کشف شگفت‌انگیزی در استخوان‌های یک دایناسور ۶۶ میلیون ساله انجام شده است

شیمی تحلیلی: ردپای پروتئین در استخوان‌های دایناسور ۶۶ میلیون ساله یافت شد

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، آثاری از کلاژن را در استخوان‌های دایناسور منقار اردکی ادمونتوسوروس، که تقریباً ۶۶ میلیون سال پیش زندگی می‌کرده است، کشف کرده‌اند. این کشف، این ایده را که تمام مواد آلی موجود در فسیل‌ها در طول زمان زمین‌شناسی کاملاً از بین رفته‌اند، به چالش می‌کشد. این مطالعه در مجله Analytical Chemistry منتشر شده است.

موضوع این مطالعه، یک استخوان ساکروم ۲۲ کیلوگرمی بود که در سازند معروف هل کریک در داکوتای جنوبی یافت شد. ادمونتوسوروس‌ها دایناسور‌های گیاهخوار بزرگی بودند که در اواخر دوره کرتاسه در کنار تیرانوسور‌ها زندگی می‌کردند.

دانشمندان از روش‌های تحلیلی متعددی استفاده کردند: تعیین توالی پروتئین، طیف‌سنجی جرمی و میکروسکوپی. قطعاتی از کلاژن، پروتئین ساختاری اصلی بافت استخوان، در نمونه شناسایی شد. تأیید بیشتر با شناسایی هیدروکسی پرولین، یک اسید آمینه نزدیک به کلاژن، ارائه شد.

به گفته‌ی پروفسور استیو تیلور از دانشگاه لیورپول، رهبر این مطالعه، نتایج نشان می‌دهد که مولکول‌های آلی می‌توانند در برخی از فسیل‌ها حفظ شوند و آثار پروتئین‌های کشف‌شده‌ی قبلی را نمی‌توان به‌طور خودکار آلودگی مدرن نمونه‌ها در نظر گرفت.

حفظ بافت نرم دایناسور‌ها بیش از ۲۰ سال است که موضوعی بحث‌برانگیز بوده است. در سال ۲۰۰۵، مری شوایتزر، دیرینه‌شناس، از کشف ساختار‌های بافت نرم مانند در بقایای یک تیرانوسوروس رکس خبر داد. یافته‌های مشابهی بعداً در مورد سایر دایناسورها، از جمله خویشاوندان ادمونتوسوروس، شرح داده شد.

نویسندگان معتقدند که اگر پروتئین‌ها واقعاً قادر به ماندگاری ده‌ها میلیون سال باشند، این امر راه جدیدی را برای مطالعه حیوانات منقرض‌شده باز خواهد کرد. ردیابی‌های مولکولی امکان روشن شدن روابط بین گونه‌ها و مطالعه رشد، فیزیولوژی و حتی بیماری‌های دایناسور‌ها را فراهم می‌کند.

سوال اصلی همچنان باقی است: اگر پروتئین‌ها معمولاً به سرعت تجزیه می‌شوند، مولکول‌ها چگونه ده‌ها میلیون سال دوام آورده‌اند؟ یک فرضیه نشان می‌دهد که مواد معدنی موجود در استخوان‌ها ممکن است قطعات کلاژن را از تخریب محافظت کرده باشند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری