پایان افتتاح‌های نمایشی در دولت سیزدهم

به گزارش مجله خبری نگار/ایران: شورای اطلاع‌رسانی دولت سیزدهم در پاسخ به ادعا‌های مطرح شده در برخی از رسانه‌ها از جمله سایت آفتاب‌نیوز و خبرگزاری خبرآنلاین با عنوان «اقدام عجیب رئیسی در سفر به کردستان/ ۵ طرح انجام‌شده در دولت روحانی دوباره افتتاح شد!» توضیحاتی در ۹ بخش ارائه کرد که در ادامه می‌خوانید.

۱- اقدامات دولت مردمی در اتمام طرح‌های عمرانی که بعضاً چند ده سال از آغاز عملیات ساخت آن‌ها سپری می‌شود، موجب ایجاد امید و اعتماد در افکار عمومی و ذی‌نفعان اصلی آن یعنی مردم عزیز است و انتظار می‌رود رسانه‌ای که وظیفه اصلی آن ایجاد امید و دلگرم کردن مردم به حرکت و پیشرفت کشور است، با ارائه اطلاعات غلط، کام مردم را تلخ و امید آن‌ها را مخدوش نکند.

۲- دستور کارِ مورد نظر رئیس محترم جمهور که از ابتدای دولت نیز بار‌ها مورد تأکید ایشان قرار گرفته است، نهضت تکمیل یعنی اولویت‌بندی و تکمیل طرح‌هایی است که بیشترین نفع عمومی و منطقه‌ای را دارند و مردم سال‌ها چشم‌انتظار تکمیل آن‌ها هستند.

۳- در افتتاح طرح‌ها، اصرار دولت بر تکمیل طرح‌ها و سپس بهره‌برداری از آن‌ها است؛ یعنی برخلاف گذشته که طرح‌های متعددی از آن‌ها در رسانه با عنوان «افتتاح» یاد می‌شد، اما به علت وجود نواقص اساسی، امکان بهره‌برداری از آن‌ها وجود نداشت، اکنون در دولت مردمی، این یک اصل قطعی است که عنوان «افتتاح» فقط زمانی قابل اطلاق به طرح‌ها است که به صورت واقعی قابل استفاده و بهره‌برداری باشند. به عنوان نمونه در همین سفر اخیر کردستان، پس از افتتاح خط ریلی همدان-سنندج و یا افتتاح فرودگاه سقز، بلافاصله مسافران از آن طرح استفاده کردند و سفر‌ها آغاز شد. در خصوص پروژه‌های بخش انرژی مانند آب و برق و گاز که موضوع از این نیز ویژه‌تر است، یعنی بلافاصله پس از تکمیل طرح‌ها، بهره‌برداری از آن‌ها آغاز می‌شود و بهره‌برداری مردم از طرح‌ها تا سفر استانی معطل نمی‌ماند. بهره‌برداری و انتفاع مردم آغاز می‌شود، در حالی که افتتاح رسمی آن ممکن است چند ماه بعد و در جریان یک سفر کاری یا استانی انجام شود. در این دولت هرگونه افتتاح نمایشی ممنوع است و افتتاح مشروط به بهره‌برداری است.

۴- به نظر می‌رسد یکی از دلایل افتتاح‌های نمایشی و اعتمادسوز در ماه‌های پایان دولت قبل و به‌جا گذاشتن طرح‌های متعددِ اسماً افتتاح شده، اما رسماً غیرقابل بهره‌برداری، تعجیل آن دولت برای به نامِ خود کردن طرح‌ها بوده است.

۵- نکته قابل‌توجه دیگر در بروز مشکلی به نام افتتاح‌های ناقص و نمایشی به‌خصوص در ماه‌های پایانی دولت قبل، شیوه افتتاح طرح‌ها یعنی افتتاح ویدیوکنفرانسی و از پشت مانیتور بوده است. طبعاً افتتاح مجازی و نداشتن حضور مستقیم در افتتاحیه‌ها تفاوت اساسی با افتتاح واقعی و حضور میدانی از طریق مشاهده عینی پروژه و گفت‌و‌گوی بدون واسطه با دست‌اندرکاران و ذی‌نفعان دارد و در خروجی و نتیجه کار نیز به صورت مستقیم تأثیرگذار است.

۶- در خصوص مطالب منتشرشده در آن پایگاه خبری، در خصوص افتتاح فروگاه سقز گفته شده که این فرودگاه در سال ۱۴۰۰ افتتاح شده است. با افتتاح ویدیو کنفرانسی فرودگاه سقز در دولت قبل، چون فرودگاه نواقص جدی در حوزه ایمنی هوانوردی داشت و امکان پرواز ایمن نداشت، تا روز ۱۲ آبان، هیچ پروازی قادر به نشست و برخاست در آن نبود. فرودگاه بدون برج مراقبت به صورت مجازی و بدون هرگونه پرواز افتتاح شده بود که در دو سال اخیر علاوه بر ساخت و تکمیل برج مراقبت و تجهیز آن، ساخت دیوار حفاظتی ساختمان ترمینال و ساختمان پلیس و دیگر پروژه‌های زیرساختی و تجهیز تأسیسات در دستور کار قرار گرفت و تکمیل شد و به بهره‌برداری عملیاتی رسید و دو پرواز رفت و برگشت در نخستین روز افتتاح را تجربه کرد. در این فرودگاه موانع پروازی شامل دکل‌های برق وجود داشت که در دو سال اخیر دکل‌های انتقال برق در راستای ایمنی انجام پرواز‌ها در محدوده پروازی فرودگاه سقز برچیده شد. با ساخت صرف باند بدون تجهیزات لازم امکان نشست و برخاست فراهم نمی‌شود.

۷- در بخش دیگری از مطلب به توئیت آقای آشنا اشاره شده که در آن عنوان شده بود، چرا پروژه راه‌آهن همدان-سنندج با دو سال تأخیر افتتاح شده در حالی که در ابتدای دولت هم می‌شد این طرح را افتتاح کرد.

البته آقای آشنا در توئیت خود به ناقص بودن پروژه‌های افتتاح‌شده در دولت قبل ناخواسته اشاره کرد و بعد از ساعتی هم توئیت مذکور را بدون هیچ توضیحی حذف کرد، اما در خصوص طرح راه‌آهن همدان-سنندج این اطلاعات قابل ذکر است: ساخت راه‌آهن همدان-کردستان از سال ۱۳۸۵ آغاز و در هنگام تغییر دولت، طرح با ۷۰ درصد پیشرفت تحویل داده شد. میزان پیشرفت پروژه در دولت‌های نهم و دهم ۲۰ درصد (هفت سال)، در دولت‌های یازدهم و دوازدهم ۵۰ درصد (هشت سال)، و در دو سال دولت سیزدهم ۳۰ درصد بوده است. بدین ترتیب از سال ۱۳۸۵ تا سال ۱۴۰۰، متوسط سالیانه میزان پیشرفت طرح زیر ۵ درصد بوده، اما در دولت سیزدهم ظرف دو سال، ۳۰ درصد باقیمانده انجام شده است؛ یعنی سالیانه ۱۵ درصد پیشرفت پروژه.

۸- در بخش دیگری از مطلب، به افتتاح شهرک صنعتی سنندج در سال ۱۳۹۹ اشاره و افتتاح آن در سال ۱۴۰۲، افتتاحی مجدد دانسته شده است. در این زمینه نیز لازم است توجه شود که در افتتاح سال ۱۳۹۹، هیچ‌یک از زیرساخت‌های لازم و مورد استفاده برای واحد‌های صنعتی در آن شهرک مستقر نبود. به عنوان مثال آب شهرک تأمین نشده بود و به همین منظور ۱۵ کیلومتر خط آب برای تأمین آب صنایع موجود در شهرک صنعتی کشیده شد. همچنین مسیر دسترسی اختصاصی به شهرک فقط تا ۴۰ درصد پیش رفته بود و ۶۰ درصد باقیمانده در این دولت تکمیل شد. افتتاح شهرک صنعتی فقط به معنای تحویل دادن زمین آن به صنایع نیست، بلکه باید طبق قانون، زیرساخت‌های لازم برای صنایع نیز مهیا شود. تأسفبارتر اینکه به دلیل وجود نواقص پیش گفته، متقاضیانی که حتی از سال ۱۳۹۷ زمین به آن‌ها تخصیص یافته بود، امکان احداث منصوبات و تجهیزات خود را نداشتند و این امر از بابت قانون شهرک‌های صنعتی که مجوز تملیک زمین را به مدت محدودی در اختیار فرد متقاضی قرار می‌دهد، مشکلات حقوقی متعددی ایجاد کرد؛ به نحوی که به دلیل تکمیل نشدن زیرساخت‌ها، متقاضیان ایراد را متوجه شرکت شهرک صنعتی می‌دانستند، اما امروز با برطرف شدن نواقص باقیمانده از قبل، شهرک در مقیاس واقعی و عملیاتی و نه اسمی، آماده بهره‌برداری است.

۹- در بخش دیگری از مطلب، گفته شده «رئیس‌جمهور دولت دوازدهم در واپسین روز‌های دولت قبل اعلام کرد «سد چراغ‌ویس به زودی افتتاح می‌شود». عملیات این سد در مراحل انتهایی قرار داشت و مقرر بود در ماه‌های ابتدایی دولت سیزدهم افتتاح شود که پس از ۲ سال بالاخره افتتاح شد». پاسخ اینکه سد مخزنی چراغ‌ویس شهرستان سقز یکی از پروژه‌های نیمه‌تمام بود که تاکنون افتتاح نشده بود و تا سال ۱۴۰۰ نیز هیچ‌گاه آماده افتتاح نبوده است. حتی تا سال ۱۴۰۰ تملک اراضی روستا‌های واقع در مخزن سد انجام نشده بود و عملاً بدون انجام تملک اراضی، سد قابلیت افتتاح و آبگیری کامل را نداشت. سایر اقدامات عملیاتی و اجرایی آن هم به دلیل عدم اعتبار کافی تا سال ۱۴۰۰ متوقف یا به کندی پیش رفت، به نحوی که در سال ۱۴۰۰ رقم اعتباری آن صفر بود. بر همین اساس در راستای پاسخگویی به مطالبات بحق مردم شریف شهرستان سقز، پس از بازدید وزیر نیرو از این طرح و پیگیری‌های مستمر جهت اخذ اعتبارات نقدی و به‌موقع برای فعال کردن عملیات اجرایی این سد، در سال ۱۴۰۱ اعتبارات جهشی به میزان ۷۵ میلیارد تومان برای رفع نواقص گذشته این پروژه، تکمیل ابنیه فنی جاده‌های جایگزین و نیز تملک اراضی برای جانمایی و اسکان روستا‌های داخل مخزن «روستای میرده» تخصیص یافت و مجدداً این پروژه فعال شد.

با توجه به اینکه نواقص فوق رفع شده بود، این سد در سفر ریاست‌جمهوری و هیأت‌دولت به کردستان مورخ ۱۲ آبان ماه ۱۴۰۲ افتتاح و به بهره‌برداری رسید و آب پایدار از سد چراغ‌ویس و از طریق مدول ۲ تصفیه‌خانه آب شرب این شهرستان، وارد شبکه توزیع شد.