مادر تارانتینو رؤیایش را مسخره کرد؛ او هم عهد بست حتی یک پنی به او ندهد!

به گزارش مجله خبری نگار، تارانتینو در گفت‌و‌گو با پادکست «دِ مومنت» به میزبانی برایان کوپلمن توضیح داد که مادرش، کانی زاستوپیل، همواره از عملکرد تحصیلی او ناراضی بود و وقتی معلمان از تمرکز نداشتن او بر درس‌ها شکایت می‌کردند، با او بحث می‌کرد.

به گفته تارانتینو، مادرش در یکی از این مشاجره‌ها، با لحنی تمسخرآمیز به رؤیای او برای نویسندگی فیلمنامه اشاره کرد و گفت این «حرفه نویسندگی» به‌زودی به پایان می‌رسد. همین جمله باعث شد تارانتینو با خودش عهد کند که اگر روزی نویسنده‌ای موفق شد، مادرش هیچ سهمی از موفقیت مالی او نخواهد داشت.

«وقتی آن حرف را با لحنی کنایه‌آمیز زد، با خودم گفتم وقتی نویسنده موفقی شدم، حتی یک پنی هم از موفقیتم نصیبت نخواهد شد. نه خانه‌ای برایت می‌خرم، نه تو را به تعطیلات می‌برم و نه یک کادیلاک اِلوِیس برایت می‌گیرم. چون آن حرف را زدی، هیچ‌چیز نصیبت نمی‌شود.»

تارانتینو می‌گوید همچنان به این عهد پایبند مانده است. او هرگز برای مادرش خانه یا خودرو نخریده، هرچند پذیرفته است که یک‌بار برای حل مشکلی مالیاتی به او کمک کرده است.

این کارگردان که با ساخت فیلم‌هایی، چون «سگ‌های انباری»، «داستان عامه‌پسند»، «بیل را بکش» و «جنگوی زنجیرگسسته» به یکی از چهره‌های موفق هالیوود تبدیل شد، بنا بر برآورد‌ها حدود ۱۵۰ میلیون دلار ثروت دارد. مادر ۷۵ ساله او که در ایالت تنسی زندگی می‌کند، پرستار است.

کوپلمن در این گفت‌و‌گو از تارانتینو خواست از این عهد صرف‌نظر کند و احتمال داد که انتقاد مادرش، به‌جای آنکه مانع پیشرفت او شود، انگیزه‌ای برای اثبات توانایی‌هایش بوده باشد. اما تارانتینو نپذیرفت و گفت: یادتان باشد، لحن کنایه‌آمیز درباره چیزی که برای یک نفر اهمیت دارد، پیامد‌هایی دارد.

این در حالی است که مادر تارانتینو در شکل‌گیری علاقه او به سینما نیز نقش داشت. او تنها ۱۶ سال داشت که در سال ۱۹۶۳ در ناکسویل ایالت تنسی، کوئنتین را به دنیا آورد. پدرش، تونی تارانتینو که سودای بازیگری داشت، پیش از تولد او خانواده را ترک کرد و مادرش در کنار بزرگ کردن فرزندش، شیفت‌های طولانی پرستاری را می‌گذراند.

پس از نقل مکان به لس‌آنجلس، تارانتینو فرصت تماشای فیلم‌های بسیار بیشتری از آنچه معمولاً برای کودکان مجاز دانسته می‌شود، پیدا کرد. کرتیس زاستوپیل، موسیقی‌دانی که بعد‌ها همسر مادرش شد، او را به نمایش فیلم می‌برد و مادرش نیز اجازه می‌داد اوم فیلم‌های بیشتری را تماشا کند.

تارانتینو در ۱۴ سالگی فیلمنامه‌ای با عنوان «کاپیتان پیچ‌فاز و راهزن آنچوی» نوشت و در ۱۶ سالگی، با اجازه مادرش، دبیرستان را ترک کرد؛ به شرط آنکه شغلی پیدا کند.

او ابتدا در سینمایی در تورنس به‌عنوان مسئول کنترل بلیت کار کرد و سپس پنج سال در فروشگاه ویدئویی «ویدئو آرشیوز» مشغول شد؛ جایی که فرصت یافت فیلم‌های فراوانی تماشا کند.

او پیش‌تر در گفت‌و‌گو با مجله رولینگ استون، درباره نرفتن به مدرسه سینما گفته بود: وقتی از من می‌پرسند به مدرسه سینما رفته‌ام یا نه، می‌گویم نه، من به فیلم‌ها رفتم.