رومانو بنیتو فلوریانی موسولینی، جواهری که ایتالیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، ۲۷ اکتبر ۱۹۲۲، تاریخی محوری در تاریخ ایتالیا است. این روز، آغاز «راهپیمایی به سوی رم» است که بنیتو موسولینی و فاشیسم را در این کشور به قدرت رساند. این آغاز یک دوره وحشتناک بود که به دنبال آن جنگ جهانی دوم رخ داد. ۱۰۴ سال بعد، یک موسولینی دوباره به رم لشکرکشی می‌کند، هرچند این بار موضوع سیاسی نیست. رومانو بنیتو فلوریانی موسولینی، نتیجه دیکتاتور ایتالیایی، خود را در لاتزیو به عنوان یک بازیکن ثابت در ترکیب اصلی جنارو گتوزو تثبیت کرده است. دستاوردی قابل توجه برای فوتبالیستی که داستانش عمیقاً با تاریخ خانواده‌اش در هم تنیده است.

اگر تحمل بار نام خانوادگی و میراث پدرشان برای فرزندان اسطوره‌های فوتبال همین حالا هم یک چالش است، رومانو بنیتو فلوریانی موسولینی با وضعیت پیچیده‌تری روبروست. جد بزرگ او، بنیتو موسولینی (بنیانگذار فاشیسم در ایتالیا و مسئول نزدیک به یک میلیون مرگ در طول ۲۳ سال قدرتش)، ایتالیا را در طول جنگ جهانی دوم به اتحاد با آلمان نازی آدولف هیتلر سوق داد. با این حال، علیرغم اعدام بنیتو موسولینی، فرزندان او توانسته‌اند زندگی عاری از حاشیه‌نشینی داشته باشند.

پسر چهارم او، رومانو موسولینی (پیانیست و نقاش ایتالیایی)، پدربزرگ رومانو بنیتو فلوریانی موسولینی است. مادر دومی، الساندرا موسولینی، یک سیاستمدار راست میانه‌رو است و عمه بزرگش کسی نیست جز سوفیا لورن مشهور. خانواده‌ای بسیار متفاوت از یک بازیکن معمولی که پدرش، مائورو فلوریانی، در سال ۲۰۱۴ به دلیل رابطه با فاحشه‌های زیر سن قانونی به یک سال زندان محکوم شد. با وجود این، رومانو بنیتو فلوریانی موسولینی جوان توانسته است راه خود را در دنیای فوتبال پیدا کند. او که در لاتزیو پیشرفت کرده بود، برای کسب جایگاهی در تیم باید سخت تلاش می‌کرد.

جنجال پیرامون نام خانوادگی و ترقی او

او که برای فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۴ به صورت قرضی به پسکارا در سری C منتقل شد، بخت خود را تغییر داد و در طول فصل (۳۲ بازی) خود را به عنوان یک بازیکن ثابت ثابت کرد. سال بعد، او به یووه استابیا در سری B پیوست، جایی که تجربه مثبت دیگری را تجربه کرد (۳۷ بازی، ۱ گل و ۴ پاس گل). با این حال، این دوره در جریان بازی مقابل چزنا در دسامبر ۲۰۲۴، بازی‌ای که در آن اولین گل حرفه‌ای خود را به ثمر رساند، با جنجال همراه شد. برخی از هواداران حاضر در سکو‌ها برای جشن گرفتن گل او، سلام رومی انجام دادند. با این وجود، این مانع پیشرفت این بازیکن راست پا که فصل گذشته را در کرمونزه گذراند، نشد.

در این سومین دوره قرضی، او بار دیگر عملکرد تحسین‌برانگیزی داشت (۲۹ بازی، ۳ پاس گل)، با وجود سقوط باشگاه به سری B. خود بازیکن مجبور شد از خود در برابر طعنه‌های مربوط به نام خانوادگی‌اش دفاع کند (روی پیراهنش نوشته بود "موسولینی"). او اعلام کرد: "در مورد نام خانوادگی‌ام، این هرگز برای من مشکلی نبوده است. از زمانی که فوتبال را شروع کردم، فقط به بازی کردن فکر کرده‌ام. این بیشتر برای دیگران مشکل‌ساز بوده است، نه برای من. برای برخی، این یک بار است، اما برای من نه. هر چه کمتر در مورد آن صحبت شود، بهتر است. من اینجا هستم تا بازی کنم، خودم را در زمین ابراز کنم، نه چیز دیگری. این چیزی است که از ابتدا می‌خواستم روشن کنم، به خصوص حالا که در سری A بازی می‌کنم. " تابستان امسال، لاتزیو با مشکلات مالی رو‌به‌رو شد و هزینه‌های خود را محدود کرد. این فرصتی را برای این بازیکن ایتالیایی فراهم کرد.

یک اختلال عمده

او که با بازیکنان باتجربه‌ای مانند مانوئل لاتزاری (۳۲ ساله) و آدام ماروسیچ (۳۴ ساله) رقابت می‌کند، در این فصل کاملاً خود را تثبیت کرده است. او که در ۹ بازی اول لاتزیو در سری آ در ترکیب اصلی قرار داشت، همچنان شکست‌ناپذیر باقی مانده و در شروع فوق‌العاده این باشگاه رومی در این فصل نقش داشته است. بیانکوچلستی‌ها شروع فوق‌العاده‌ای در این فصل داشته‌اند و به رقیب اصلی اینتر میلان برای کسب مقام اول تبدیل شده‌اند.

او که در جناحین سریع و دائماً در حال تکامل است، انگیزه بالایی دارد و به طور پیوسته و بدون عجله پیشرفت می‌کند. اگرچه در ابتدا برای ایفای نقش دوم به این تیم آورده شد، اما این مدافع کناری ۲۳ ساله به بازیکنی ضروری تبدیل شده و از این شروع کاملاً غیرمنتظره در فصل لذت می‌برد. او پس از به ثمر رساندن اولین گل خود برای باشگاه رمی به DAZN گفت: «گل زدن امروز باورنکردنی بود. من واقعاً برای هواداران زیادی که به اینجا سفر کرده بودند هیجان‌زده بودم؛ این روش من برای تشکر از آنها برای تمام حمایت‌هایشان است. انگار در خانه بازی می‌کردیم!» او همچنین چند کلمه برای جنارو گتوزو گفت: «راز، آزادی‌ای است که او به من می‌دهد، هم من و هم دیگر مدافع چپ: او ما را به حمله تشویق می‌کند و مهمتر از همه، اصرار دارد که همیشه حداکثر تمرکز خود را حفظ کنیم.» با قراردادی تا ژوئن ۲۰۲۸ با لاتزیو (و گزینه‌ای برای تمدید آن به مدت دو سال دیگر)، نام او به عنوان جایگزین احتمالی لوئیس هنریکه در زمستان امسال، در فهرست کوتاه اینتر میلان ظاهر شده است. اگرچه او هرگز به تیم ملی ایتالیا دعوت نشده است، اما احتمالاً نام او به زودی به گوش مربی، روبرتو مانچینی، خواهد رسید. در عرض چند هفته، رومانو بنیتو فلوریانی موسولینی در حال فتح فوتبال ایتالیا است.