دانشمندان قند موجود در گوشت قرمز را با افزایش خطر ابتلا به دیابت مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، گوشت قرمز با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است، اما دلایل این ارتباط به طور کامل درک نشده است. دانشمندان در حال بررسی نقش احتمالی ماده‌ای هستند که می‌تواند همراه با غذا وارد بدن شود و پاسخ طولانی مدت سیستم ایمنی را تحریک کند. ایزوستیا در مورد چگونگی ارتباط قند گوشت قرمز با ابتلا به دیابت گزارش می‌دهد.

چگونه قند گوشت قرمز با خطر ابتلا به دیابت مرتبط است

محققان ارتباطی بین مصرف اسید N-گلیکولیل نورامینیک (Neu۵Gc) از گوشت قرمز و خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ پیدا کرده‌اند. این مطالعه از داده‌های ۸۹۹۵۳ شرکت‌کننده بزرگسال استفاده کرد. نتایج در Science Daily منتشر شد.

در طول یک دوره پیگیری متوسط ​​۷.۲ ساله، ۹۶۶ مورد جدید دیابت نوع ۲ در بین شرکت‌کنندگان ثبت شد. افرادی که بیشترین میزان مصرف تخمینی Neu۵Gc را از گوشت داشتند، ۶۳٪ بیشتر از افرادی که کمترین میزان مصرف را داشتند، در معرض خطر ابتلا به این بیماری بودند. در دومین گروه با بالاترین میزان مصرف، این خطر ۴۱٪ بیشتر بود.

نتایج ما تأیید می‌کند که التهاب مزمن مکانیسم خاصی است که مصرف گوشت قرمز را به دیابت نوع ۲ مرتبط می‌کند، که تا حدودی مستقل از میزان گوشت قرمز مصرف شده و میزان بافت چربی است.

چگونه Neu۵Gc ممکن است بر سیستم ایمنی تأثیر بگذارد

Neu۵Gc نوعی قند است که به طور طبیعی توسط اکثر پستانداران تولید می‌شود. انسان‌ها این توانایی را به دلیل جهش باستانی در ژن CMAH از دست داده‌اند، اما این ماده می‌تواند از طریق غذا وارد بدن شود. این ماده در درجه اول در گوشت قرمز، به ویژه گوشت گاو و بره، و در مقادیر کمتر در محصولات لبنی یافت می‌شود.

Neu۵Gc پس از جذب، می‌تواند در بافت انسان ادغام شود. از آنجا که انسان‌ها خود این مولکول را تولید نمی‌کنند، سیستم ایمنی می‌تواند آن را به عنوان عامل خارجی تشخیص داده و علیه آن آنتی‌بادی تولید کند. واکنش ایمنی طولانی‌مدتی که در پاسخ به وجود Neu۵Gc در بافت رخ می‌دهد، زنوزیالیت نامیده می‌شود. پیش از این، ارتباط آن با بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان مشخص شده بود.

محققان معتقدند که چنین واکنش طولانی‌مدتی ممکن است با ابتلا به دیابت نوع ۲ نیز مرتبط باشد. التهاب مزمن می‌تواند به طور بالقوه عملکرد سلول‌های تولیدکننده انسولین و بافت‌هایی که به این هورمون پاسخ می‌دهند را مختل کند. با این حال، این مطالعه ثابت نمی‌کند که این مکانیسم، ارتباط کشف‌شده را توضیح می‌دهد.

شرکت‌کنندگان سه دفتر خاطرات غذایی را تکمیل کردند و هر چیزی را که در طول یک دوره ۲۴ ساعته می‌خوردند، ثبت کردند. دانشمندان با استفاده از این سوابق و یک پایگاه داده از محتوای Neu۵Gc در غذاها، میزان مصرف تخمینی آنها را محاسبه کردند.

این تجزیه و تحلیل شامل انواع مختلف گوشت قرمز، از جمله گوشت گاو، بره، خوک، خرگوش، بز و شکار بود. گوشت فرآوری شده و لبنیات به طور جداگانه در نظر گرفته شدند.

در شروع مطالعه، شرکت‌کنندگان دیابت نوع ۲ یا سرطان نداشتند. میانگین سنی آنها ۴۲ سال بود و ۷۹٪ آنها زن بودند. محققان شرکت‌کنندگان را بر اساس میزان تخمینی مصرف Neu۵Gc از گوشت به پنج گروه تقسیم کردند و سپس میزان ابتلا به دیابت را با هم مقایسه کردند.

ارتباط بین مصرف Neu۵Gc و خطر بیماری پس از در نظر گرفتن سن، جنسیت، فعالیت بدنی، رژیم غذایی، سیگار کشیدن و تعدادی از عوامل دیگر همچنان پابرجا بود. پس از در نظر گرفتن شاخص توده بدنی، این ارتباط ضعیف شد، اما از نظر آماری همچنان معنی‌دار باقی ماند. نسبت تخمینی ارتباط توضیح داده شده توسط چاقی تقریباً ۱۳٪ بود.

دانشمندان به طور جداگانه میزان دریافت Neu۵Gc از محصولات لبنی را ارزیابی کردند. این میزان با افزایش خطر ابتلا به دیابت مرتبط نبود. هنگام محاسبه کل میزان دریافت از تمام منابع غذایی، خطر ابتلا در گروه با بالاترین میزان مصرف، ۳۷ درصد بیشتر از گروه با کمترین میزان مصرف بود. نویسندگان معتقدند که این ارتباط در درجه اول توسط Neu۵Gc حاصل از گوشت قرمز توضیح داده شده است.

نویسندگان تأکید می‌کنند که نتایج اولیه هستند و هنوز به طور کامل تأیید نشده‌اند. ماهیت مشاهده‌ای این مطالعه، تعیین اینکه آیا Neu۵Gc باعث دیابت می‌شود یا اینکه این ارتباط توسط سایر عوامل غذایی و سبک زندگی توضیح داده می‌شود را غیرممکن می‌سازد.

علاوه بر این، محققان به جای اندازه‌گیری مستقیم مواد در بدن، میزان مصرف آنها را با استفاده از دفترچه‌های غذایی ارزیابی کردند. آنها همچنین تغییرات احتمالی رژیم غذایی را در طول دوره مطالعه در نظر نگرفتند. هنگامی که کل مصرف گوشت قرمز در تجزیه و تحلیل لحاظ شد، ارتباط با Neu۵Gc ضعیف شد و از نظر آماری معنی‌دار نبود. بنابراین، در حال حاضر تفکیک تأثیر احتمالی خود ماده از سایر اجزای گوشت غیرممکن است.

روی هم رفته، این نتایج نشان می‌دهد که ارتباط بین Neu۵Gc و دیابت نوع ۲ ممکن است به منبع غذایی آن بستگی داشته باشد: Neu۵Gc مشتق شده از گوشت در مقایسه با کل مقدار آن در رژیم غذایی، ارتباط قوی‌تری با خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ نشان می‌دهد.

در مرحله بعد، دانشمندان قصد دارند بررسی کنند که چگونه Neu۵Gc با سایر اجزای گوشت قرمز، از جمله آهن هِم، تعامل دارد. هدف دیگر، اندازه‌گیری مستقیم آنتی‌بادی‌های Neu۵Gc در شرکت‌کنندگان در مطالعات بزرگ است. این به تعیین اینکه آیا پاسخ ایمنی طولانی‌مدت نقشی در ارتباط بین مصرف گوشت قرمز و دیابت نوع ۲ دارد یا خیر، کمک خواهد کرد.