آیا ظروف پلاستیکی واقعاً خطرناک هستند؟

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان دانشکده شیمی دانشگاه ایالتی مسکو محتوای ذرات پلاستیکی موجود در آب آشامیدنی بطری شده را بررسی کردند و مشخص شد که مقدار آنها بسیار کم است و بیشتر به شرایط تصفیه آب بستگی دارد تا جنس ظرف.

خطرات بالقوه میکروپلاستیک‌ها به طور گسترده در رسانه‌ها و تحقیقات علمی مورد بحث قرار می‌گیرد، زیرا اعتقاد بر این است که این ذرات در همه جا وجود دارند و به طور بالقوه برای سلامتی و محیط زیست مضر هستند. دانشگاه ایالتی مسکو پیش از این آلودگی آب‌های طبیعی در منطقه مسکو را با میکروپلاستیک‌ها، از جمله ذرات طبیعی (بیولوژیکی، آلومینوسیلیکات و شن) با اندازه‌های ۰.۱ میکرومتر تا ۱ میلی‌متر، مورد مطالعه قرار داده و دریافته است که غلظت میکروپلاستیک‌ها در آب‌های رودخانه‌های این منطقه بسیار کم است و از چند صد نانوگرم در لیتر تجاوز نمی‌کند.

محققان سپس آب معدنی را مورد مطالعه قرار دادند، زیرا بسیاری از رسانه‌ها ادعا می‌کنند که بطری‌های پلاستیکی منبع اصلی میکروپلاستیک‌ها هستند. برای آزمایش این موضوع، دانشمندان یک فرآیند فیلتراسیون متوالی را روی نمونه‌هایی از آب معدنی بطری شده در بطری‌های پلاستیکی، شیشه‌ای و تتراپک - و همچنین آب لوله‌کشی - انجام دادند.

دیمیتری ولکوف، محقق ارشد دپارتمان شیمی تحلیلی، می‌گوید: «از آنجایی که آب آشامیدنی عرضه شده به مصرف‌کنندگان تحت تصفیه اولیه دقیقی قرار می‌گیرد، حاوی ذرات کلوئیدی محلول بسیار کمتری نسبت به آب طبیعی است. با این وجود، ما توانستیم این ذرات را در محدوده ۰.۱ تا ۱۰ میکرومتر تشخیص دهیم. ذرات بیولوژیکی در ابتدا با استفاده از یک اکسیدکننده قوی حذف شدند. سپس ذرات باقی مانده با یک رنگ فلورسنت رنگ‌آمیزی شدند تا بعداً با استفاده از میکروسکوپ فلورسانس شمارش شوند.»

این محقق خاطرنشان می‌کند که در تمام نمونه‌ها - چه آب در بطری‌های پلاستیکی یا شیشه‌ای، چه ظروف تتراپک یا آب لوله‌کشی - تعداد ذرات پلاستیکی از ۱۰۰۰۰ در هر لیتر تجاوز نمی‌کرد و غلظت جرمی آنها یک نانوگرم در هر لیتر بود. علاوه بر این، نوع ماده بسته‌بندی تأثیر کمی داشت؛ حتی بطری‌های شیشه‌ای و ظروف تتراپک نیز حاوی ذرات کمی بیشتری نسبت به ظروف پلاستیکی بودند.

الکسی خوخلوف، رئیس دپارتمان فیزیک پلیمر و کریستال در دانشکده فیزیک، می‌گوید: «این نتایج نشان می‌دهد که مواد بسته‌بندی عملاً بر تعداد ذرات پلاستیکی موجود در آب آشامیدنی تأثیری ندارند. شرایط تصفیه آب صنعتی از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا در محیط‌های استریل انجام نمی‌شود. با این حال، باید توجه داشت که مقدار ذرات پلاستیکی حل شده در آب آشامیدنی آنقدر کم است که برای مصرف‌کننده عادی اهمیت چندانی ندارد.»

به گفته وی، مشکل میکروپلاستیک‌ها در محیط زیست و مواد غذایی همچنان فوری است، زیرا تحقیقات در این زمینه تنها چند سال پیش آغاز شده است و هنوز کار‌های زیادی برای انجام دادن وجود دارد.