محدودیت جدید OpenAI؛ ChatGPT و Codex یک سهمیه مشترک دارند

به گزارش مجله خبری نگار/شهرآرانیوز، طبق مستندات به‌روزشده شرکت openai، مشترکان طرح‌های Plus، Pro و Business به‌جای سهمیه‌های جداگانه، یک سهمیه مشترک برای استفاده از هر دو ابزار خواهند داشت.

در این ساختار جدید، انجام کار‌های پیچیده‌تر سهم بیشتری از اعتبار مصرفی را به خود اختصاص می‌دهد؛ با این حال، مکالمات معمولی در حالت Instant از این سهمیه مشترک کسر نخواهند شد.

این تغییر هم‌زمان با برنامه OpenAI برای انتقال قابلیت‌های خودکارتر ChatGPT Work به تجربه اصلی ChatGPT انجام می‌شود. به این ترتیب، کاربران می‌توانند از داخل یک مکالمه، انجام پروژه‌های پیچیده را به ChatGPT بسپارند. البته فراهم کردن چنین امکانی به معنای ادغام منابع پردازشی مورد استفاده این ابزار‌ها نیز خواهد بود؛ تصمیمی که احتمالاً بسیاری از مشترکان پولی را ناراضی می‌کند.

OpenAI اعلام کرده است که بیشتر مشترکان نباید مجبور شوند بیش از گذشته منتظر بازنشانی محدودیت‌های مصرف خود بمانند. با این حال، این شرکت هنوز میزان دقیق سهمیه‌های جدید را اعلام نکرده است و همین موضوع ارزیابی درستی این اطمینان‌بخشی را دشوار می‌کند. در واقع، OpenAI از مشتریان می‌خواهد اعتماد کنند که پس از تغییر قوانین، اشتراکی که بابت آن پول می‌پردازند، ارزش کمتری پیدا نخواهد کرد.

یک اشتراک با انتظارات بیش از حد متفاوت

برای بیشتر کاربران، ChatGPT همچنان یک دستیار نسبتاً ساده است. این افراد احتمالاً علاقه‌ای ندارند بدانند یک عامل هوش مصنوعی برنامه‌نویسی هنگام ساخت یک اپلیکیشن چه تعداد توکن مصرف می‌کند. به همین دلیل، اختصاص سهمیه مشترک برای این دو ابزار می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

برای مثال، کاربری که از ChatGPT برای تحقیق و جست‌و‌جو استفاده می‌کند و گاهی نیز سراغ Codex می‌رود، ممکن است متوجه شود این فعالیت‌ها برای استفاده از منابع پردازشی مشترکی با یکدیگر رقابت می‌کنند.

خارج ماندن مکالمات معمولی در حالت Instant از این سهمیه، یک امتیاز مهم محسوب می‌شود. این یعنی اگر کاربری بیش از حد از Codex استفاده کند، مکالمات عادی او ناگهان غیرممکن نخواهند شد. با این حال، درخواست‌هایی که به استدلال پیچیده‌تر نیاز دارند، همچنان از سهمیه مشترک مصرف می‌کنند؛ درحالی‌که همین قابلیت‌ها از جمله دلایل اصلی پرداخت هزینه برای اشتراک ChatGPT هستند.

ممکن است سهمیه نهایی آن‌قدر سخاوتمندانه باشد که بیشتر کاربران متوجه تغییر نشوند. حتی برخی کاربران نیز ممکن است از امکان تخصیص منابع بیشتر به ابزار موردعلاقه خود سود ببرند. اما تا زمانی که ارقام مشخصی اعلام نشود، مشترکان نمی‌توانند تشخیص دهند آیا در ازای پولی که می‌پردازند، خدمات بهتری دریافت می‌کنند یا خیر.

واکنش کاربران فعلی نشان می‌دهد OpenAI در همین زمینه با مشکل مواجه شده است. در یکی از بحث‌های ردیت، عنوان «بدترین تصمیم ممکن از سوی OpenAI» برای انتقاد از این تغییر انتخاب شده است. یکی از کاربران نوشته است که به‌دلیل این تصمیم، اشتراک خود را لغو خواهد کرد؛ زیرا یکی از جذابیت‌های اصلی پرداخت ۲۰ دلار برای اشتراک ChatGPT، در مقایسه با اشتراک ۲۰۰ دلاری Claude، همین موضوع بوده است.

این نارضایتی بازتاب نگرانی گسترده‌تری است: OpenAI بیش از گذشته ابزار‌های حرفه‌ای هوش مصنوعی را در اولویت قرار می‌دهد و ممکن است نیاز کاربرانی را که صرفاً می‌خواهند بدون نگرانی درباره میزان مصرف منابع پردازشی از ChatGPT استفاده کنند، نادیده بگیرد.

این نارضایتی به‌ویژه با توجه به تغییرات اخیر OpenAI در طرح‌های Pro قابل درک است. این شرکت پس از اعتراض مشترکان، از تصمیم پیشنهادی خود برای کاهش محدودیت مصرف طرح Pro ۲۰۰ عقب‌نشینی کرد و هم‌زمان سهمیه برخی طرح‌های دیگر را افزایش داد. این واکنش‌پذیری قابل‌قبول است، اما وقتی تغییر مهم دیگری در شیوه محاسبه مصرف در راه باشد، چندان اعتمادبخش به نظر نمی‌رسد.

اولویت با کسب‌وکار‌ها

پرسش مهم‌تر این است که OpenAI در نهایت می‌خواهد ChatGPT به چه محصولی تبدیل شود. قابلیت‌های رو به گسترش ChatGPT Work برای انجام مأموریت‌ها و پروژه‌های بزرگ طراحی شده‌اند و این محصول را بیش از گذشته به یک پلتفرم حرفه‌ای برای بهره‌وری نزدیک می‌کنند.

این مسیر فاصله زیادی با چت‌بات دوستانه‌ای دارد که با فراهم کردن امکان گفت‌وگوی ساده با هوش مصنوعی، میلیون‌ها نفر را به خود جذب کرد.

به نظر می‌رسد OpenAI مصمم است این دو تجربه متفاوت را در یک محصول ادغام کند؛ اما خطر این تصمیم آن است که کاربران عادی مجبور شوند با سرویسی کار کنند که به‌تدریج بیشتر برای فرایند‌های حرفه‌ای و کسب‌وکاری طراحی می‌شود.

البته OpenAI دلایل تجاری خوبی برای حرکت در این مسیر دارد. کسب‌وکار‌ها حاضرند برای هوش مصنوعی‌ای که می‌تواند کار‌های ارزشمند و پیچیده انجام دهد، هزینه‌های قابل‌توجهی بپردازند؛ درحالی‌که اشتراک‌های مصرف‌کنندگان عادی با فشار بیشتری برای مقرون‌به‌صرفه ماندن مواجه هستند. ادغام این دو تجربه می‌تواند کاربران را به آزمایش قابلیت‌های پیشرفته‌تر ترغیب کند و در نهایت آنها را به خرید اشتراک‌های گران‌تر سوق دهد.

با این حال، اگر برای دسترسی به قابلیت‌های پیشرفته استدلال هوش مصنوعی هزینه پرداخت می‌کنم، انتظار دارم بدانم تقریباً تا چه اندازه می‌توانم از آنها استفاده کنم؛ بدون اینکه دائماً نگران باشم یک فعالیت دیگر از سهمیه‌ام کم کرده است.

مجبور کردن کاربران به نظارت بر میزان مصرف توکن‌ها، دقیقاً از همان کار‌های اداری و دردسر‌هایی است که قرار بود هوش مصنوعی آنها را از میان بردارد.

OpenAI باید پیش از اجرایی شدن تغییرات دسامبر، میزان سهمیه‌های جدید را به‌صورت شفاف و قابل‌فهم منتشر کند و توضیح دهد فعالیت‌های مختلف چگونه از این سهمیه مصرف می‌کنند. مشتریان نباید مجبور شوند برای فهمیدن اینکه آیا اشتراکشان بی‌سروصدا محدودتر شده است یا خیر، خودشان دست به آزمایش بزنند.

قدرتمندتر کردن ChatGPT اقدامی ارزشمند است؛ اما اینکه کاربران احساس کنند در ازای پولی که می‌پردازند خدمات کمتری دریافت می‌کنند، قطعاً روش بسیار نادرستی برای جشن گرفتن این پیشرفت خواهد بود.