کد مطلب: ۹۸۷۸۰۱
|
|
۰۹ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۱:۵۸

یک مطالعه‌ی شگفت‌انگیز نشان می‌دهد که خوابیدن بدون بالش ممکن است از چشمان شما در برابر شرایطی که می‌تواند باعث نابینایی شود، محافظت کند

یک مطالعه‌ی شگفت‌انگیز نشان می‌دهد که خوابیدن بدون بالش ممکن است از چشمان شما در برابر شرایطی که می‌تواند باعث نابینایی شود، محافظت کند
یک مطالعه جدید نشان داده است که خوابیدن بدون بالش ممکن است فشار داخل چشم را کاهش دهد، که عامل اصلی آسیب عصب بینایی و ایجاد گلوکوم (علت اصلی نابینایی دائمی در سراسر جهان) است.

به گزارش مجله خبری نگار، محققان توضیح دادند که استفاده از بالش‌های روی هم می‌تواند وضعیت گردن را تغییر دهد، ورید ژوگولار را فشرده کند و مانع از تخلیه طبیعی مایع زلالیه شود. این مایع، بافت‌های بدون خون‌رسانی، مانند قرنیه و عدسی، را تغذیه می‌کند و به حفظ شکل و فشار چشم کمک می‌کند. فشار داخل چشم (IOP) با تغییر وضعیت بدن نوسان می‌کند و انتقال از حالت نشسته به دراز کشیده در طول خواب، علت اصلی افزایش فشار در شب است. (ورید ژوگولار یکی از ورید‌های اصلی گردن است و وظیفه اصلی آن انتقال خون بدون اکسیژن از سر، مغز و صورت به قلب است.)

جزئیات مطالعه

محققان ۱۴۴ بزرگسال مبتلا به گلوکوم، در محدوده سنی زیر ۴۴ تا ۶۰ سال و بالاتر، را مورد مطالعه قرار دادند تا اثرات خوابیدن روی دو بالش متوسط ​​​​با زاویه ۲۰ تا ۳۵ درجه بالا را بررسی کنند. این مطالعه شامل گروه‌های مختلف بیمار بود: ۷۰ نفر مبتلا به گلوکوم با فشار طبیعی، ۹ نفر مبتلا به فشار داخل چشمی بالا و ۶۵ نفر مبتلا به گلوکوم زاویه باز اولیه، شایع‌ترین و کندترین نوع بیماری.

شرکت‌کنندگان تحت معاینه کامل چشم قرار گرفتند و فشار چشم راست هر دو ساعت یکبار به مدت ۲۴ ساعت در حالت نشسته و خوابیده اندازه‌گیری شد. هنگامی که شرکت‌کنندگان به پشت دراز کشیده بودند، سرشان با دو بالش بالا قرار می‌گرفت و فشار چشم پس از ۱۰ دقیقه قبل از اینکه دوباره به حالت خوابیده به پشت برگردند، اندازه‌گیری می‌شد. اندازه‌گیری‌ها با و بدون استفاده از بالش تکرار شدند تا داده‌های دقیقی به دست آید.

نتایج

نتایج نشان داد که ۹۶ شرکت‌کننده (۶۷٪) هنگام بالا بردن سرشان با بالش، افزایش فشار داخل چشم را تجربه کردند، با میانگین افزایش ۱.۶۱ میلی‌متر جیوه. فشار داخل چشم نیز در حالت سر بالا (۱۷.۴۲ میلی‌متر جیوه) در مقایسه با حالت خوابیده به پشت (۱۶.۶۲ میلی‌متر جیوه) بالاتر بود و در طول ۲۴ ساعت تغییرپذیری بیشتری داشت.

برعکس، فشار پرفیوژن چشمی (OPP)، که فشار موجود برای جریان خون از طریق رگ‌های ریز چشم را اندازه‌گیری می‌کند، هنگام استفاده از بالش به طور قابل توجهی کاهش یافت: ۵۴.۵۷ میلی‌متر جیوه در مقابل ۵۸.۷۱ میلی‌متر جیوه هنگام دراز کشیدن، که نشان دهنده کاهش جریان خون به چشم است، که اکسیژن و مواد مغذی را به آن می‌رساند. تجزیه و تحلیل‌ها همچنین نشان داد که افراد جوان‌تر و افراد مبتلا به گلوکوم زاویه باز اولیه بیشتر احتمال دارد که تحت تأثیر موقعیت سر، فشار OPP را تجربه کنند.

اندازه‌گیری جریان خون در ورید ژوگولار ۲۰ داوطلب سالم نشان داد که مجرای داخلی ورید‌ها هنگام استفاده از بالش باریک‌تر بود، در حالی که جریان خون هنگام عدم استفاده از بالش سریع‌تر بود.

نتیجه‌گیری و توصیه‌ها

محققان خاطرنشان می‌کنند که استراتژی‌های سنتی برای مدیریت فشار چشم شبانه عمدتاً به افزایش دارو‌های کاهش‌دهنده فشار خون یا لیزر درمانی متکی هستند، اما اصلاح وضعیت بدن در طول خواب می‌تواند یک استراتژی مؤثر دیگر باشد.

اگرچه این مطالعه مشاهده‌ای است و امکان رابطه علت و معلولی قطعی را فراهم نمی‌کند، نتایج اولیه نشان می‌دهد که اجتناب از موقعیت‌های خواب که باعث فشرده شدن ورید ژوگولار می‌شوند، ممکن است به بیماران مبتلا به گلوکوم در کاهش افزایش فشار چشم شبانه کمک کند و این اصلاحات رفتاری، روشی ساده، اما مؤثر برای بهبود مدیریت طولانی‌مدت فشار چشم است.

این مطالعه به صورت آنلاین در مجله چشم پزشکی بریتانیا منتشر شد.

منبع: مدیکال اکسپرس

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر