هیچ استعدادی نباید به دلیل شرایط خانوادگی و اقتصادی از فرصت شکوفایی محروم بماند

به گزارش مجله خبری نگار، حیدر زندیه در پنجمین همایش دانش‌آموختگان مدرسه رشد و در مراسم آیین نکوداشت خود، با بیان اینکه امروز برای او روزی متفاوت است، اظهار کرد: امروز آمده‌ام تا با کسانی دیدار کنم که روزگاری نوجوانانی با آرزوها، نگرانی‌ها، استعدادها و امیدهای بزرگ بودند.

وی افزود: امروز که به چهره شما نگاه می‌کنم، زمان برایم معنای دیگری پیدا می‌کند. روزگاری شما در کلاس‌های مدرسه می‌نشستید و ما نگران بودیم که چگونه می‌توانیم شرایط بهتری برای یادگیری و رشدتان فراهم کنیم، اما امروز هر یک از شما راهی را در زندگی پیموده‌اید و بسیاری در عرصه‌های علمی، حرفه‌ای و اجتماعی به جایگاه‌های ارزشمندی رسیده‌اید.

مؤسس مدرسه رشد با بیان اینکه دیدار با دانش‌آموختگان برای او از هر تقدیر و تشکری ارزشمندتر است، گفت: حاصل کار یک مدرسه را فقط در کارنامه‌ها، رتبه‌های کنکور و مدال‌های المپیاد نمی‌توان دید؛ بخشی از این دستاورد را باید در تجربه‌ای جست‌وجو کرد که دانش‌آموزان از آن مدرسه با خود به زندگی می‌برند.

زندیه با اشاره به تجربه فعالیت مدرسه رشد ادامه داد: این تجربه به ما آموخت که استعدادهای ارزشمند در همه طبقات اجتماعی و اقتصادی جامعه وجود دارد، اما آنچه همیشه به یک اندازه توزیع نشده، فرصت شکوفایی استعدادهاست. اگر توانایی‌های دانش‌آموزان با فرصت‌های آموزشی باکیفیت، معلمان توانمند و محیطی حمایتگر همراه شود، استعدادهای آنان شکوفا خواهد شد و آینده بهتری پیش رویشان قرار می‌گیرد.

وی با تأکید بر اینکه موفقیت مدرسه رشد حاصل تلاش یک فرد یا مدیر نبوده است، اظهار کرد: این دستاورد نتیجه همدلی و همراهی گروهی از معلمان دلسوز و مسئولیت‌پذیر بود. نمی‌توانم در این فرصت از همه عزیزان نام ببرم، اما از همکاران ارزشمندی که در این مسیر نقش مؤثری داشتند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

زندیه با اشاره به موفقیت‌های تحصیلی دانش‌آموختگان این مدرسه، گفت: امروز که به گذشته نگاه می‌کنیم، می‌بینیم بسیاری از شما در رشته‌های مهندسی، پزشکی و علوم انسانی در دانشگاه‌های برتر کشور پذیرفته شده‌اید و برخی نیز در المپیادهای جهانی افتخار آفریده‌اند. این دستاورد مایه خوشحالی و افتخار است، اما بدانید ارزش یک مدرسه فقط به این نیست که چند دانش‌آموز برجسته تربیت کرده، بلکه به این است که تا چه اندازه توانسته به انسان‌ها کمک کند ظرفیت‌های خود را بشناسند و زندگی بهتری برای خود و دیگران بسازند.

وی با بیان اینکه خاطرات یک مدرسه صرفاً خاطرات دیوارها و کلاس‌ها نیست، افزود: در این خاطرات می‌توان دید که یک نوجوان چگونه امید و اعتمادبه‌نفس پیدا می‌کند، چگونه با دشواری‌ها روبه‌رو می‌شود و مسیر زندگی‌اش چگونه شکل می‌گیرد.

مؤسس مدرسه رشد با طرح این پرسش که چه تعداد نوجوان مستعد در گوشه و کنار کشور صرفاً به دلیل محرومیت هنوز فرصت مناسبی برای شکوفایی استعدادهای خود را پیدا نکرده‌اند؟ گفت: وقتی خاطرات مدرسه را مرور می‌کنیم، به پرسشی مهم می‌رسیم که متأسفانه همچنان در شرایط کنونی پابرجاست؛ چند نوجوان بااستعداد در این کشور وجود دارند که به دلیل محرومیت، مورد توجه قرار نگرفته‌اند و فرصت مناسبی برای رشد و پیشرفت نداشته‌اند؟

زندیه با اشاره به شرایط خانوادگی و اقتصادی برخی دانش‌آموزان مدرسه رشد، اظهار کرد: زمانی که دانش‌آموزان برای ثبت‌نام به مدرسه می‌آمدند، والدین بسیاری از آنها سواد چندانی نداشتند. برخی از اولیا به ما می‌گفتند این بچه را به شما می‌سپاریم؛ شما هم معلمش هستید و هم پدرش. در واقع، ما در بسیاری از موارد علاوه بر مسئولیت آموزشی، نقش ولی دانش‌آموز را نیز برعهده داشتیم.

وی با اشاره به نتایج برخی تحقیقات درباره وضعیت تحصیلی دانش‌آموزانی که والدین کم‌سواد دارند، توضیح داد: نوعاً دانش‌آموزانی که پدر و مادر تحصیل‌کرده‌ای ندارند، وقتی وارد یک فضای آموزشی باکیفیت می‌شوند، در ابتدا ممکن است افت کنند و از سایر دانش‌آموزان عقب بمانند. ما در مدرسه رشد دانش‌آموزانی داشتیم که در ابتدا جزو دانش‌آموزان ضعیف کلاس بودند، اما به‌تدریج پیشرفت کردند و حتی به جمع المپیادی‌ها پیوستند.

مؤسس مدرسه رشد با بیان اینکه این مسئله همچنان در نظام آموزشی وجود دارد، افزود: با وجود تلاش‌های صورت‌گرفته، هنوز خانواده‌هایی هستند که به دلیل نداشتن سواد یا توانایی حمایت آموزشی در خانه، نمی‌توانند همراهی لازم را با فرزندان خود داشته باشند و همین مسئله موجب افت تحصیلی دانش‌آموزان می‌شود.

زندیه با تأکید بر اینکه هیچ استعدادی نباید به دلیل شرایط خانوادگی و اقتصادی نادیده گرفته شود، گفت: اگر تجربه مدرسه رشد بتواند این حقیقت را به ما یادآوری کند که هیچ استعدادی نباید به دلیل شرایط خانوادگی و اقتصادی از فرصت شکوفایی محروم بماند، آن تجربه همچنان زنده است.

وی همچنین به مشکلات مالی برخی خانواده‌ها اشاره کرد و گفت: دانش‌آموزانی داشتیم که به دلیل مشکلات اقتصادی والدین، حتی با این مسئله مواجه بودند که خانواده‌هایشان نمی‌خواستند آنها به تحصیل ادامه دهند.

زندیه با اشاره به مسئولیت‌های مختلفی که در مدرسه برعهده داشته است، اظهار کرد: من در کنار مسئولیت مدیریت، مشاور پایه و معلم درس جبر نیز بودم و تلاش می‌کردم تا جایی که امکان دارد، مسائل و مشکلات دانش‌آموزان را پیگیری کنم.

وی با اشاره به معنای تجلیل از خود، تأکید کرد: این محبت را با تمام وجود می‌پذیرم، اما اگر قرار باشد این دیدار یادگاری ماندگار داشته باشد، دوست دارم آن یادگار صرفاً بزرگداشت یک معلم یا مدیر سابق نباشد؛ بلکه یادآور این حقیقت باشد که سرمایه‌گذاری روی استعداد انسان‌ها، به‌ویژه افرادی که فرصت‌های کمتری در اختیار دارند، یکی از ارزشمندترین کارهایی است که یک جامعه می‌تواند انجام دهد.

مؤسس مدرسه رشد ادامه داد: شاید یکی از ارزشمندترین دستاوردهای مدرسه رشد همین باشد که آموختن و برخورداری از فرصت، در همان نسل متوقف نماند و به مسئولیت‌پذیری در برابر دیگران تبدیل شود.

زندیه با اشاره به فعالیت‌های حمایتی دانش‌آموختگان مدرسه رشد در مناطق محروم، گفت: اکنون آکادمی‌ داریم که در قالب فعالیت‌های مجتمع آموزشی، در مناطق محروم به دانش‌آموزان و معلمان برای توانمندسازی کمک می‌کند. بسیاری از فارغ‌التحصیلان مدرسه نیز به‌صورت داوطلبانه به مناطق مختلف می‌روند و به معلمان و دانش‌آموزان آموزش می‌دهند.

وی افزود: برخی از دانش‌آموختگان نیز بخشی از هزینه‌های تحصیل دانش‌آموزان در مناطق محروم را تأمین می‌کنند و برای من بسیار افتخارآمیز است که روحیه بخشندگی و مسئولیت‌پذیری در آنان تا این اندازه تقویت شده است.

زندیه با اشاره به انگیزه شخصی خود برای کمک به محرومان، اظهار کرد: زمانی که تحت عمل جراحی قلب و آئورت قرار گرفتم، با خدای خود عهد کردم که اگر زنده بمانم و دوباره سرپا شوم، به محرومان کمک کنم و به این عهد باور دارم.

وی از دانش‌آموختگان، دوستان و همکاران قدیمی، معلمان و تمامی افرادی که برای برگزاری این نشست تلاش کرده بودند، قدردانی کرد.