به گزارش مجله خبری نگار/یک گروه بینالمللی از دانشمندان پرتغال و ایالات متحده نقشهای از مسیرهای مهاجرت نئاندرتالها از اروپای شرقی به اوراسیای مرکزی و شرقی تهیه کردهاند. مشخص شد که نزدیکترین خویشاوندان انسانها در مدت زمان کوتاهی مسافتهای بسیار طولانی را طی کردهاند. این مطالعه در مجله علمی PLOS One منتشر شده است.
انسانشناسان مدلی نوآورانه توسعه دادهاند که عوارض زمین، سیستمهای رودخانهای باستانی، موانع یخچالی و شرایط آب و هوایی را در نظر میگیرد.
این شبیهسازیها بر روی خوشه ابررایانه قدرتمند دانشگاه نیویورک گرین اجرا شدند و دو دوره مهاجرت مناسب را پوشش دادند: مرحله ایزوتوپ دریایی ۵e (حدود ۱۲۵۰۰۰ سال پیش) و مرحله ۳ (حدود ۶۰۰۰۰ سال پیش).
نتایج این مطالعه شگفتانگیز است: نئاندرتالها میتوانستند در کمتر از ۲۰۰۰ سال، مسافتی حدود ۳۲۵۰ کیلومتر را از کوههای قفقاز تا آلتای طی کنند. این امر به دلیل استفاده از درههای رودخانهای به عنوان راهروهای حمل و نقل طبیعی و انتخاب دورههای آب و هوایی بهینه برای جابجایی امکانپذیر بود.
محققان خاطرنشان کردند: «مدلسازی ما نشان میدهد که با وجود موانع طبیعی مانند رشتهکوهها و رودخانههای بزرگ، نئاندرتالها تحرک شگفتانگیزی از خود نشان میدادند.»
نکتهی جالب توجه این است که مسیرهای مدلسازیشده با محل مکانهای باستانی شناختهشده از دورههای مربوطه مطابقت داشتند.
این مطالعه همچنین به ارتباطات احتمالی بین گروههای مختلف انسانهای باستانی میپردازد. مسیرهای مهاجرت نئاندرتالها ممکن است آنها را به مناطقی که دنیسوواها در آن ساکن بودهاند، برده باشد که شواهد ژنتیکی موجود مبنی بر آمیزش بین این دو گونه را توضیح میدهد.