تأثیر گیاهان دارویی در کاهش اضطراب

 ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺷﺎﻳﻊ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﭘﻴﺸـﻴﻨﻪ‌ﺍی ﺑﻪ ﻃﻮﻝ ﺗﻤﺎمی ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺸﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺻﻮﻻً ﺑﺸﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺗﺮﺱ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻩﻫﺎیی ﺟﻬـﺖ ﻓـﺎﻳﻖ ﺁﻣـﺪﻥ ﺑـﺮ ﺍﻳـﻦ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻭ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺑـﻪ ﻧﺘـﺎﻳﺞ ﺷﮕﺮفی ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻣﺎ ﻫﻨـﻮﺯ ﺑـﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴـﺖ ﻛﺎﻣـﻞ ﺩﺳـﺖ ﻧﻴﺎﻓﺘـﻪ است.

  به گزارش مجله خبری نگار، محققان در پژوهشی با عنوان «بررسی تأثیر گیاهان دارویی بر اضطراب» آورده‌اند: «ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺯﻳـﺎﺩ ﻭ ﻃـﻮﻻﻧﻲ ﻣـﺪﺕ ﻣﻌﻤـﻮﻻً ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺦﻫﺎی ﻓﻴﺰﻳﻮلوژیک ﺍﺯ جمله ﺍﻓـﺰﺍﻳﺶ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴـﻢ، ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺑﺪﻥ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻛﺎﺭ ﺩﺳـﺘﮕﺎﻩ ﻗﻠـﺐ ﻭ ﻋـﺮﻭﻕ ﺑـﻮﺩﻩ، ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻬﻤﻲ ﺑﻴﻦ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﻣﺮگ ﻭ ﻣﻴﺮﻫﺎی ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺣﺎﻛﻲ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺴـأﻟﻪﺍی ﺩﺭ ﺑﻬﺪﺍشت ﻭ ﺗﻨﺪﺭستی عمومی است».

این پژوهش توسط جواد شاهین‌فر مربی و متخصص بیهوشی، حسین زراعتی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت ویژه دانشکده پرستاری و مامایی، فاطمه نسیمی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت ویژه نوزادان و سعید شجاعی کارشناس هوشبری مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد: «به نظر می‌رسد ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ شایع‌ترین ﻭ ﺍﺣﺘﻤـﺎﻻً جدی‌ترین عارضه ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺑﺎﺷـﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗـﻊ افسردگی بیش ﺍﺯ حد، ﺧـﻮﺩ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺿـﻄﺮاﺏ ﻣﻲﺷﻮﺩ تا  ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺩﺭﻣﺎﻥ برآید. با توجه ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﺭ ﻃﺐ سنتی گیاهان مختلفی جهت ﺁﺭﺍم‌بخشی ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﻟـﺬﺍ ﭘـﮋﻭﻫﺶ‌های مختلفی ﺩﺭ ﺍین ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍین مقاله ﺑﺮﺭسی ﻭ ﺟمع‌ﺁﻭﺭی ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﮔﺰﺍﺭﺵ‌های ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺩﺍﺭﻭﻳﻲ ﺑﺮ ﺭﻭی ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺑﻮﺩه است». 

در این پژوهش آمده است:«ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻛﻪ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻃﺒﻴﻌـﻲ ﺑـﻪ ﻓﺸـﺎﺭ ﺭﻭﺍﻧـﻲ ﺍﺳـﺖ ﺩﺍﺭﺍی مؤﻟﻔﻪﻫﺎی ﺭﻓﺘﺎﺭی، ﺑﺪﻧﻲ ﻭ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧـﻮﻋﻲ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺟﻲ ﻭ ﻋﻴﻨـﻲ ﻧـﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟـﻲ ﺩﺭ ﺗﻔﺴـﻴﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ‌های مشاهده پذیر می‌تواند مفید باشد. اگرچه عقیده ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛـﻪ ﺍﺿـﻄﺮﺍﺏ ﻛـﻢ ﺑـﺮﺍی ﺣﻴـﺎﺕ ﻭ ﺯﻧـﺪﮔﻲ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺯﻳﺎﺩ ﻧﻴﺰ زیان‌های جدی ﺑـﺮ ﺟﺴﻢ، ﺭﻭﺍﻥ، ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﺣﺮﻓﻪ ﻭ ﺗﺤﺼﻴﻼﺕ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻲﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﺍ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻚ ﺳﻼﻣﺖ ﻛﻴﻔﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒـﻮﻝ ﺩﺭ ﺯﻧـﺪﮔﻲ محروم می‌نماید».

گیاهان ذکر شده در این پژوهش به شرح ذیل است:

سنبل‌الطیب

ﮔﻴﺎﻫﻲ ﻋﻠﻔﻲ ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺭﺍی ﺳﺎﻗﻪ ﻗﻮی، ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺧـﻮﺩﺭﻭ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞﻫﺎی ﻛﻢ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺁﺏﻫﺎی جاری یا ﮔﻮﺩﺍﻝﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻏﻠﺐ ﻧﻮﺍﺣﻲ ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﺁﺳﻴﺎ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻥ می‌روید. ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺁﻥ ﺭﻳﺸﻪ ﻭ ﺭﻳـﺰﻭﻡ است. ریشه و ریزوم ﺁﻥ ﺩﺍﺭﺍی ﺁمیدون، تانن، گلوکز، اسید فرمیک، ﺍﺳﻴﺪﺍﺳﺘﻴﻚ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺯﻳﺎﺩی ﻣﻨﮕﻨﺰ ﺍﺳﺖ. 

ریشه سنبل الطیب ﺩﺍﺭﺍی ﺍﺛﺮ ﺿﺪﺗﺸﻨﺞ ﻗﻮی بوده ﻭ نیز ﺩﺭ ﻃب سنتی ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻲﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﻣﻨﺸﺎء ﻋﺼﺒﻲ، ﻫﻴﺴﺘﺮی، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺩﻓﻊ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﺩﺭ ﻣﺒﺘﻼﻳﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺩﻳﺎﺑﺖ، ﺭﻓﻊ بی‌خوابی، ﺩﻓﻊ ﮔﺎﺯ معده، ضد اسپاسم ﻭ ﺁﺭﺍﻡ‌بخش نیز ﺍﺳـﺘﻔﺎﺩﻩ می‌شود. همچنین ریشه در درمان اختلالات عصبی به ویژه سرگیجه، ﺩﺭدهای عصبی، سردرد، میگرن ﻭ ﺍضطراب ﻭ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎﺋﺴﮕﻲ، ﺳﻜﺴﻜﻪﻫﺎی ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ ﺩﺭﺩ ﻣﻌﺪﻩ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ دارد. ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﻋﻈﻢ ﺍستفاده ﺍﺯ این ﮔیاه ﺭﺍ ﺩﺭ طب ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻰﺷﻮﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﺁﻥ ﺑﻪ عنوان ﺁﺭﺍﻡ‌بخش ﺍست.

اسطوخودوس

از نظر غالب حکمای طب سنتی، ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮔﺮﻡ ﻭ خشک ﺩﺍﺭﺩ. برای تقویت ذهنی، ﺣﺎﻓﻈﻪ، ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺭﺷﺪ ﻭ سرگیجه ﻭ تشنج توصیه شده است. ﺍﺳﻄﻮﺧﻮﺩﻭﺱ به عنوان یک ﺩﺍﺭﻭی ﺁﺭﺍﻡبخش ﻭ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭﺩﻫﺎی ﻣﻌﺪﻩ ﻣﺼﺮﻑ ﺳـﻨﺘﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ دیگر ﺧﻮﺍﺹ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺁﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﺛﺮﺍﺕ ضد ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ، ضد صرع و ضد سردردهای عصبی آن اشاره کرد. 

محققان می‌گویند: «ترکیبات فراوانی ﺩﺭ عصاره ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ مهمترین ﺁﻥﻫﺎ می‌توان ﺑﻪ ژﺭﺍنیول، لینالول، لینالول استات، سینئول، بورنئول، آلفاپینن، کامفور، اسید بوتیریک، اسید والریانیک، اسید اورسالیک و ﻓﻼﻭﻧﻮﺋﻴﺪﻫﺎی ﻟﻮﺗﺌﻮﻟﻴﻦ ﺍﺷﺎﺭﻩ کرد که ﺍین مواد احتمالاً تأثیر گیاه را بر مناطق  CNS تقویت کرده و از طریق گیرنده‌های CABA باعث بروز اثرات آرام‌بخش و تسکینی می‌شود».

خارمریم

ﺳﻴﻠﻲ مارین ﺧﺎﺭ ﻣﺮﻳﻢ ﮔﻴﺎﻫﻲ یک ﺳﺎﻟﻪ ﻳﺎ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻛﺎﺳﻨﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ به طور طبیعی ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻗﺴﻤﺖ‌های ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺗﺎ ﺁﺳﻴﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎی ﺍیالات متحده رشد می‌کند. به طور سنتی ﺍﺯ این گیاه برای افزایش ترشح شیر، اختلالات قاعدگی، افسردگی، احتقان کبد، طحال و کلیه‌ها و نظایر آن استفاده شده است. اثرات فارماکولوژیکی متعددی از جمله اثرات آنتی اکسیدانت، ضدسرطان و محافظت سلول‌های کبد در برابر بسیاری از سموم کبدی به این گیاه نسبت داده شده است.

محققان در پژوهش خود با عنوان «بررسی اثرات ﺿﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﺳﻴﻠﻲ ﻣﺎﺭﻳﻦ ﻣﺸﺘﻖ ﺍﺯ گیاه خار مریم ﺩﺭ موش ﺻﺤﺮﺍﻳﻲ» بر روی 35 موش صحرایی ﻧﺮ ﺑﺎﻟﻎ ﻧﮋﺍﺩ ویستا نشان دادند ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲﺭﺳﺪ ﺳﻴﻠﻲ ﻣﺎﺭﻳﻦ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺿﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ برای کنترل اضطراب ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

فلوس

گیاه فلوس با نام علمی Cassia fistula از خانواده ﻟﮕﻮﻣﻴﻨﻮﺯﻫﺎ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻴﺮﻩ ﻛﺎﺳﻴﺎﻫﺎ است ﻛﻪ ﺑﻪ صورت ﺩﺭﺧـﺖ  ﺑﺎ ﻣﻴﻮﻩﺍی ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﻗﻬـﻮﻩﺍی ﺗﻴـﺮﻩ ﺩﺭ مناطق مختلف ایران ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. تمامی ﻗﺴﻤﺖ‌های ﮔﻴﺎﻩ ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻟﻲ مهمترین ﻭ شناخته شده‌ترین قسمت گیاه میوه آن است.  ﺩﺭ طب سنتی ﺍﺯ این گیاه به عنوان مسهل و ملین به واسطه داشتن ﮔﻠﻴﻜﻮﺯﻳﺪﻫﺎی ﺁﻧﺘﺮﺍﻛﻴﻨﻮﻧﻲ، ضدکرم، درمان سوختگی، تشنج، سوزش ادرار، خون ادراری، سیفلیس، کورک و ... استفاده می‌شود.

بابونه

ﮔﺮﺩ ﺑﺎﺑﻮﻧﻪ ﺳﺒﺰ مایل به زرد، با بوی ﻣﻌﻄﺮ، ﻣﻄﺒﻮﻉ ﻭ ﻣﺰﻩ ﺗﻠﺦ است. بوی ﺁﻥ مربوط ﺑـﻪ اسانس ﺷﺎﻣﺎﺯﻭﻟﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺗﻘﻄﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻮﺩﻥ، رنگ آبی ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺍﺯ مزایای ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ ﺁﻥ می‌توان به مواردی ﭼـﻮﻥ  ضد ﺍﺿـﻄﺮﺍﺏ، ضد ﺍﺳﭙﺎﺳﻢ، ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺩﻫﻨﺪﮔﻲ، ضد آلرژی، ضد ﺍﻟﺘﻬـﺎﺏ، تقویتﻛﻨﻨﺪﻩ ﺭﺣﻢ، ﺿﺪ ﺯﺧﻢ معده، ضد باکتری، ضدقارچ، ضد ﻭﻳﺮﻭﺱ ﻭ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ دیگر ﺍشاره کرد.

اسفناج

اسفناج به علت اهمیت غذایی در اغلب نواحی ﺟﻬﺎﻥ به طور معمول پرﻭﺭﺵ ﺩﺍﺩﻩ می‌شود. ﺍﺳﻔﻨﺎﺝ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺳﺒﺰی‌های ﻣﻌﺘﺪﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺑﺎ هر مزاجی سازگار است. ﺩﺭ ﻃﺐ ﺳﻨﺘﻲ ﺍﺯ ﺍﺳﻔﻨﺎﺝ به عنوان تقویت اعصاب برای افرادی که کارهای فکری دارند توصیه شده و همچنین از اسفناج به عنوان اشتهاآور، ملین ﻭ تسکین ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﺭﺩ ﺳﺮ ﻭ ﻛﻤﺮ، ﺿﺪ ﺳﺮﻓﻪ، ﺭﻓﻊ ﺗﺸﻨﺞ ﻭ همچنین جهت رشد و فعالیت ﺳـﻠﻮﻝ‌ها  ﺩﺭ اطفال استفاده شده است.

براساس این پژوهش آمده است:« برگ ﺍﺳﻔﻨﺎﺝ ﺷﺎﻣﻞ اجزاء فعال متعدد مثل ﻓﻼﻭﻳﻨﻮﺋﻴﺪﻫﺎ است ﻛﻪ ﺍﺯ آنتی اکسیدان‌های قوی بوده ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭﺳﻴﻊ ﻓﺎﺭﻣﺎﻛﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﻭ ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺷﺎﻣﻞ ضدالتهابی، ضدآلرژیک، ضد ویروسی، محافظت از سیستم اعصاب مرکزی، ضد سرطان ﻭ ضد پیری ﺩﺍﺭﺩ».

بهارنارنج

ﺩﺭ طب ﺳﻨﺘﻲ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﮔﻞﻫﺎی ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭی‌ﻫﺎی ﻋﺼﺒﻲ نظیر ﻫﻴﺴﺘﺮی، ﺗﺸﻨﺞ ﻭ ﺿﻌﻒ ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲشود. به علاوه ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﺭﺍﻡﺑﺨﺶ، ﺧﻮﺍﺏﺁﻭﺭ، ﺍﺷﺘﻬﺎﺁﻭﺭ ﻭ برطرف ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﭙﺶ ﻗﻠﺐ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻮﺍﺩ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﮔﻞ‌ﻫﺎ ﻳﺎ برگ‌های جوان این ﮔﻴﺎﻩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ درصد ﺍﺟـﺰﺍ ﺗﺸـﻜﻴﻞ دهنده ﺁﻥ ﺍﺯ جمله ﻟﻴﻨﺎﻧﻮﻝ، ﻟﻴﻨﺎﻧﻴﻞ ﺍﺳﺘﺎﺕ، ﻣﻴﺴﺮﻳﻦ، ﻟﻴﻤﻮﻧﻦ ﻭ ﺩﺭﺻﺪ ﻓﻼﻭﻧﻮﻳﻴﺪﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺮگﻫﺎ ﻭ ﮔﻞ‌های ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ که نشان دهنده بالا بودن این ترکیبات ﺩﺭ گل‌ها نسبت به برگ‌ها است.

بر اساس یافته‌های این پژوهش: «ﺩﺭ طب سنتی ﺍﺯ گیاهان بسیاری که ﺩﺍﺭﺍی خواص ﺿﺪﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﻭ ﺁﺭﺍﻣ‌ﺒﺨﺸﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. مطالعات ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ بر ﺭﻭی ﺳـﻨﺒﻞﺍﻟﻄﻴـﺐ،  ﺍﺳـﻄﻮﺧﻮﺩﻭﺱ، ﺧـﺎﺭﻣﺮﻳﻢ، ﻓﻠﻮﺱ، ﮔﻞ ﺳﺮﺥ، ﺻﻤﻎ ﭘﺴﺘﻪ، زیرفون، علف چای، ﺭﺍﺯﻳﺎنه، ﺑﺎﺑﻮﻧﻪ، ﺍﺳﻔﻨﺎﺝ ﻭ ﺑﻬﺎﺭﻧـﺎﺭﻧﺞ نشان ﺩﺍﺩﻩ که این گیاهان ﺩﺍﺭﺍی ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺿﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ هستند ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮ ﺭﻭی همه ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻛﺎﻓﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ طور ﺩﻗﻴﻖ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺭﺍ ﺑـﺎ یکدیگر ﻣﻘایسه ﻧﻤﻮﺩ».

محققان معتقدند: «با توجه به ﺷـﻴﻮﻉ  ﺑـﺎﻻی ﺍﻧـﻮﺍﻉ ﺍﺿـﻄﺮﺍﺏ که ﺣﺎصل ﺳﺒﻚﻫﺎی ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﻣﺮﻭﺯی است. شاید گیاهان با  خواص ﺁﺭﺍﻣﺒﺨﺸﻲ ﻭ ﺿﺪﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ مطالعات ﻣﻮﺭﺩ نیاز ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭی ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ برای ﺩﺍﺭﻭﻫﺎی ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺟﻬﺖ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺗأﺛﻴﺮ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺩﺍﺭﻭﻳﻲ ﺑﺮ ﺭﻭی ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻲﺷﻮﺩ».

این پژوهش در مجله طب سنتی اسلام و ایران در سال 1396 به چاپ رسیده است.

منبع: ایسنا