یک مزیت شگفت‌انگیز برای سلامتی مو قرمز‌ها

به گزارش مجله خبری نگار، محققان در اسپانیا بر روی سیستئین، یک اسید آمینه که به طور طبیعی در بدن یافت می‌شود، تمرکز کردند. در حالی که سطح طبیعی سیستئین بی‌خطر است، تجمع آن می‌تواند باعث التهاب و آسیب به بافت‌ها و اندام‌ها شود و به طور بالقوه منجر به پیری زودرس و افزایش خطر ابتلا به سرطان شود.

این تیم تحقیقاتی دریافت که یک رنگدانه زرد-نارنجی به نام فئوملانین که در افراد دارای موی قرمز یافت می‌شود، ممکن است از تجمع سیستئین جلوگیری کرده و از اندام‌های حیاتی مانند کلیه‌ها، چشم‌ها، عضلات، کبد و مغز محافظت کند.

برای آزمایش این ایده، محققان آزمایشی روی فنچ‌های گورخری که پر‌ها و منقارشان به رنگ نارنجی روشن است، انجام دادند. پرندگان به سه گروه تقسیم شدند: گروه اول ال-سیستئین را در آب آشامیدنی خود دریافت کردند، گروه دوم ال-سیستئین را به همراه داروی ML۳۴۹ برای مهار تولید فئوملانین دریافت کردند، در حالی که گروه سوم هیچ درمانی دریافت نکردند (گروه کنترل).

محققان در ابتدای آزمایش و پس از ۳۰ روز، بافت پر و نمونه‌های خون را جمع‌آوری کردند، سپس آنها را تجزیه و تحلیل کردند تا تأثیر درمان‌ها را بر سلامت سلول‌ها و رنگ پر‌ها مشاهده کنند.

نتایج نشان داد که پرندگان نری که فئوملانین تولید نمی‌کردند، در مقایسه با پرندگانی که قادر به تولید رنگدانه نارنجی بودند، هنگام تغذیه با سیستئین اضافی، آسیب سلولی بیشتری را تجربه کردند. این اثر محافظتی با سلول‌های تولیدکننده فئوملانین مرتبط بود، نه با سلول‌های تولیدکننده یوملانین. پرندگان ماده‌ای که این رنگدانه را تولید نمی‌کردند، هیچ اثر قابل توجهی نشان ندادند.

نویسندگان این مطالعه خاطرنشان کردند که این نتایج اولین شواهد تجربی از نقش فئوملانین در محافظت از بدن در برابر سمیت سیستئین اضافی را نشان می‌دهد که می‌تواند به درک بهتر خطرات ابتلا به ملانوما و چگونگی تکامل رنگ‌های حیوانات کمک کند.

محققان همچنین اشاره کردند که "فئوملانین" مانند "یوملانین" در برابر اشعه ماوراء بنفش محافظت نمی‌کند، که این امر باعث می‌شود افرادی که مو‌های قرمز و پوست روشن دارند بیشتر در معرض سرطان پوست قرار گیرند.

آنها معتقدند که ژن‌های مسئول تولید رنگدانه به سلول‌ها کمک می‌کنند تا سطح سیستئین را متعادل کرده و از آسیب به اندام‌ها جلوگیری کنند.

به طور خلاصه، می‌توان گفت که فئوملانین یک عملکرد محافظتی داخلی در برابر سمیت سیستئین دارد، اما در عین حال، در معرض اشعه ماوراء بنفش، یک عامل خطر خارجی نیز محسوب می‌شود.

سیستئین در بسیاری از غذا‌های غنی از پروتئین یافت می‌شود و همچنین به عنوان مکمل غذایی به شکل N-استیل سیستئین (NAC) در دسترس است. برای افرادی که رژیم غذایی متعادلی دارند، بعید است که سطح سیستئین در بدن از طریق غذا به سطوح سمی برسد، زیرا بدن مکانیسم‌های کارآمدی برای متابولیزه کردن و استفاده از آن دارد.

این مطالعه که در PNAS Nexus منتشر شده است، نتیجه می‌گیرد که ویژگی‌های بصری مانند رنگ مو یا پر ممکن است منعکس‌کننده نحوه برخورد بدن با استرس سلولی داخلی باشد و بر سلامت اندام‌ها و احتمال ابتلا به سرطان تأثیر بگذارد.

با این حال، محققان تأکید می‌کنند که این نتایج از مطالعه روی پرندگان به دست آمده است و مطالعات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این مکانیسم محافظتی در انسان نیز رخ می‌دهد یا خیر، مورد نیاز است.

منبع: دیلی میل