به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: راهاندازی فدراسیون ورزشهای دریایی و ساحلی، نگاهها را به سمت رشتههایی مثل والیبال، فوتبال و هندبال ساحلی برده که زیر مجموعه فدراسیونهایشان فعالیت میکنند و اتفاقاً برخی از آنها از جمله والیبال نقش پررنگی در فدراسیون جهانیشان دارند.
شرایط ورزش به این صورت است که هر اقدامی در داخل متناسب با فدراسیون جهانی آن رشته باید پیش برود و در این شرایط سؤال این است که تکلیف این رشتهها بخصوص والیبال، هندبال و فوتبال چه میشود؟ در مقایسه با سایر رشتههای دریایی مثل موج سواری، قایقرانی بادبانی و...، این سه رشته ساحلی اهمیت بیشتری دارند و حتی در داخل کشور نیز طرفداران زیادی جذب کردهاند. در نتیجه بر هم زدن نحوه فعالیت این رشتهها به نظر میرسد بیشتر به آنها آسیب بزند تا اینکه کمکشان کند.
البته از آنجایی که در ارتباط با فدراسیونهای جدید، ابهامهای زیادی وجود دارد، هنوز مشخص نیست که برای این رشتهها چه برنامهای چیده شده؟ اگر قرار است که اینها در دل فدراسیونشان بمانند، پس راهاندازی فدراسیون ساحلی چه مفهومی دارد؟ اگر هم این رشتهها قرار است به فدراسیون جدید منتقل شوند، خب تکلیف فدراسیونهای جهانیشان چه میشود؟ مگر غیر از این است که فدراسیون قایقرانی به خاطر الگوی خارجیاش قرار است به چند فدراسیون تقسیم شود؛ در این شرایط چطور به الگوی بینالمللی در ارتباط با فدراسیونهایی که رشتههای ساحلی را زیر مجموعه خود دارند، توجهی نشده است؟
سؤال دیگر این است که رویدادهایی با عنوان بازیهای ساحلی آسیا و حتی جهان برگزار میشود و در این صورت آیا متولی آمادهسازی تیمهای ایرانی برای حضور در رویدادهای بینالمللی، فدراسیون رشتههای دریایی و ساحلی خواهد بود؟ اگر پاسخ منفی است، چطور قرار است بین این فدراسیون و سایر فدراسیونها تعامل ایجاد کرد؟
تجربه وجود فدراسیون جانبازان و معلولان و انتقال برخی رشتههای این بخش به فدراسیونها و البته وجود کمیته ملی پارالمپیک نشان میدهد که چند متولی نمیتوانند بخوبی با هم به توافق برسند و همینها عامل تشنج میشوند به جای اینکه کمککننده باشند. با این تجربه به نظر میرسد ایجاد تعامل بین فدراسیونهای مختلف که رشتههای ساحلی دارند، با فدراسیون تازه تأسیس چندان کار سادهای نیست.