از کنترل پیری تا انتخاب مرگ؛ رویای هوش مصنوعی

به گزارش مجله خبری نگار/شهرآرانیوز، گرگ براکمن، رئیس و هم‌بنیان‌گذار OpenAI، در سخنرانی خود در رویداد WSJ Tech درباره آینده هوش مصنوعی و تأثیر آن بر علم زیست‌شناسی، دیدگاهی بلندپروازانه درباره افزایش طول عمر انسان مطرح کرد. به اعتقاد او، پیشرفت فناوری ممکن است در آینده مرگ را از یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر به مسئله‌ای قابل انتخاب تبدیل کند.

براکمن در این رویداد با اشاره به اینکه مسئله فناپذیری تنها به انسان محدود نمی‌شود، گفت رنج و مرگ از موضوعات فراگیر در جهان هستند و حتی مطرح کردن این ایده که مرگ به یک گزینه تبدیل شود، می‌تواند در آینده امکان‌پذیر باشد.

رئیس OpenAI همچنین پیش‌بینی کرد که هوش مصنوعی در بازه زمانی ۱۲ تا ۱۸ ماه آینده، تحولات مهمی در حوزه زیست‌شناسی و پزشکی ایجاد خواهد کرد. او معتقد است درمان بیماری‌ها به‌تدریج به یکی از دستاورد‌های ملموس هوش مصنوعی تبدیل می‌شود و در آینده نزدیک می‌توان تأثیرات واقعی این فناوری را در سلامت انسان مشاهده کرد.

پیش‌بینی تحول پزشکی با هوش مصنوعی در کنار رشد مالی OpenAI

براکمن در بخش دیگری از صحبت‌هایش به عملکرد مالی OpenAI پرداخت و نیمه نخست سال ۲۰۲۶ را دوره‌ای دشوار برای این شرکت توصیف کرد. او توضیح داد که با وجود عرضه مدل Codex، این محصول در ابتدا نتوانسته بود توجه چندانی جلب کند؛ اما عرضه مدل‌های GPT-۵.۶ Sol و ChatGPT Work شرایط را تغییر داد.

به گفته براکمن، این تحولات به رشد ۷۰ درصدی درآمد سالانه OpenAI در سه‌ماهه سوم منجر شد. درآمد بخش سازمانی شرکت نیز در همین دوره تقریباً دو برابر شده است.

اظهارات رئیس OpenAI درباره امکان غلبه بر مرگ، با دیدگاه‌های پیشین ایلان ماسک نیز هم‌راستا است. ماسک در ژانویه ۲۰۲۶ و در گفت‌وگویی با پیتر دیاماندیس درباره نورالینک، افزایش چشمگیر طول عمر انسان را مسئله‌ای قابل حل دانسته بود.

او معتقد است هماهنگی روند پیری در اندام‌های مختلف بدن نشان می‌دهد که یک سازوکار زیستی مشترک، فرایند پیر شدن را کنترل می‌کند. از نظر ماسک، اگر بتوان این سازوکار را تغییر داد، امکان افزایش طول عمر انسان نیز وجود خواهد داشت. او در ۳۰ اکتبر نیز بار دیگر به نزدیک بودن دستیابی به طول عمر بالا اشاره کرد.

هوش مصنوعی چگونه به کشف درمان‌های جدید کمک می‌کند؟

پیشرفت‌های اخیر هوش مصنوعی در زیست‌شناسی نشان می‌دهد که کاربرد این فناوری از تحلیل داده‌های ژنتیکی فراتر رفته است. مدل‌هایی مانند Evo و Evo ۲ می‌توانند توالی‌های ژنتیکی را بررسی کنند و در طراحی کد‌های ژنتیکی جدید نقش داشته باشند.

از سوی دیگر، سامانه‌های هوش مصنوعی به ابزار‌هایی برای پیشبرد مراحل مختلف پژوهش‌های علمی تبدیل شده‌اند. چارچوب‌هایی مانند Robin و مدل GPT-Rosalind با تحلیل حجم زیادی از مقالات علمی و داده‌های زیستی، به پژوهشگران در تدوین فرضیه‌های درمانی و شناسایی مسیر‌های تازه برای توسعه دارو کمک می‌کنند.

در کنار این تحولات، آزمایشگاه‌های مجهز به ربات‌های هوشمند نیز می‌توانند با کمک حسگر‌ها و عامل‌های هوش مصنوعی، شرایط آزمایش را به‌صورت پویا تغییر دهند و نتایج را بررسی کنند.

با وجود این پیشرفت‌ها، تبدیل مرگ به یک انتخاب همچنان ایده‌ای بسیار بلندپروازانه است و اظهارات براکمن را باید در چارچوب پیش‌بینی درباره آینده فناوری در نظر گرفت، نه نشانه‌ای از دستیابی قریب‌الوقوع به جاودانگی انسان.