این روزها که جنوب یا بهتر است بگویم پاره تن ایران و مردم مقاوم آن با تبعات ناجوانمردانه تجاوز دشمن آمریکایی دستوپنجه نرم میکنند، افکار عمومی و آحاد جامعه در یک همبستگی ملی، تمامقد کنار پاره وطن ایستادهاند. اما در میانه این التهابات و در شرایطی که خون مرزداران و سربازان غیور وطن بر زمین ریخته است، شاهد یک نمایش مضحک، ریاکارانه و البته تلخ از سوی کسانی هستیم که فرسنگها دورتر از مرزهای ایران، ناگهان به فکر دلسوزی افتادهاند.
اگر یادتان باشد همین چند سال پیش، دانشگاه اکستر انگلیس به بهانه افزایش علاقه عمومی جوانان این کشور به جادو و جادوگری، آموزش رشته تحصیلی «جادو و علوم غیبی» را در مقطع فوق لیسانس تأسیس کرده بود.
جنوب حالا خط مقدم ایرانی بودن است؛ آنجا که مردمانش سالها جنگیدند و سر خم نکردند؛ پس یکی از چیزهایی که باید نگرانش باشیم آن است که در هیاهوی دعواهای بیثمر، در هر جایگاهی هستیم وظیفهمان را در قبال میهن درست انجام ندهیم
هدف آمریکا از دور جدید حملات به ایران چیست؟ این مهمترین سوالی است که در ۲ هفته اخیر بویژه پس از کنار گذاشته شدن تفاهمنامه از سوی آمریکا و تشدید حملات به ایران، مطرح شده است. در اینجان درباره سناریوی احتمالی حمله زمینی آمریکا به جنوب ایران میپردازیم:
فیلم The Odyssey نخستین فیلم بلند کاملاً فیلمبرداریشده با دوربینهای IMAX ۷۰mm است، اما تنها در ۴۱ سالن جهان با فرمت موردنظر Christopher Nolan نمایش داده میشود.
«زندهشور» دومین فیلم بلند کاظم دانشی پس از علفزار است؛ فیلمی درام-دادگاهی که روایت آن در آستانه اجرای حکم اعدام پنج محکوم میگذرد و به موضوعاتی مانند قصاص، عدالت، بخشش و مسئولیت اجتماعی میپردازد.
رضا کیانیان در مصاحبه با هوشنگ گلمکانی پس از انتقاد به مجموعه «تاسیان» عنوان کرد که «کلاغ» در بازنمایی ساواک باتوجهبه تجربیات خودش خوب عمل کرده و تا حدود زیادی به فضا و اتمسفر آن دوران نزدیک شده است.
کمتر ژانری در فرهنگ عامه به اندازه زامبی توانسته است ماندگار بماند و بارها خودش را بازتعریف کند. از تهدید حسابشده آثار کلاسیک جرج رومرو گرفته تا هجوم دیوانهوار زامبیها در ۲۸ Days Later، زامبیها همیشه بازتابی از ترسهای عمیق انسان بودهاند؛ ترس از فروپاشی جامعه، انزوا و تلاش برای زنده ماندن. این موجودات بهقدری انعطافپذیر هستند که میتوانند وارد ژانرهای مختلفی مثل طنز، اکشن، عاشقانه و حتی درامهای تاریخی شوند. درست زمانی که به نظر میرسد این ژانر در حال فراموش شدن است، دوباره با داستانهایی تازه و دندانهایی تیزتر بازمیگردد.
سینمای هالیوود بازیگران زیادی به خود دیده که با کاریزما، جسارت یا حضور منحصربهفردشان در ذهن مخاطبان ماندگار شدهاند، اما وال کیلمر هر سه ویژگی را یکجا داشت. حتی زمانی که در کنار ستارههای بزرگ یا در فیلمهای پرزرقوبرق بازی میکرد، همیشه نگاه، دیالوگ یا تغییر حالت بعدی او چیزی بود که تماشاگر را منتظر نگه میداشت.
بیش از یک دهه از پخش کارآگاه حقیقی (True Detective) میگذرد و این مجموعه همچنان یکی از تحسینشدهترین آثار شبکه HBO به شمار میرود. حالا اپل تیوی پلاس قرار است یکی از محبوبترین زوجهای این سریال را در قالب مجموعهای کمدی دوباره کنار هم قرار دهد. سریال کارآگاه حقیقی که پخش آن از سال ۲۰۱۴ آغاز شد، به لطف ساختار آنتولوژی خود مورد استقبال گسترده منتقدان و مخاطبان قرار گرفت و برخی از بهیادماندنیترین بازیهای تلویزیونی را به نمایش گذاشت. فضای رازآلود داستان در کنار چاشنی عناصر ماورایی، این مجموعه را به اثری جذاب و تماشایی تبدیل کرده است.
بیش از یک هفته پیش، شبکه MGM+ یکی از بیرحمانهترین و شوکهکنندهترین قسمتهای پایانی سریالهای چندین سال اخیر را منتشر کرد و طرفداران هنوز در حال کنار آمدن با اتفاقات آن هستند. سریال از سوی (From) که اوایل آوریل با فصل چهارم بازگشت، با یک شروع تکاندهنده کار خود را آغاز کرد؛ قسمتی که در آن یکی از شخصیتهای مهم داستان به شکلی تراژیک جان خود را از دست داد و همزمان یکی از خطرناکترین و ترسناکترین شخصیتهای منفی سریال نیز معرفی شد. پس از گذشت ۱۰ قسمت، شرایط برای شخصیتهای داستان از این هم تاریکتر به نظر میرسد و آنها در پایان فصل با سرنوشتی حتی هولناکتر از قبل مواجه گشتهاند.