پاتک به صهیونیست‌ها، این بار در «الخلیل!»

به گزارش مجله خبری نگار/خراسان: «عاطف ابو یوسف» وزیر فرهنگ فلسطین اعلام کرد: این رویداد اهمیت زیادی دارد، چون جهان اسلام پس از انتخاب الخلیل به عنوان پایتخت فرهنگی در سال ۲۰۲۶، تلاش‌های فرهنگی خود را در این شهر متمرکز خواهد کرد. در همین خصوص، قرار است طرح‌ها و برنامه‌هایی برای تقویت هویت اسلامی در شهر الخلیل تدوین و با هرگونه اقدام و سیاست رژیم اشغالگر برای محو هویت تاریخی، ملی و اسلامی این شهر مقابله شود.

پیش از این، قدس به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال ۲۰۱۹ و پایتخت فرهنگ عربی در سال ۲۰۰۹ انتخاب شده بود و شهر بیت لحم هم در سال ۲۰۲۰ پایتخت فرهنگ عربی بود. چنین نام‌گذاری‌هایی گواهی بر اهمیت فرهنگی شهر‌های فلسطینی از جمله الخلیل برای جهان اسلام و عرب است.

پیش از این‌ها سازمان علمی، آموزشی فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) نیز با توجه به توسعه طلبی‌های روز افزون رژیم صهیونیستی بخش قدیمی شهر فلسطینی «الخلیل» را در فهرست مکان‌های در معرض تهدید قرار داد. این تصمیم در چهل و یکمین اجلاس یونسکو در لهستان با ۱۲ رای مثبت در مقابل تنها سه رای منفی گرفته شد. در حالت عادی روند قرارگرفتن اماکن در فهرست یونسکو چندین سال طول می‌کشد، اما فلسطینی‌ها خواستار مذاکره و رایزنی سریع‌تر در این باره شده بودند.

استدلال فلسطینی‌ها این بود که الخلیل به دلیل آن که تحت اشغال رژیم صهیونیستی است، در معرض تخریب قرار گرفته است. یونسکو نیز با پذیرش این مسئله به روند پیوستن این شهر به فهرست اماکن در معرض خطر سرعت بخشید.

براساس این تصمیم یونسکو، همه ادعا‌های رژیم صهیونیستی رد می‌شود و رژیم صهیونیستی دیگر نمی‌تواند ادعای حاکمیتی و حتی تاریخی روی منطقه الخلیل داشته باشد. اکنون این منطقه به طور رسمی متعلق به فلسطینیان است و اقدامات غیرقانونی رژیم صهیونیستی در این منطقه بیش از پیش مورد نظارت بین‌المللی قرار می‌گیرد. الخلیل، بزرگ‌ترین شهر در کرانه غربی رود اردن است که در ۳۰ کیلومتری جنوب بیت المقدس واقع شده است؛ این شهر که در ظاهر به وسیله دولت خودگردان فلسطین اداره می‌شود، حدود ۲۳۰ هزار نفر جمعیت مسلمان را در خود جای داده است.

این منطقه از قدیمی‌ترین شهر‌های فلسطین است که گفته می‌شود تاریخ ۶ هزار ساله دارد و نزد همه ادیان آسمانی، مقدس است. الخلیل پس از مکه، مدینه و قدس، چهارمین شهر مقدس مسلمانان به شمار می‌رود. الخلیل ساختمان‌های قدیمی زیادی از جمله آرامگاه حضرت ابراهیم (ع)، اسحاق (ع)، یعقوب (ع) و همسرانشان را در خود جای داده است.

در سال ۱۹۷۲، عهدنامه بین المللی «میراث جهانی یونسکو» به تصویب کنفرانس عمومی این سازمان رسید. موضوع این عهدنامه حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص هستند.

بر پایه این کنوانسیون کشور‌های عضو یونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت در عین باقی ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوط، به عهده تمام کشور‌های عضو خواهد بود. از جمله مزایای مهم این کنوانسیون، خاصه برای کشور‌های در حال توسعه، دست‌یابی به صندوق میراث جهانی است. به منظور شناسایی، حفاظت و معرفی محوطه‌های میراث جهانی، سالانه مبلغی حدود چهار میلیون دلار در اختیار کشور‌های عضو قرار می‌گیرد.

همچنین در مواردی که آسیب‌های انسانی یا طبیعی به محوطه‌ها وارد می‌شود، کمک‌های فوری برای تعمیر این آسیب‌دیدگی‌ها در اختیار کشور‌های عضو قرار می‌گیرد. درخصوص فهرست میراث جهانی در خطر نیز توجه و کمک‌های مالی ملی و بین‌المللی بر محافظت از این محوطه‌ها که به طور خاص در معرض خطر قرار دارند، اختصاص می‌یابد. اکنون با تعیین الخلیل به عنوان پایتخت جهان اسلام در سال ۲۰۲۶ امید می‌رود این شهر بیش از پیش در کانون توجهات جهانی و منطقه‌ای به خصوص در جهان اسلام قرار گیرد و به تبع آن رژیم صهیونیستی نیز برای ادامه سیاست‌های توسعه طلبانه خود تحت فشار‌های جهانی قرار گیرد.