکارهای نوین دارویی و اصلاح ژنتیک در صنعت پرورش طیور را دارند.
زندهدل خاطرنشان کرد: شناخت بهتر عملکرد گرلین نهتنها میتواند به اصلاح الگوهای تغذیهای و مدیریت خوراک در پرندگان منجر شود بلکه ارتقای سلامت، بهرهوری و رفاه طیور را نیز در پی خواهد داشت.