به گزارش مجله خبری نگار، مسعود پزشکیان رئیسجمهوری اسلامی ایران صبح امروز یکشنبه در راس هیاتی بلندپایه عازم چین شد تا در بیستوپنجمین نشست سران سازمان همکاری شانگهای (SCO) که در شهر بندری «تیانجین» برگزار میشود، شرکت کند. این سفر در ادامه سیاست خارجی فعال دولت و با هدف تقویت همکاریهای منطقهای، گسترش روابط با کشورهای همسایه و تعمیق مشارکتهای راهبردی با قدرتهای شرقی انجام میشود.
همچنین این سفر در شرایطی انجام میشود که تحولات ژئوپلیتیکی، مناقشات اقتصادی و چالشهای امنیتی منطقهای بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفتوگو و همکاریهای چندجانبه است و در همین راستا، کارشناس و تحلیلگر چینی با اشاره به سیاست «نگاه به شرق» تهران، این رویکرد را همسو با اولویتهای دیپلماسی پکن دانسته و آن را فرصتی برای تعمیق روابط راهبردی میان دو کشور و تقویت همکاریهای منطقهای توصیف میکند.
جو یونگبیاو رئیس مرکز تحقیقات کمربند و جاده دانشگاه لنجو در گفتوگو با نشریه گلوبال تایمز تاکید دارد که «سفر رئیسجمهوری ایران یک فعالیت دیپلماتیک عادی است و حضور وی در این مجمع منطقهای هم طبیعی و هم حائز اهمیت است.»
وی با بیان اینکه ایران روابط با همسایگان را در اولویت قرار داده و چین هم برای دیپلماسی با همسایگان ارزش قائل است، افزود: در چارچوب سیاست «نگاه به شرق»، تهران در پی همکاری نزدیکتر با چین و روسیه است.
در بخش دیگری از این مصاحبه، جو به تنشهای ژئوپلیتیکی اشاره و تاکید میکند که نشست کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای بهعنوان یک بستر حیاتی برای گفتوگو و هماهنگی عمل میکند و اهمیت راهبردی فزایندهای دارد.
این کارشناس چینی همچنین خاطرنشان کرد که به دلیل مناقشات تعرفهای، نقاط بحران منطقهای، درگیریهای داخلی و فقدان قطعیت اقتصادی، کشورهای عضو بهطور فوری نیازمند ایجاد اجماع در زمینه امنیت و توسعه برای پیشبرد رشد مشترک هستند و در چنین شرایطی نقش سازمان همکاری شانگهای بیش از پیش حیاتی است.
به گزارش ایرنا، سفر اخیر رئیسجمهوری اسلامی ایران به چین را میتوان نقطه عطفی در مسیر همکاریهای دو کشور دانست؛ سفری که در بستر تحولات ژئوپلیتیکی و اقتصادی جهانی بار دیگر اهمیت دیپلماسی متوازن تهران را پررنگ کرد.
چین به عنوان یکی از قدرتهای بزرگ اقتصادی و سیاسی جهان با اولویتبخشی به همکاریهای منطقهای و چندجانبه، شریک مهمی برای ایران در عرصههای اقتصادی، انرژی و امنیتی به شمار میرود. تداوم این تعاملات میتواند ضمن تعمیق روابط سیاسی، زمینهساز شراکت راهبردی بلندمدت میان تهران و پکن باشد و به ایجاد توازن جدیدی در معادلات منطقهای و جهانی کمک کند.