دانشمندان پیشنهاد داده‌اند که از جلبک به عنوان جایگزینی برای گوشت و منبع پروتئین سازگار با محیط زیست استفاده شود

به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقات جدید یک منبع پروتئین شگفت‌انگیز و سازگار با محیط زیست را کشف کرده است: جلبک. مطالعه دانشگاه اکستر که در مجله تغذیه منتشر شده است، اولین مطالعه‌ای است که نشان می‌دهد اکثر گونه‌های جلبک موجود، سرشار از پروتئینی هستند که از بازسازی عضلات در بزرگسالان جوان و سالم پشتیبانی می‌کند. یافته‌های آنها نشان می‌دهد که جلبک ممکن است جایگزین جالب و پایداری برای پروتئین حیوانی برای حفظ و ساخت توده عضلانی باشد. *

اینو ون در هایدن از دانشگاه اکستر می‌گوید: «کار ما نشان داده است که جلبک‌ها می‌توانند بخشی از آینده غذایی ایمن و پایدار باشند. هرچه افراد بیشتری به دلایل اخلاقی و زیست‌محیطی سعی می‌کنند گوشت کمتری بخورند، علاقه به پروتئین‌های غیرحیوانی تولید شده به صورت پایدار در حال افزایش است. ما معتقدیم که شروع به بررسی این جایگزین‌ها مهم و ضروری است و جلبک‌ها را به عنوان یک منبع پروتئینی جدید و امیدوارکننده شناسایی کرده‌ایم.»

غذا‌های غنی از پروتئین و اسید‌های آمینه ضروری توانایی تحریک سنتز پروتئین عضلات را دارند که می‌توان آن را در آزمایشگاه با تعیین میزان ترکیب اسید‌های آمینه برچسب‌گذاری شده در پروتئین‌های عضلات و تبدیل آن به میزان در طول زمان اندازه‌گیری کرد. منابع پروتئین حیوانی به شدت سنتز پروتئین عضلات را در حالت استراحت و بعد از ورزش تحریک می‌کنند.

با این حال، از آنجایی که تولید پروتئین حیوانی با نگرانی‌های اخلاقی و زیست‌محیطی فزاینده‌ای رو‌به‌رو است، جلبک‌ها اکنون به عنوان یک جایگزین جالب و سازگار با محیط زیست کشف شده‌اند. اسپیرولینا و کلرلا، که تحت شرایط کنترل‌شده کشت می‌شوند، دو جلبک تجاری موجود هستند که حاوی دوز‌های بالایی از ریزمغذی‌ها و سرشار از پروتئین هستند. با این حال، توانایی اسپیرولینا و کلرلا در تحریک سنتز پروتئین میوفیبریلار در انسان هنوز ناشناخته است.

برای رفع این شکاف دانش، محققان دانشگاه اکستر اثرات مصرف اسپیرولینا و کلرلا را در مقایسه با یک منبع پروتئین غذایی غیر حیوانی با کیفیت بالا (مایکوپروتئین قارچی) بر غلظت اسید آمینه خون و همچنین میزان سنتز پروتئین میوفیبریلار در حالت استراحت و پس از ورزش ارزیابی کردند. سی و شش بزرگسال جوان سالم در یک مطالعه تصادفی و دوسوکور شرکت کردند. پس از یک تمرین مقاومتی پا با یک پا، شرکت کنندگان نوشیدنی حاوی ۲۵ گرم پروتئین از مایکوپروتئین قارچی، اسپیرولینا یا کلرلا مصرف کردند. نمونه‌های خون و ماهیچه اسکلتی در ابتدا، ظرف چهار ساعت پس از تغذیه و پس از ورزش جمع آوری شد. غلظت اسید آمینه خون و میزان سنتز پروتئین میوفیبریلار در بافت‌های استراحت و پس از ورزش ارزیابی شد.

مصرف پروتئین غلظت اسید آمینه خون را افزایش داد، اما این افزایش در مقایسه با مصرف اسپیرولینا و کلرلا، با سرعت بیشتر و اوج پاسخ بالاتری همراه بود. مصرف پروتئین، میزان سنتز پروتئین میوفیبریلار را در بافت‌های استراحت کرده و تمرین کرده افزایش داد، بدون هیچ تفاوتی بین گروه‌ها، اما میزان سنتز پروتئین در عضلات تمرین کرده در مقایسه با عضلات استراحت کرده بالاتر بود.

این مطالعه اولین مطالعه از نوع خود است که نشان می‌دهد مکمل‌های اسپیرولینا یا کلرلا به طور موثری سنتز پروتئین میوفیبریلار را در بافت عضلانی در حال استراحت و تمرین تحریک می‌کنند، تا حدی مشابه یک آنالوگ غیر حیوانی با کیفیت بالا (مایکوپروتئین).

*این اطلاعات صرفاً جهت اطلاع‌رسانی ارائه شده و به عنوان توصیه‌ای برای درمان بیماری‌ها نمی‌باشد.