یک متخصص مغز و اعصاب توضیح داد که چگونه کما در یک فیلم با زندگی واقعی متفاوت است.

در فیلم‌ها، اغلب دیده‌ایم که بیماران پس از سال‌ها در کما «بیدار» می‌شوند و با آرامش به زندگی حرفه‌ای خود بازمی‌گردند. در زندگی واقعی، اوضاع بسیار پیچیده‌تر است.

به گزارش مجله خبری نگار،در فیلم‌ها، اغلب دیده‌ایم که بیماران پس از سال‌ها در کما «بیدار» می‌شوند و با آرامش به زندگی حرفه‌ای خود بازمی‌گردند. در زندگی واقعی، اوضاع بسیار پیچیده‌تر است.

همانطور که Gazeta با استناد به اولگا خگی، متخصص مغز و اعصاب در موسسه مغز انسان آکادمی علوم روسیه گزارش می‌دهد، کما وضعیتی نزدیک به مرگ بالینی است، اما شامل چنین تغییرات عمیقی در بدن نمی‌شود.

اصطلاح «کما»، اگرچه از کلمه یونانی «κῶμα» به معنی «خواب عمیق» گرفته شده است، اما مطمئناً خواب نیست. کما یک حالت شدید است که در آن سیستم عصبی دچار اختلال می‌شود و با نقص شدید در رفلکس‌ها و پاسخ به محرک‌ها همراه است. عملکرد اندام‌های حیاتی نیز مختل می‌شود.

این بیماری می‌تواند تا مرگ بالینی پیش برود - یک حالت گذار که می‌تواند منجر به مرگ فرد شود. در این مدت، تقریباً تمام عملکرد‌های اساسی بدن متوقف می‌شوند: تنفس، ضربان قلب و سپس پاسخ‌های مغز متوقف می‌شوند.

در تعدادی از فیلم‌های پرفروش غربی و روسی، می‌بینیم که چگونه بیماران، پس از گذراندن چندین ماه یا حتی سال‌ها در کما، ناگهان بیدار می‌شوند و خود به خود بهبود می‌یابند و زندگی عادی خود را آغاز می‌کنند.

بله، «رستاخیز» پس از یک کمای طولانی امکان‌پذیر است. اما به هیچ وجه به آن خوش‌بینی که فیلمنامه‌نویسان تصور می‌کنند، نیست.

مواردی از بیدار شدن از کما که چندین ماه طول کشیده، ثبت شده است. با این حال، این وضعیت همیشه بر عملکرد مغز، واکنش‌های فرد، حافظه و سلامت جسمی و روانی تأثیر منفی می‌گذارد. بهبودی، حتی جزئی، بدون کمک پزشکی فعال غیرممکن است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری