بی ثباتی همچنان دشمن شماره یک نیمار

آیا رویای آخرین جام جهانی ستاره برزیلی خواهد مرد؟

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان-هومن جعفری: نیمار سال‌هاست میان دو تصویر معلق مانده؛ تصویری که هواداران از او ساخته‌اند و تصویری که واقعیت هر روز بیشتر آشکارش می‌کند. زمانی که در بارسا و آغاز دورانش در پاریس می‌درخشید، تنها بازیکنی بود که می‌توانست در کنار دو غول عصر خود بایستد و از نظر خلاقیت و تاثیرگذاری با آنها رقابت کند. اما همان‌طور که ستاره‌ها گاهی نه با افول فنی، بلکه با زخم‌های تکراری خاموش می‌شوند، نیمار هم آرام‌آرام زیر سایه مصدومیت‌ها فرو رفت. امروز پرسش اصلی این نیست که او چه بوده، بلکه این است که آیا هنوز می‌تواند به رویای جام جهانی برسد یا نه.

بازگشت او به سانتوس، بیشتر شبیه پناه بردن به خانه‌ای قدیمی بود تا یک انتخاب حرفه‌ای. باشگاهی که روزی او را به جهان معرفی کرد، حالا تنها جایی بود که حاضر شد دوباره به او فرصت بدهد.

نیمار در بازگشتش لحظه‌هایی از همان نبوغ همیشگی را نشان داد؛ گل‌های زیبا، پاس‌های ظریف و لحظه‌هایی که یادآور گذشته بود. اما این جرقه‌ها هرگز به یک جریان پایدار تبدیل نشد. مصدومیت‌های پی‌درپی، نارضایتی هواداران و ناتوانی در حفظ آمادگی، همه دست به دست هم داد تا این بازگشت بیشتر رنگی از اضطرار داشته باشد تا احیا.

در میانه این فراز و فرودها، نیمار ناگهان از احتمال بازنشستگی در پایان سال گفت؛ جمله‌ای که بیش از هر چیز نشان می‌داد خودش هم مطمئن نیست بدنش تا کجا همراهی‌اش می‌کند. این اعتراف، هرچند صادقانه، اما برای کارلو آنچلوتی چیزی جز یک علامت هشدار نبود. مربی‌ای که باید تیمی بسازد برای جام جهانی، نمی‌تواند روی بازیکنی حساب کند که هر هفته میان درد، درمان و تردید در رفت و آمد است.

حتی زمانی که نیمار دوباره درخشید و با دو گل تیمش را از بحران بیرون کشید، چند روز بعد غیبت ناگهانی‌اش در دیداری که آنچلوتی برای تماشایش آمده بود، همه چیز را به نقطه اول برگرداند. این بی‌ثباتی، بزرگ‌ترین دشمن اوست؛ دشمنی که نه با تکنیک حل می‌شود، نه با تجربه.

امروز بیش از هر زمان دیگر، رویای جام جهانی برای نیمار در هاله‌ای از ابهام است. او هنوز همان بازیکنی است که می‌تواند در یک لحظه بازی را تغییر دهد، اما تیم ملی به چیزی بیشتر از لحظه نیاز دارد. به ثبات، به اطمینان، و به بدنی که هر هفته فرو نریزد. اگر این روند ادامه پیدا کند، شاید نیمار پیش از آنکه خودش بخواهد، از قطار جام جهانی جا بماند؛ و این تلخ‌ترین پایان برای ستاره‌ای است که روزی قرار بود وارث نسل طلایی فوتبال برزیل باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری