دمبله - کوارتسخلیا؛ سلاح مرگبار انریکه

چند سطر در مورد زوجی که شاید پی‌اس‌جی را دوباره قهرمان اروپا کنند

به گزارش مجله خبری نگار، در تمام این فصل، پی‌اس‌جی تیمی بود که گاهی زیبا بازی می‌کرد و گاهی می‌لرزید، اما یک چیز همیشه ثابت ماند؛ لحظه‌هایی که توپ به پای دمبله یا کواراتسخلیا می‌رسید، بازی شکل دیگری پیدا می‌کرد. انگار زمین برای چند ثانیه سبک‌تر می‌شد، انگار مدافعان حریف یک قدم عقب می‌رفتند، انگار فوتبال یادش می‌آمد که چرا هنوز می‌تواند آدم را غافلگیر کند. این دو نفر از همان هفته‌های اول فصل شروع کردند به ساختن چیزی که نمی‌شود اسمش را فقط «هماهنگی» گذاشت؛ یک نوع فهم مشترک، یک زبان بی‌کلمه، یک جریان که از کناره‌ها شروع می‌شد و تا قلب دفاع حریف می‌رفت.

دمبله همیشه مثل برق بود؛ بازیکنی که هر بار توپ را می‌گیرد، نمی‌دانی قرار است چه اتفاقی بیفتد، فقط می‌دانی اتفاق می‌افتد. کواراتسخلیا، اما مثل موج بود؛ آرام شروع می‌کرد، بعد ناگهان سرعت می‌گرفت و مدافع را با یک حرکت کوتاه از صحنه حذف می‌کرد. کنار هم، یکی ضربه می‌زد، یکی مسیر را باز می‌کرد؛ یکی با پا‌های تیزش فضا را می‌شکافت، یکی با دریبل نرم، توپ را از میان پا‌های مدافع عبور می‌داد. این همکاری در طول فصل بار‌ها تیم را از بن‌بست بیرون کشید، اما دیشب، در نیمه‌نهایی، به اوج خودش رسید.

در شبی که بایرن آمده بود تا پی‌اس‌جی را خفه کند، این دو نفر کاری کردند که دفاع آلمانی‌ها شبیه تیمی معمولی به نظر برسد. دمبله با آن ضربه نزدیک تیر، با آن پنالتی مطمئن، با آن حرکت هوشمندانه روی ارسال حکیمی، نشان داد که چطور می‌شود یک بازی بزرگ را با جزئیات کوچک تغییر داد. کواراتسخلیا هم با دو گلی که هر کدام امضا داشتند ــ یکی با رقص پا، یکی با فرار پشت دفاع ــ ثابت کرد که وقتی روشن می‌شود، هیچ مدافعی در اروپا نمی‌تواند او را مهار کند.

اما اوج همکاری‌شان جایی بود که توپ از یک سمت زمین به سمت دیگر می‌رفت و انگار این دو نفر از قبل می‌دانستند توپ کجا می‌نشیند. پاس‌های کوتاه، فرار‌های هماهنگ، نگاه‌هایی که قبل از حرکت رد و بدل می‌شد؛ همه اینها نشان می‌داد که این زوج فقط کنار هم بازی نمی‌کنند، کنار هم «زندگی» می‌کنند. دیشب، در آن پنج گل، رد پای هر دو نفر بود؛ یا در شروع حمله، یا در ضربه آخر، یا در لحظه‌ای که دفاع بایرن را از هم باز کردند.

این فصل برای پی‌اس‌جی فصل تناقض‌ها بوده، اما یک حقیقت روشن دارد: اگر این تیم قرار است به فینال برسد و جام را لمس کند، مسیرش از همکاری دمبله و کواراتسخلیا می‌گذرد. دیشب فقط یک بازی نبود؛ اعلام حضور بود. اعلام این‌که این دو نفر، در کنار هم، می‌توانند هر دفاعی را بشکنند و هر شب بزرگی را به نام خودشان ثبت کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری