دهن کجی آمریکا به غنی دلیل افزایش قدرت طالبان

به گزارش مجله خبری نگار، حمیدرضا عزیزی در تحلیل خود نسبت به تحولات اخیر افغانستان و پیشروی‌های طالبان اظهار کرد: در این تحولات هم خروج نیرو‌های آمریکایی و هم توافق طالبان و آمریکا در دوحه تاثیرگذار بوده، به ویژه توافقی که صورت گرفته است.
وی تصریح کرد: با وجود اینکه آمریکایی‌ها خود اشرف غنی را روی کار آوردند و سال‌ها به او کمک کرده و بدنه اصلی نظام را به او سپردند، اما زمانی که او به آمریکا رفت جو بایدن رئیس جمهور آمریکا صراحتا به او گفت: افغانستان خودش باید تصمیم بگیرد که برای آینده چه می‌خواهد. با زور و اسلحه نمی‌توان نگه داشت. در واقع صراحتا گفت که آن‌ها دیگر حمایت نخواهند کرد.
این پژوهشگر مسائل افغانستان همچنین بیان کرد: در توافق طالبان و آمریکا نیز صحبت از حکومت جدید پساصلح و در واقع حکومت اسلامی است که در پی این توافق مشخص می‌شود که آمریکا و طالبان عدم وجود حکومت فعلی را قبول کرده اند. در واقع آن‌ها به این نتیجه رسیده اند که حکومت فعلی نمی‌تواند مشکل را حل کند و تنها ابزاری هم که در اختیار دولت یعنی همان زندانیان طالبان بود از دست دولت گرفتند و همین مسئله باعث شده تا طالبان در موضع برتر قرار گیرد.
عزیزی خاطرنشان کرد: بنابراین توافق بین آمریکا و طالبان گویای این مسئله است که دولت فعلی نباید وجود داشته باشد و تنها روحیه‌ای هم که باقی مانده بود با خروج نیرو‌های خارجی و تنها ماندن اشرف غنی و دهن کجی‌های آمریکا این روحیه از بین رفته و همین مسئله باعث شده تا طالبان با نیروی خیلی کم و با درگیری‌های خیلی مختصر بسیاری از مناطق را تصاحب کند بدون اینکه جنگ جدی انجام شود.
وی ادامه داد: تجربه سقوط‌ها در افغانستان مانند سقوط مجاهدین به وسیله طالبان و سپس سقوط طالبان توسط آمریکا و همچنین سقوط پاسگاه‌های دولتی به وسیله طالبان نشان می‌دهد که تمامی این‌ها بخاطر عدم پشتیبانی قوی مالی و تسلیحاتی اتفاق افتاده و عملا سربازان برای حفظ جانشان پاسگاه‌ها را معامله می‌کنند.
این کارشناس مسائل افغانستان اظهار داشت: البته در افغانستان این مسئله وجود دارد که عده‌ای به عنوان میانجی وارد عمل می‌شوند و در پی آن پاسگاه منطقه‌ای برای حفظ جان سربازان تسلیم می‌شود. از طرف دیگر ما دیدیم که دولت تلاش کرد تا با استفاده از احساس مردم و خیزش عمومی اشراف کامل به تحولات داشته باشد، اما ناکام ماند.
عزیزی درباره تبعات قدرت گرفتن طالبان برای کشور‌های همسایه و همین طور ایران گفت: طالبان تجربه یک بار حکومت کردن در افغانستان را دارد و سیاست‌ها و برنامه‌های خود را گذرانده است. امروزه هم با تدبیر بیشتر عمل می‌کند و نظم و انسجامی که در طالبان می‌بینیم در تاریخ افغانستان سابقه نداشته است.
وی تصریح کرد: در مسائل سیاسی نیز امروز طالبان به نوعی با غروری که از طریق خروج آمریکا از صحنه افغانستان به دست آورده و مدعی است که آمریکا را شکست داده می‌خواهند در افغانستان حکومت کنند.

این پژوهشگر مسائل افغانستان یادآور شد: در شرایط فعلی ما دیگر شاهد تضاد قدرت که در سال‌های ۷۳ و ۷۴ وجود داشت نیستیم که هند و یا روس‌ها در مقابل طالبان قرار گرفتند و حتی ایران هم به نوعی در مقابل طالبان بود. این بار طالبان قبل از اینکه در عرصه قدرت باشد دیپلماسی قویتری را اتخاذ کرده و ما دیدیم که هیات طالبان سفر‌هایی را به ایران و روسیه داشتند، حتی مذاکراتی را با هند در قطر دنبال می‌کنند. ضمن اینکه شاهد پشتیبانی اروپا و آمریکا از توافقنامه آن‌ها هستیم. طالبان این بار درگیر دو قطبی نیست. می‌خواهد با کشور‌های همسایه روابط خود را حفظ کند.

عزیزی معتقد است: به نظر می‌رسد پس از رسیدن به قدرت طالبان روابط بین افغانستان و ایران بهتر از وضعیت فعلی خواهد بود و زمینه تبدیل شدن به دوستی استراتژیک فراهم می‌شود.

وی درباره اینکه برخی رسانه‌ها صحبت از این دارند که طالبان دیگر آدم نمی‌کشد و آیا این مسئله به نوعی به طالبان مشروعیت و قدرت می‌دهد، گفت: اینکه طالبان آدم‌ها را نمی‌کشد و آزاد می‌کند برای این است که آن‌ها می‌خواهند حکومت کنند و برای حکومت کردن هم نیاز به حمایت همه دارند و تلاش شان این است که ترس و رعب را از دل مردم دور کنند تا مردم در برابر آن‌ها مقاومت نکنند.