رجاییان: سازمان لیگ طرح ۱۸ تیمی شدن لیگ را راهبردی کند

به گزارش مجله خبری نگار، باشگاه آلومینیوم به واسطه آسیبی که به سهامدار اصلی این شرکت وارد شد، در ادامه مسیر فعالیت خود با چالش مالی روبه‌رو خواهد شد. این باشگاه بازیکن‌ساز که طی فصول اخیر هرگز جزو متمولین نبوده با این شرایط در تنگنای بیشتری قرار گرفته است. به همین بهانه با محمد رجائیان، مدیرعامل باشگاه آلومینیوم گفت‌و‌گو کردیم.

ظاهرا تحت تاثیر خسارتی که جنگ به یکی از واحد‌های تولیدی شرکت آلومینیوم وارد کرده قرار گرفتید؟

ورزش حرفه‌ای در جنگ متضرر شد. از تاخیر در برگزاری مسابقات گرفته و تخریب زیرساخت‌ها توسط دشمن، همگی در نتایج فعلی به شدت تاثیرگذار هستند. ضمن اینکه بخشی از اسپانسر‌ها و حامیان مالی ورزش در رشته‌های مختلف دچار آسیب اساسی شدند. از طرفی بحران‌های عمومی به وجود آمده در کشور به دلیل جنگ، شاید به برخی از شرکت‌ها اجازه ندهند که اولویت اصلی‌شان هزینه کردن برای ورزش باشد. منطقی است تولید و اشتغال در اولویت قرار بگیرد. آلومینیوم به شکل جدی آسیب ندیده است، اما کارخانه سهامدار اصلی باشگاه آلومینیوم که صاحب ۳ سهم آن است و یکی از واحد‌های حرفه‌ای و مهم کشور و منطقه را اختیار دارد طی حملات دشمن تخریب شد و ضایعه بزرگی را برای صنعت آلومینیوم کشور به جا گذاشت. ما نگران هستیم که باشگاه آلومینیوم از این ضایعه متضرر شود. هرچند آقای محمدی صاحب این کارخانه از علاقمندان به ورزش و فوتبال طی سال‌های اخیر، همواره در فعالیت‌های اجتماعی از جوانان شهر حمایت کرده است با این حال شکی نیست که این شرایط باشگاه آلومینیوم و مجموعه ورزش استان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برخی باشگاه‌ها با راهکار‌هایی از جمله فروش بازیکن در صدد برطرف کردن موانع مالی هستند. باشگاه شما پیش از این هم در فروش بازیکن پیشرو بوده، آیا درآمدزایی از این طریق کمکتان می‌کند؟

قطعاً این برنامه را داریم. بودجه‌ای که پیش از این هیئت مدیره باشگاه مصوب کرده بود با بودجه‌ای که شرکت برای ما مصوب کرد تفاوت داشت. در واقع بودجه شرکت کمتر بود. از ابتدا هم قصد بر این بود که در ادامه راه در صورت کسری بودجه از محل فروش بازیکن درآمدزایی کنیم. از این مهم‌تر، اما باید به مشکلاتی که در مسیر باشگاه آلومینیوم وجود داشت اشاره کنم. موضوعاتی که پیشتر در مصاحبه با «فرهیختگان» گفته بودم حالا به وضوح قابل لمس است و اثراتش را می‌بینیم. یک روز صبح ۵۰ میلیارد از حساب باشگاه آلومینیوم با عنوان عوارض تامین اجتماعی برداشت کردند. در واقع این مبلغ را طی حکمی به عنوان عوارض تامین اجتماعی طی دو سال گذشته از حساب این کارخانه کسر کردند. من نمی‌دانم دوستان بر اساس چه قاعده و قانونی رابطه بین باشگاه و فوتبالیست را رابطه کارگری و کارفرما تعیین کردند و عوارض ۱۶.۷ درصدی به آن بستند.

کارخانه نیز این مبلغ را از حساب باشگاه تامین کرد. سوال من این است که چه فرقی بین واحد‌هایی که در ورزش فعالیت می‌کنند و واحد‌هایی که خود را در فعالیت‌های این چنینی شرکت نمی‌دهند وجود دارد. اگر شرکتی در ورزش سرمایه‌گذاری کند و از بسته حمایتی مالیات و تامین اجتماعی برخوردار نشود، دیگر هیچ واحد تولیدی صنعتی در این زمینه فعالیت نخواهد کرد. حالا که شرایط جنگی شده این موارد بیشتر نمود پیدا می‌کند. من این موضوع را با وزیر در میان گذاشته و به رئیس فدراسیون هم گفتم که اگر می‌خواهند ورزش در همه رشته‌ها ادامه پیدا کند یکی از موضوعات مهم و کاربردی بسته تشویقی شرکت‌های فعال در ورزش‌های استان است. قطعاً اگر واحدی در ورزش فعالیت کند و هیچ فرقی برای مسئولین با شرکت‌هایی که فعالیت‌های این چنینی ندارند، نداشته باشند قطعاً آن واحد‌های فعال ناامید شده و این مسائل انگیزه آنها را تحت شعاع قرار می‌دهد. به جرات می‌توانم بگویم زمانی که نتایج بد تیم ما از بازی با ملوان آغاز شد بی‌ربط با این مسائل نبود در واقع ما قرار بود پولی را از شرکت بگیریم و به حساب بازیکنان واریز کنیم، اما به این دلیل که تامین اجتماعی از حساب پول برداشت کرد ما نزد بازیکنان بدقول شدیم و این موضوع با توجه به قولی که داده بودیم به لحاظ روحی روانی عملکرد بازیکنان را تحت تاثیر گذاشت.

گویا قرار است فدراسیون سقفی برای قیمت بازیکنان داخلی فصل بعد در نظر بگیرد که طی آن از افزایش بی‌رویه و تاثیر تورم در بازار نقل و انتقالات جلوگیری کنند. اینطور که شنیدیم این طرح با استقبال باشگاه‌ها رو‌به‌رو شده شما به عنوان مدیر عامل باشگاه آلومینیوم چقدر این موضوع را به صلاح فوتبال می‌دانید؟

یک سری باشگاه‌ها از جمله باشگاه آلومینیوم اصلاً نمی‌داند سقف چیست. نه به آن می‌رسیم و نه دسترسی داریم. بودجه‌ای به ما می‌دهند که بر اساس آن بازیکن جذب می‌کنیم. مطرح کردن چنین بحث‌هایی نمایشی بیش نیست. درست است که فدراسیون فوتبال می‌خواهد در این مسیر تلاش مثبتی انجام دهد، اما یک سری از باشگاه‌ها که با تعیین سقف بودجه و سقف قرارداد بازیکنان موافقت می‌کنند، ادعا دارند به دنبال راهکار هستند. در حالی که راهکار نمی‌خواهد. هر باشگاه مجمع، هیئت مدیره و بودجه‌ای دارد. آن مجمع که می‌خواهد برای ساختار این باشگاه بودجه تعیین کند، باید بودجه‌ای در نظر بگیرد که سقف مورد نظر هیئت مدیره در آن لحاظ شده باشد. مگر می‌شود بازیکن چندین میلیاردی یا خارجی‌های میلیارد دلاری را بخریم بعد ادعا کنیم که باید مبلغ و سقف قرارداد بازیکنان درست شود. به نظر من قبل از فدراسیون فوتبال و متولیان ورزش از جمله وزیر، این مجمع، هیئت مدیره و مدیرعامل هستند که باید تکلیف خود را مشخص کنند. در غیر این صورت هر قانونی هم که بگذارید اگر بخواهند مسیر مورد نظر خود را بروند، مانعی برایشان وجود ندارد. اینکه ما در فدراسیون فوتبال یک قرارداد داریم؛ خارج از فدراسیون قراردادی دیگر و به شکل لفظی هم توافق متفاوتی انجام می‌دهیم راه فرار چنین قانون‌هایی است. اگر مجمع بالا دست یا اعضای هیئت مدیره به مدیرعامل اجازه عقد چنین قرارداد‌هایی را ندهند خود به خود در آن باشگاه سقف ایجاد شده و نیازی به ورود وزارتخانه یا فدراسیون و هر نهاد دیگری نیست.

به نظر می‌رسد اغلب باشگاه‌ها با پایان لیگ موافق هستند و بعید است لیگ نیمه کاره، به سرانجامی برسد.

فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ برای نتیجه‌گیری در این خصوص با باشگاه‌ها جلسه گذاشتند. اغلب باشگاه‌ها بر اساس موانع موجود اعتقاد داشتن ادامه لیگ ممکن نیست و دلایل منطقی خود از جمله عدم آمادگی بازیکنان، امنیت برگزاری مسابقات، حمل و نقل و لجستیک را نیز مطرح کردند. ما باید بپذیریم که سازمان لیگ اصلی‌ترین حوزه برگزاری مسابقات است و باید همه سعی و تلاش خود را برای به پایان رساندن لیگ به بهترین شکل ممکن به کار بگیرد. این سازمان به عنوان مدافع حقوق باشگاه‌ها با این نظرسنجی اجازه داد، باشگاه‌ها در مورد خودشان تصمیم بگیرند. هرچند برخی تلاش کردند آب را گل آلود کرده و اینطور عنوان کنند که سازمان لیگ شخصاً خواهان عدم برگزاری مسابقات بود، اما من به عنوان مدیرعامل یکی از باشگاه‌های لیگ برتری به شما می‌گویم مجاب کردن سازمان لیگ برای عدم برگزاری مسابقات کار به شدت سختی برای ما بود، چرا که آقایان بهاروند، کشوری و روشنک به جد به دنبال برگزاری مسابقات بوده و برنامه‌ریزی خود را نیز انجام داده بودند. در این جلسه، اما نظرسنجی شد و ۱۲ باشگاه رسماً اعلام کردند مخالف برگزاری لیگ هستند. چند باشگاه دیگر نیز اعلام کردند دولت بسته‌ای حمایتی به باشگاه‌ها ارائه دهد. در حالی که در حال حاضر چنین شرایطی برای دولت وجود ندارد. در نهایت به این جمع‌بندی رسیدند که مسابقات به بعد از جام جهانی موکول شود. در حال حاضر هم از نگاه من، با توجه به اینکه لیگ فصل بعد را در پیش داریم، لیگ قهرمانان آسیا در برنامه‌های AFC قرار دارد و مسابقات جام جهانی نیز تا اواخر تیر به درازا می‌کشد، عملاً امکان خوبی وجود ندارد. ضمن اینکه با لغو مسابقات به بازیکنان ملی‌پوش هم کمک کردیم چرا که در این بین ممکن بود بازیکنان آسیب ببینند و تیم ملی کشورمان از این جهت متضرر شود.

برخی باشگاه‌ها، اما این روش را عادلانه نمی‌دانند.

در حال حاضر قبل از اینکه به منافع شخصی و باشگاهی خود بپردازیم باید از تیم ملی با هدایت امیر قلعه‌نویی حمایت کنیم. در حالی که همه کشور بر اتحاد و همدلی تاکید دارند ما نیز باید همه تلاش خود را کرده، فارغ از مسائل شخصی برای موفقیت تیم ملی قدم برداریم، تا این تیم با بهترین کیفیت و بهترین امکانات و با آسودگی خیال راهی مسابقات جام جهانی شده و از حمایت همه برخوردار باشد. می‌دانم که فدراسیون فوتبال همه تلاش خود را در این راه انجام می‌دهد. امسال تیم ملی ما باید از حمایت و شرایط ویژه‌ای برخوردار باشد تا دست آدم‌هایی که به دنبال تخریب فوتبال ایران هستند، بهانه ندهیم. می‌توان از فضای جام جهانی به بهترین شکل ممکن استفاده کرد.

این رقابت‌ها همین حالا و قبل از برگزاری مسابقات نیز به شدت از نظر رسانه‌ای مورد توجه قرار گرفته است. برخورد‌های دوگانه و غیرمنصفانه دشمن که تلاش دارد آنها را از نگاه‌ها محو کند به سرعت در رسانه‌های کشور‌های مختلف پخش می‌شود. امیدوارم مسئولان کشور ما به این جمع‌بندی برسند که فوتبال و ورزش نقطه حیاتی و اساسی است که می‌تواند کمک حال شود. به همین دلیل است که ما اعتقاد داریم بودجه فدراسیون‌های ورزشی افزایش یافته و ورزشکاران ما با آسودگی خاطر در مسابقات بین‌المللی حاضر شوند و پرچم را به اهتزاز درآورند. ورزش در کشور ما یک پدیده دست دو یا سه به حساب می‌آید در حالی که کارکرد ورزش در دنیای کنونی و به ویژه در شرایط اضطراری و جنگ بیش از اینها مهم است. پیام‌های مرتبط با حوزه ورزش سریع‌تر از سایر حوزه‌ها انتقال پیدا می‌کند و این بسیار مهم است.

گویا آلومینیوم از جمله باشگاه‌هایی بوده که با پایان دادن به لیگ و ۱۸ تیمی شدن مسابقات از فصل آینده موافق بوده است. آیا به دلیل اینکه در معرض سقوط هستید با این طرح موافق هستید یا دلایل دیگری دارید؟

دلایلی که برای پایان دادن به لیگ مطرح کردم از نظر خودم بسیار منطقی است چرا که هدف کمک به تیم ملی است. مسئولان می‌توانند مثل برخی لیگ‌های دنیا، با توجه به شرایطی که جنگ به وجود آورده، مسابقات را در همین مقطع فریز کرده و بر اساس این جدول هر تصمیمی که می‌خواهند بگیرند. ضمن اینکه لیگ فصل آینده با ۱۸ تیم برگزار شود و هیچ تیمی سقوط نکنند. سازمان لیگ و کارشناسانش با این طرح موافق نبودند. من اعتقاد دارم که سازمان لیگ می‌تواند با برگزاری بازی‌های بیشتر از تعرفه‌های تبلیغاتی بهتری در استان‌های بیشتری استفاده کنند. ضمن اینکه لذت فوتبال به چند استان دیگر نیز منتقل می‌شود. در این زمینه باشگاه‌ها موارد مختلفی را مطرح کرده و پیشنهاداتی به سازمان لیگ دادند که بر اساس آن امکان برگزاری ۱۸ تیمی لیگ آسان‌تر می‌شود. باشگاه‌ها نیز به الزامات برگزاری مسابقات با ۱۸ تیم تن خواهند داد. من عاجزانه از رئیس محترم سازمان لیگ تقاضا می‌کنم همانطور که تاکنون طی مشارکت با باشگاه‌ها و کارشناسان فوتبال مسیری را انتخاب کرد که اتفاق بدی برای فوتبال رخ نداد یک بار دیگر به جمع‌بندی رسیده و اگر می‌شود این موضوع را راهبردی کرده و اجرایی کنند چرا که می‌دانم حداقل ۱۲ باشگاه به دنبال آن هستند که این اتفاق رخ دهد.

منبع: فرهیختگان