این روزها که جنوب یا بهتر است بگویم پاره تن ایران و مردم مقاوم آن با تبعات ناجوانمردانه تجاوز دشمن آمریکایی دستوپنجه نرم میکنند، افکار عمومی و آحاد جامعه در یک همبستگی ملی، تمامقد کنار پاره وطن ایستادهاند. اما در میانه این التهابات و در شرایطی که خون مرزداران و سربازان غیور وطن بر زمین ریخته است، شاهد یک نمایش مضحک، ریاکارانه و البته تلخ از سوی کسانی هستیم که فرسنگها دورتر از مرزهای ایران، ناگهان به فکر دلسوزی افتادهاند.
اگر یادتان باشد همین چند سال پیش، دانشگاه اکستر انگلیس به بهانه افزایش علاقه عمومی جوانان این کشور به جادو و جادوگری، آموزش رشته تحصیلی «جادو و علوم غیبی» را در مقطع فوق لیسانس تأسیس کرده بود.
جنوب حالا خط مقدم ایرانی بودن است؛ آنجا که مردمانش سالها جنگیدند و سر خم نکردند؛ پس یکی از چیزهایی که باید نگرانش باشیم آن است که در هیاهوی دعواهای بیثمر، در هر جایگاهی هستیم وظیفهمان را در قبال میهن درست انجام ندهیم
هدف آمریکا از دور جدید حملات به ایران چیست؟ این مهمترین سوالی است که در ۲ هفته اخیر بویژه پس از کنار گذاشته شدن تفاهمنامه از سوی آمریکا و تشدید حملات به ایران، مطرح شده است. در اینجان درباره سناریوی احتمالی حمله زمینی آمریکا به جنوب ایران میپردازیم:
بیشتر از ۳۰ سال پیش وقتی هنوز من و شما فکر میکردیم در دنیای فناوریهای نظامی، فقط موشکهای غولپیکر، جنگندههای چند میلیارد دلاری و بمبافکنهای رادارگریز، حرف اول و آخر را میزنند.
پژوهشگران در یک آزمایش عملی، یک الکترود پلاستیکی پوشیدنی از «پلاستیک زنده» ساخته و مشاهده کردند که عملکرد آن مطابق انتظارات است؛ ضمن اینکه این ماده طی دو هفته بهطور کامل تجزیه شد. این تیم تحقیقاتی برای ساخت این ماده، از ترکیبی از میکروارگانیسمها در قالب یک سیستم زیستی هماهنگ استفاده کردهاند، روشی که میتواند راهکاری نویدبخش برای مقابله با آلودگیهای پلاستیکی باشد.
هجدهم فوریه سالگرد یک کشف علمی بزرگ در تاریخ فیزیک و شیمی است که دویست و بیست و شش سال پیش رخ داد، اما هنوز هم همه از مزایای آن بهرهمند میشوند و در زندگی روزمره خود از آن بهره میبرند.
وقتی از کشف تاریخی قطب جنوب صحبت میشود، نام کاپیتان تادئوس بیلینگشاوزن و میخائیل لازارف، رهبران گروه اکتشافی پیشگام روسی که به این موفقیت بزرگ دست یافتند، مکرراً مطرح میشود.
شرکت ژاپنی ساینس رسماً دستگاهی نوآورانه به نام «ماشین لباسشویی انسان میرای» را عرضه کرد که یک کپسول خودکار است که برای شستن و خشک کردن کل بدن بدون هیچ تلاشی از سوی کاربر طراحی شده است.
در یک روز سرد در اوایل زمستان روسیه، به طور خاص در ۵ دسامبر ۱۹۵۷، یک سازه غول پیکر به درون آبهای لنینگراد افتاد و سفری طولانی را آغاز کرد که مسیرهای آن در یخی به سختی سنگ حک شده بود.
ساعت ۶ بعد از ظهر روز ۲۵ دسامبر ۱۹۴۶، تحت رهبری آکادمیسین ایگور کورچاتوف، اتحاد جماهیر شوروی شاهد یک رویداد تاریخی بود: راهاندازی اولین راکتور هستهای در اروپا.