صبح ایمان می‌آورند شب کافر می‌شدند! تمسخر و تردید؛ ابزار‌های دیروز و امروز جنگ روانی یهود با اسلام

به گزارش مجله خبری نگار، رفتارشناسی یهود و صهیونیسم (به‌عنوان مهم‌ترین دشمن اسلام) و مطالعه منابع تاریخی در این‌زمینه، الگو‌های تکراری و آشنایی را به مخاطب نشان می‌دهند که هم دیروز و هم امروز مورد استفاده قرار گرفتند و ظاهرا برای این‌قوم تبهکار تاریخ مصرف ندارند. به این‌ترتیب اگر تاریخ صدر اسلام را مطالعه کنیم، می‌بینیم رفتاری که این‌قوم ابتدا برای جلوگیری از رشد اسلام داشته‌اند و پس از گسترش دین خاتم در جهان از خود نشان داده‌اند، امروز هم از همان‌فرمول‌های قدیمی تبعیت می‌کند.

رفتار مورد اشاره را می‌توان در چند کلیدواژه خلاصه کرد که در ادامه قصد داریم به آنها بپردازیم، اما به‌طور خلاصه و در مقدمه، می‌گوییم اگر رسانه‌های یهودی فارسی‌زبان و غیرفارسی‌زبان، روزگاری جمهوری اسلامی ایران را تهدیدی جدی و خطرناک قلمداد می‌کنند و روزگاری دیگر، دست به توهین و انتشار افترا درباره ایران و رهبرانش می‌زنند، اتفاق تازه‌ای نیافتاده و این‌رویه را پیشینیان‌شان هم در مواجهه با پیامبر اکرم (ص) و مسلمانان صدر اسلام داشته‌اند.

در مجموع در صدر اسلام، جنگ روانی یهود علیه جریان حق در چند محور جریان داشت که عناوین این‌نوشتار را می‌سازند.

سجده بر بت‌های قریش

کافران قریش از عالمان یهود یثرب درباره رسول خدا (ص) و نبوتش و درستی و نادرستی آن پرسیده بودند. آنان به فرستادگان قریش سوالاتی را آموزش دادند تا از رسول خدا (ص) پاسخ آن‌سوال‌ها را بخواهند. پیامبر (ص) پرسش‌های آنان را پاسخ داد که البته در ایمان مشرکان و یهود تاثیری نداشت.

پس از هجرت پیامبر (ص) به مدینه، گروهی از بزرگان یهود به مکه رفتند. مشرکان از آنان پرسیدند «دین ما مشرکان بهتر است یا دین محمد؟» عالمان یهود گفتند «دین شما بت‌پرستان از آیین محمد برتر است و شما راه‌یافته‌تر از او و پیروانش هستید.» یهودیان حتی به بت‌های قریش سجده کردند تا به آنها اطمینان بدهند که آیین‌شان برتر است. برخی از مفسران قرآن، شان نزول این‌آیه را همین‌واقعه می‌دانند:

«الم تَرَ الی الذین اوتوا نصیبا من الکتاب یومنون بالجبت و الطاغوت و یقولون للذین کفروا هولاء اهدی من الذین آمنوا سبیلا» (نساء، ۵۱) آیا آنان را ندیده‌ای که نصیبی از کتاب برده‌اند؟ آنان که به جبت و طاغوت ایمان می‌آورند و درباره کافران می‌گویند که راه اینان از راه مومنان به هدایت نزدیک‌تر است.

انگیزش خشم جاهلی

یهود می‌دانست که اتحاد قبایل داخلی مدینه یعنی اوس و خزرج در رشد و گسترش اسلام تاثیر زیادی دارد. از این‌رو با یادآوری جنگ‌های داخلی آنها که در جاهلیت رخ داده بود، آنان را مقابل یکدیگر تحریک می‌کردند. پیامبر (ص) با یادآوری هدایت الهی و نجات آنها از کفر و ایجاد الفت بین دل‌ها با اسلام، آنها را هشیار می‌کرد که گرفتار وسوسه‌های شیطان شده‌اند و دشمن در کمین‌شان است. خداوند در قرآن، یهودیان و مسلمانانی را که با این‌ترفند فریب خوردند، سرزنش کرده است.

تحریف

جریان یهود با بهره‌گیری از ابزار تحریف به تغییر علایم پیامبر آخرالزمان و تفسیر دیگرگون آن در کتاب‌های خود پرداخت تا از گرایش پیروان خود به پیامبر (ص) جلوگیری کند. خداوند در قرآن با اشاره به این‌عملیات یهود می‌گوید:

«افتطمعون ان یومنوا لکم و قد کان فریق منهم یسمعون کلام الله ثم یحرفونه من بعد ما عقلوه و هم یعلمون * و اذا لقوا الذین آمنوا قالو آمنا و اذا خلا بعضهم الی بعض قالو اتحدثونهم بما فتح‌الله علیکم لیحاجوکم به عند ربکم افلا تعقلون» آیا طمع دارید که به شما ایمان بیاورند با آن‌که گروهی از آنان سخنان خدا را می‌شنیدند، سپس آن را بعد از فهمیدنش تحریف می‌کردند و خودشان هم می‌دانستند و (یهودیان)، چون با کسانی که ایمان آورده‌اند برخورد کنند، می‌گویند ما ایمان آورده‌ایم، و وقتی با همدیگر خلوت می‌کنند می‌گویند: چرا از آن‌چه خداوند بر شما گشوده برای آنان حکایت می‌کنید تا آنان به استناد آن پیش پروردگارتان ضد شما استدلال کنند؟ آیا فکر نمی‌کنید؟

ایجاد تردید

از دیگر توطئه‌های یهود برای بازداشتن مردم از روی‌آوردن به اسلام، ایجاد شک و تردید در عقیده مسلمانان بود. برای این‌منظور از راه‌های مختلف وارد شدند. ازجمله تعدادی از آنان قرار گذاشتند در آغاز روز به آنچه بر محمد نازل شده، به زبان ایمان بیاورند و در پایان روز به آن کافر شوند و بگویند ما کتاب‌های خود را بررسی کرده و با دانشمندانمان مشورت کردیم و دیدیم محمد کسی نیست که گمان می‌کردیم و دروغ او و نادرستی آیینش بر ما آشکار شد.

پیش‌بینی یهود این بود که این‌کار باعث می‌شود مسلمانان شک کنند و، چون یهود را اهل کتاب و عالم‌تر می‌دانستند، از دین برگردند.

اما خدا در قرآن به این‌توطئه یهود اشاره و آن را نقش بر آب کرد؛ با نزول آیه ۷۲ سوره آل عمران.

به علاوه، یهودیان برای ایمان‌آوردن بهانه‌جویی می‌کردند تا روحیه مسلمانان را تضعیف و تردید را بین‌شان تزریق کنند.

«الذین قالوا ان الله عهد الینا الا نومن لرسول حتی یاتینا بقربان تاکله النار قل قد جاءکم رسل من قبلی بالبینات و بالذی قلتم فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین» کسانی که گفتند خداوند از ما پیمان گرفته که به هیچ‌پیامبری ایمان نیاوریم تا قربانی بیاورد که آتش (صاعقه آسمانی) آن را بخورد. بگو پیامبرانی پیش از من برای شما آمدند و دلایل روشن و آنچه را گفتید آوردند؛ پس چرا آنها را به قتل رساندید اگر راست می‌گویید؟

تمسخر

یهود از شیوه تمسخر در جنگ با پیامبر (ص) استفاده زیادی کردند. خداوند در قرآن به این‌روش آنها اشاره کرده و می‌گوید:

«یا ایهاالذین آمنوا لا تتخذوا الذین اتخذوا دینکم هزوا و لعبا من‌الذین اوتوالکتاب من قبلکم والکفار اولیاء واتقوا الله ان کنتم مومنین * و اذا نادیتم الی الصلاه اتخذو‌ها هزوا و لعبا ذلک بانهم قوم لایعقلون»‌ای کسانی که ایمان آورده‌اید، کسانی را که دین شما را به ریشخند و بازی گرفته‌اند چه از کسانی که پیش از شما به آنان کتاب داده شده و چه از کافران، دوستان خود مگیرید و اگر ایمان دارید از خدا پروا دارید و هنگامی که به وسیله اذان مردم را به نماز می‌خوانید، آن را به مسخره و بازی می‌گیرند؛ زیرا آنان مردمی هستند که نمی‌اندیشند.

خدا در قرآن مسلمانان را مقابل تمسخر و تحقیر یهود، به صبر و مقاومت دعوت می‌کند و آن را از موارد امتحان الهی برشمرده است:

«لتبلون فی اموالکم و انفسکم و لتسمعن من الذین اوتوا الکتاب من قبلکم و من الذین اشرکوا اذی کثیرا و ان تصبروا و تتقوا فان ذلک من عزم الامور» به‌طور مسلم در اموال و نفوس خود آزمایش می‌شوید و از آنها که پیش از شما کتاب آسمانی داده شدند (یهود و دیگران) از آنها که راه شرک پیش گرفتند، سخنان آزاردهنده فراوان خواهید شنید و اگر استقامت و تقوی پیشه کنید (شایسته‌تر است)، زیرا اینها از کار‌های محکم و قابل اطمینان است.

فریب

یکی از تلاش‌های یهود توطئه برای شخص پیامبر (ص) و وارد کردن خدشه در دین و ایمان آن‌حضرت بود. این‌گروه گمان می‌کردند توانایی فریب پیامبر (ص) را دارند یا بر تطمیع او توانا هستند. به همین‌دلیل به دیدارش رفته و گفتند «ما بزرگان و عالمان یهود هستیم. اگر از تو پیروی کنیم، همه یهود به تو می‌گروند و با ما مخالفتی نمی‌کنند. تنها شرط ما این است که بین ما و گروه دیگری که با آنها نزاع داریم داوری کنی و به سود ما حکم دهی!»

گویندگان این‌کلام که در صدد فریب و بی‌اعتباری حکم پیامبر (ص) بودند، با روی برگرداندن پیامبر (ص) ناکام ماندند.

خدا در قرآن درباره این‌توطئه هم صحبت کرده و پیامبر (ص) را از فتنه‌جویان برحذر داشته است:

«و ان احکم بینهم بما انزل‌الله و لا تتبع اهواءهم واحذرهم ان یفتنوک عن بعض ما انزل‌الله الیک فان تولوا فاعلم انما یرید الله ان یصیبهم ببعض ذنوبهم وان کثیرا من الناس لفاسقون» میان‌شان بر وفق آنچه خدا نازل کرده حکم کن و از خواهش‌هایشان پیروی نکن و از ایشان بپرهیز که مبادا فریبت دهند تا از بعضی چیز‌هایی که خدا بر تو نازل کرده سر باز زنی؛ و اگر روی‌گردان شدند، بدان که خدا می‌خواهد آنان را به سزای برخی گناهانشان عقوبت کند و هرآینه بسیاری مردم نافرمان‌اند.

منبع: تابناک