دو ماده در مغز، استعداد ورزشی را تعیین می‌کنند

مطالعات نشان داده‌اند که انتقال‌دهنده‌های عصبی مواد شیمیایی هستند که انتقال سیگنال‌های عصبی را در مغز تضمین می‌کنند و هر کدام مجموعه‌ای از وظایف را بر عهده دارند که مسئول انجام آنها هستند.

به گزارش مجله خبری نگار، مجله PLOS Biology نشان می‌دهد که عملکرد دو انتقال‌دهنده عصبی - گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) و گلوتامیک اسید (گلوتامات) - مکمل یکدیگر هستند: اولی مهمترین انتقال‌دهنده عصبی بازدارنده و دومی فراوان‌ترین انتقال‌دهنده عصبی در سیستم عصبی است.

محققان دانشگاه آکسفورد رابطه بین این انتقال‌دهنده‌های عصبی و توانایی‌های ورزشی کودکان و نوجوانان را بررسی کردند.

سطح تحریک‌پذیری و مهار در مغز به طور مستقیم با فرآیند یادگیری، به ویژه در مراحل بحرانی رشد کودک، مرتبط است. طبق روانشناسی، اینها دوره‌های بحرانی در سن خاصی هستند که مغز انسان برای کسب مهارت‌های خاص بسیار سازگار است. مراحل مختلف زندگی کودک امکان کسب مهارت‌هایی با پیچیدگی‌های مختلف را فراهم می‌کند. با این حال، نقش دقیقی که مهار و تحریک‌پذیری در سیستم عصبی در کسب مهارت‌های پیچیده، که ممکن است دهه‌ها طول بکشد، ایفا می‌کند، به طور کامل درک نشده است. البته این شامل ریاضیات نیز می‌شود.

محققان سطح گابا و گلوتامات را در مغز ۲۵۵ داوطلب، از جمله کودکان شش ساله و دانشجویان دانشگاه، اندازه‌گیری کردند. همه شرکت‌کنندگان تحت دو آزمون ریاضی قرار گرفتند و محققان نمرات آنها را با سطح انتقال‌دهنده‌های عصبی در سیستم عصبی آنها مقایسه کردند.

محققان دریافتند که سطح بالای گابا در نیمکره چپ مغز داوطلبان جوان‌تر با عملکرد بهتر در هر دو آزمون همبستگی دارد، در حالی که سطح بالای گلوتامات خلاف این را نشان می‌دهد. با این حال، نتایج در بزرگسالان کاملاً متفاوت بود. سطح پایین گابا و سطح بالای گلوتامات در همان مناطق مغز با توانایی‌های قوی ریاضی مرتبط بود. این نشان می‌دهد که مهار سیستم عصبی به کودکان کمک می‌کند تا مسائل ریاضی را حل کنند در حالی که مانع بزرگسالان می‌شود و برعکس. این نشان می‌دهد که رابطه بین نوروپلاستیسیته و تحریک و مهار مغز با افزایش سن تغییر می‌کند.

به گفته محققان، این موضوع باید هنگام تدوین برنامه‌های درسی آموزشی در نظر گرفته شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری