کد مطلب: ۱۰۱۱۹۶۴

|

|

نگارمگ فرهنگ و هنر ادبیات و اندیشه - شعر و ترانه

۱۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۳:۵۸

داغ دختران مدرسه شجره طیبه

داغ دختران مدرسه شجره طیبه

به یاد دختران مظلوم مدرسه شجره طیبه

این روز‌ها داریم روضه حسین (ع) را زندگی می‌کنیم

این روز‌ها زمین ایران ما شده صحرای زمستانی کربلا

غصه هایمان را نباریده‌ایم، بغض کرده‌ایم و قورت داده‌ایم

نکند این اشک‌های فروخورده روزه هایمان را باطل کند؟

برگشته‌ایم به عهد جهالت. جهل، دخترهایمان را زنده زنده زیر تن تن بمب دفن کردند

سم اسب‌های یزیدیان، از آسمان می‌آید؛ صوت مهیبی که شیشه هایمان را می‌لرزاند، اما دلمان را نه...

ما این روز‌ها هرچند دلشکسته و دلخسته و دل آشوبیم، اما دلمان بند حسین (ع) است

ما این روز‌ها هرچند رنجی در دل، اشکی در چشم و خشمی در زبان داریم.

اما نه ترسیده‌ایم و نه سست شده‌ایم

ما مثل دشمن، جزیره جزیره، دخترانمان را حراج تن‌های آلوده نکرده‌ایم

ما بچه مسلمان‌های ساده‌ای بوده‌ایم که دلمان به صدای اذان صبح، به چادر نماز مادر و دانه‌های تسبیح پدر گرم است

ما دخترکانمان را که می‌بینم؛ موهایشان را می‌بافیم و برایشان چادر نماز گلدار می‌خریم

بوسه به صورتشان میزنیم و حواسمان هست که بوسه هایمان صورتش لطیفشان را آزرده نکند

ما اهالی ایران زمینیم

ما ملت رنگارنگ؛ از کرد و لر و بلوچ و گیلک

تا آذری و رشتی و جنوبی و مشهدی

از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب

همگی فرزندان رهبر شهیدی هستیم که نامش در هیچ فهرست ننگینی نیامده بود

ما ملت رهبر ساده زیستمان هستیم

شاید که قالی خانمان رنگ باخته باشد.

اما غیرتمان نه

ما یادمان نرفته که «ملت امام حسینیم»

آدرس‌های ما سرراست سرراست است

نه در تونل‌های زیر بازار پنهان شده‌ایم نه در پناهگاه

آدرس رهبرمان که می‌پرسیدی می‌شنیدی «همان جای همیشگی»

همان جای همیشگی رهبر ما «بیت» بود

«بیت» خانه امید یک ملت و کعبه آمال فداییان بود

این روز‌ها که سایه ساکن عزیز و شریف آقای «کشور دوست» از سرما کم شده

دخترکان معصوم ما را، نه در آستانه انبار‌های مهمات

بلکه در نمازخانه مدرسه شان شهید کردند

ما کوله پشتی‌های صورتی رنگ لیان و پرستو را

گوشه گوشه جگرمان را

از لایه لایه خاک آغشته به خون بیرون کشیده‌ایم

ما مردمان به خون نشسته‌ایم

خون دختران ما نه آب است که روی زمین ریخته باشد

نه بلور است که شکسته باشد

خون دختران ما «آه» است؛ رنج است؛ خشم است و انتقام

و ما این روز‌ها بیش از هر روزی دیگری به ایران عزیزمان می‌بالیم

به این خاک شهیدپرور افتخار می‌کنیم

ما ملت رهبر شهیدیم

خون ما روی زمین جاری می‌شود

می‌رود تا عرش خدا می‌رسد

و صدای قلب شکسته مان به گوش خدا...

می‌رسد تا آنجا که دامن ظالم را بگیرد

و ما به این انتقام به حق ایمان داریم

چرا که خدای خامنه‌ای زنده است...

منبع: فرهیختگان-پانیذ رحیمی

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری

گزارش خطا

برچسب ها: ایران میناب دختران جنگ

ارسال نظرات

انتشار یافته: |

در انتظار بررسی: |

غیر قابل انتشار:

قوانین ارسال نظر