دانشمندان فعالیت بدنی کم را با خطر ابتلا به بیماری‌های شناختی مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، تعداد قدم‌های روزانه نه تنها می‌تواند سطح معمول فعالیت بدنی شما، بلکه سلامت کلی شما را نیز نشان دهد. محققان دریافته‌اند افرادی که کم پیاده‌روی می‌کنند، بیشتر در معرض ابتلا به زوال عقل، بیماری پارکینسون و سکته مغزی در سال‌های بعدی زندگی خود هستند. علاوه بر این، سطح فعالیت بالاتر با بروز کمتر این بیماری‌ها مرتبط است. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه پیاده‌روی روزانه با سلامت مغز مرتبط است و چرا نباید از شمارش قدم‌ها به عنوان پیش‌بینی‌کننده بیماری استفاده کرد.

پنج سال مشاهدات بهداشتی

محققان داده‌های ردیاب تناسب اندام بیش از ۲۲۵۰۰ آمریکایی بالای ۴۰ سال را تجزیه و تحلیل کردند. این دستگاه‌ها فعالیت روزانه شرکت‌کنندگان را به مدت یک سال ثبت کردند و پس از آن دانشمندان سوابق پزشکی الکترونیکی آنها را به مدت پنج سال دیگر تحت نظر داشتند. نتایج در نشست سالانه انجمن مغز و اعصاب آمریکا در سن دیگو در ۲۰ اکتبر ارائه شد. این مطالعه در مجله Medical Xpress منتشر شد.

شرکت‌کنندگان بر اساس میانگین تعداد قدم‌های روزانه‌شان به سه گروه تقسیم شدند. کم‌تحرک‌ترین افراد شامل کسانی بودند که کمتر از ۵۰۰۰ قدم راه می‌رفتند، گروه بعدی شامل کسانی بود که تقریباً ۸۰۰۰ قدم راه می‌رفتند و فعال‌ترین گروه شامل کسانی بود که بیش از ۱۲۰۰۰ قدم راه می‌رفتند.

در طول دوره مشاهده، برای اولین بار ۳۴۳ نفر به زوال عقل، بیماری پارکینسون، سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA) - اختلال موقت جریان خون به مغز - مبتلا شدند. میزان تشخیص‌های جدید تقریباً ۳.۸ مورد در هر ۱۰۰۰ نفر در سال در گروه کم‌تحرک‌ترین، ۲.۷ مورد در گروه نسبتاً فعال و ۲.۱ مورد در بین فعال‌ترین شرکت‌کنندگان بود.

در مجموع، میزان ابتلا به زوال عقل، بیماری پارکینسون و سکته مغزی در بین افرادی که کمتر از ۵۰۰۰ قدم در روز راه می‌رفتند، در مقایسه با افرادی که به طور متوسط ​​بیش از ۱۲۰۰۰ قدم راه می‌رفتند، تقریباً ۸۰٪ بیشتر بود. علاوه بر این، این ارتباط محدود به موارد بسیار شدید نبود: شرکت‌کنندگان با فعالیت متوسط ​​نیز موارد کمتری از بیماری‌های عصبی نسبت به افراد کم‌تحرک داشتند.

با این حال، این ارقام ثابت نمی‌کنند که عدم پیاده‌روی مستقیماً باعث زوال عقل، بیماری پارکینسون یا سکته مغزی می‌شود. این مطالعه ارتباط آماری بین سطح فعالیت معمول و تشخیص‌های بعدی را نشان داد. این ارتباط می‌تواند تحت تأثیر سایر عوامل سلامتی در شرکت‌کنندگان، از جمله بیماری‌هایی که از قبل در حال پیشرفت بودند، اما هنوز تشخیص داده نشده بودند، قرار گرفته باشد.

افراد کم‌تحرک بیشتر در معرض بیماری‌های مزمن بودند

شرکت‌کنندگانی که تعداد قدم‌هایشان کم بود، به طور متوسط ​​شاخص توده بدنی بالاتری داشتند و احتمال ابتلا به دیابت، فشار خون بالا و افسردگی در آنها بیشتر بود. به عنوان مثال، چاقی و اختلالات متابولیک ممکن است با عوامل خطر قلبی عروقی مرتبط باشند که بر سلامت مغز نیز تأثیر می‌گذارند.

محققان توجه ویژه‌ای به افسردگی داشتند. علائم آن در بین عوامل مورد بررسی، قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده تشخیص بیماری‌های عصبی بعدی بود. افسردگی در ۸.۶٪ از شرکت‌کنندگان در گروه کم‌فعالیت، ۵.۱٪ از افراد با فعالیت متوسط ​​و ۳.۱٪ از افراد با بیشترین فعالیت مشاهده شد.

با این حال، جهت این ارتباط هنوز مشخص نیست. افسردگی می‌تواند بر فعالیت‌های روزانه فرد تأثیر بگذارد، اما برخی از علائم آن می‌تواند در مراحل اولیه زوال عقل یا بیماری پارکینسون نیز رخ دهد. بنابراین، نمی‌توان نتیجه گرفت که رفتار بی‌تحرک یا افسردگی علت تشخیص‌های بعدی است.

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که حتی سطوح فعالیت متوسط ​​نیز با نتایج مطلوب‌تری همراه بود. شرکت‌کنندگانی که تقریباً ۸۰۰۰ قدم در روز پیاده‌روی می‌کردند، نسبت به گروه کم‌تحرک‌تر، کمتر احتمال داشت که تشخیص‌های عصبی جدید دریافت کنند.

به گفته او، حدود ۸۰۰۰ قدم در روز ممکن است برای بسیاری از افراد یک هدف واقع‌بینانه باشد. این سطح از فعالیت همچنین با توصیه تقریباً ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط ​​در هفته همسو است. با این حال، محققان تأکید می‌کنند که رسیدن به ۱۲۰۰۰ قدم در روز ضروری نیست.

دانشمندان معتقدند که نظارت طولانی‌مدت بر فعالیت با ردیاب‌های تناسب اندام می‌تواند به تشخیص تغییرات سبک زندگی و بهبود سلامت کلی کمک کند. با این حال، تعداد قدم‌های کم به طور مداوم، زوال عقل یا هیچ بیماری دیگری را پیش‌بینی نمی‌کند، بلکه ممکن است باعث شود که فرد با پزشک مشورت کند. محققان تأکید می‌کنند که برای تأیید یافته‌های آنها، مطالعات بیشتری، از جمله مطالعاتی که شدت و نوع فعالیت بدنی را در نظر می‌گیرند، مورد نیاز است.