هورمون عشق همچنین به عنوان "هورمون دوستی" شناخته شد

هورمون عشق اکسی‌توسین برای شکل‌گیری دوستی مهم است.

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، کشف کرده‌اند که «هورمون عشق» اکسی‌توسین نیز نقش مهمی در شکل‌گیری دوستی‌ها دارد. نتایج این تحقیق در مجله Current Biology منتشر شده است.

اکسی‌توسین یک تعدیل‌کننده عصبی است که در طول رابطه جنسی، زایمان، شیردهی و تعاملات اجتماعی در مغز تولید می‌شود. این هورمون با احساس دلبستگی، نزدیکی و اعتماد مرتبط است. اکسی‌توسین مسئول پیوند روانی بین مادر و فرزند است، در انتخاب شریک و پیوند جفتی نقش دارد، همدلی را تعیین می‌کند و زمینه را برای رفتار اخلاقی و رهبری فراهم می‌کند.

این آزمایش شامل موش‌های صحرایی بود - جوندگانی که پیوند‌های اجتماعی قوی برقرار می‌کنند و رفتار دوستانه‌ای از خود نشان می‌دهند، اما زمان زیادی را صرف پیوند با همسالان خود می‌کنند. حیواناتی که فاقد گیرنده‌های اکسی‌توسین بودند، نسبت به موش‌های صحرایی معمولی، مدت زمان بیشتری برای ایجاد دوستی نیاز داشتند. این موش‌ها همچنین اعضای دیگر گروه را کمتر تمیز می‌کردند و زمان کمتری را با آنها می‌گذراندند.

نتایج مشابهی در آزمایش‌های بعدی به دست آمد. حیواناتی که فاقد گیرنده‌های اکسی‌توسین بودند، در ایجاد روابط با شرکای بالقوه دو برابر کندتر بودند. علاوه بر این، این جوندگان اصلاح‌شده کمتر احتمال داشت که با دوستان خود در آغوش گرفته شوند. آنها همچنین هنگام تعامل با افراد آشنا و ناآشنا، تفاوت کمی در میزان احتیاط و پرخاشگری خود نشان دادند.

به گفته نویسندگان، اکسی‌توسین میزان اجتماعی بودن حیوانات را به طور کلی تعیین نمی‌کند، اما بر گزینش آنها در انتخاب افراد برای تعامل تأثیر می‌گذارد. کمبود این هورمون، شکل‌گیری دوستی‌ها را کند می‌کند و قدرت پیوند‌های بلندمدت با همسالان را کاهش می‌دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری