دانشمندان از تغییراتی در سلول‌های چربی پس از تمرینات قدرتی خبر داده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، تمرینات قدرتی حتی قبل از کاهش وزن می‌تواند باعث ایجاد تغییراتی در بافت چربی شود. پس از هفت جلسه، دانشمندان سلول‌های چربی کوچکتر و چربی کمتری در اطراف روده‌ها در موش‌های چاق یافتند، اگرچه وزن کلی حیوانات بدون تغییر باقی ماند. ایزوستیا توضیح می‌دهد که چگونه این آزمایش انجام شد و چرا نتایج آن هنوز قابل تعمیم به انسان نیست.

قبل از کاهش وزن چه اتفاقی می‌افتد؟

اعداد روی ترازو همیشه منعکس کننده تغییرات اولیه‌ای که پس از شروع ورزش در بدن رخ می‌دهد، نیستند. دانشمندان دانشگاه ایالتی کامپیناس در برزیل تصمیم گرفتند بررسی کنند که بافت چربی چگونه به تمرینات قدرتی قبل از شروع کاهش وزن پاسخ می‌دهد.

نویسندگان بافت چربی مزانتریک را که روده‌ها را احاطه کرده است، مطالعه کردند. این بافت نوعی چربی احشایی است که در اعماق حفره شکمی تجمع می‌یابد. محققان علاقه‌مند بودند بدانند که آیا سلول‌های این بافت پس از یک دوره کوتاه ورزش تغییر می‌کنند و آیا می‌توانند تغییراتی را در مکانیسم‌های تجزیه چربی تشخیص دهند یا خیر.

همانطور که لئاندرو مورا، استاد دانشگاه و یکی از نویسندگان این مطالعه، توضیح داد، دانشمندان عمداً یک دوره مشاهده کوتاه را انتخاب کردند. کاهش وزن به خودی خود با تغییراتی در بدن همراه است و ارزیابی آنچه در ابتدای برنامه ورزشی اتفاق افتاده بود را دشوار می‌کرد.

چگونه موش‌ها برای انجام تمرینات قدرتی ساخته شدند؟

این آزمایش روی موش‌های نر انجام شد. برخی از حیوانات با رژیم غذایی معمولی تغذیه شدند، در حالی که برخی دیگر به مدت ۱۴ هفته با رژیم غذایی پرچرب تغذیه شدند تا چاق شوند. سپس موش‌های چاق به دو گروه تقسیم شدند: یکی بدون ورزش رها شد، در حالی که به گروه دیگر ورزش داده شد. هر دو گروه در طول آزمایش به دریافت رژیم غذایی یکسان ادامه دادند.

برای شبیه‌سازی تمرینات قدرتی، حیوانات از نردبانی به ارتفاع ۷۰ سانتی‌متر با وزنه متصل به دمشان بالا رفتند. در طول جلسه، بار وارده ۷۰٪ از حداکثر ظرفیت تحمل بار موش‌ها بود. هر جلسه شامل ۲۰ بار بالا رفتن با دوره‌های استراحت ۶۰ تا ۹۰ ثانیه بود؛ در مجموع هفت جلسه وجود داشت. این برنامه باعث انقباضات شدید عضلانی شد، اگرچه، همانطور که مورا اشاره کرد، دقیقاً تمرینات انسانی را تکرار نمی‌کند.

در پایان آزمایش، وزن کلی بدن موش‌های ورزش کرده کاهش نیافت. با این حال، توده بافت چربی اطراف روده‌ها کمتر از حیوانات چاق در گروه غیرورزش‌کار بود. محققان همچنین دریافتند که خود سلول‌های چربی یا آدیپوسیت‌ها کوچکتر شده‌اند.

چگونه ورزش بر سلول‌های چربی تأثیر گذاشت؟

دانشمندان فرآیند‌های مولکولی مرتبط با لیپولیز - تجزیه چربی ذخیره شده در سلول‌ها - را بررسی کردند. پروتئین ABHD۵ نقش کلیدی در این فرآیند ایفا می‌کند: این پروتئین به فعال شدن آنزیم ATGL که در مرحله اولیه تجزیه تری گلیسیرید نقش دارد، کمک می‌کند. در بافت چربی موش‌های چاقی که ورزش نمی‌کردند، این مکانیسم مختل شده بود.

پس از هفت جلسه تمرین، محققان افزایش فعالیت ژن ABHD۵ و محتوای پروتئین مربوطه را ثبت کردند. سایر پارامتر‌های مرتبط با شروع لیپولیز نیز تغییر کردند، از جمله وضعیت پروتئین PLIN۱. علاوه بر این، فعالیت ژن Scd۱ که در تشکیل اسید‌های چرب نقش دارد، کاهش یافت. این یافته‌ها نشان دهنده بازسازی فرآیند‌های تجمع و تجزیه چربی در بافت مورد مطالعه است.

به گفته مورا، تصور غلط رایج در مورد ورزش این است که عدم کاهش وزن به معنای عدم نتیجه است. در این آزمایش، دانشمندان قبل از کاهش وزن بدن حیوانات، تغییرات در بافت چربی را مشاهده کردند. این محقق همچنین تأکید کرد که تمرینات قدرتی را نباید صرفاً به عنوان راهی برای عضله سازی در نظر گرفت: این تمرینات بر متابولیسم نیز تأثیر می‌گذارند.

نتایج برای یک فرد چه معنایی دارد؟

این مطالعه ثابت نمی‌کند که هفت روز تمرین در باشگاه، سلول‌های چربی انسان را کاهش می‌دهد. دانشمندان فقط موش‌های نر را مطالعه کردند، یک ناحیه از بافت چربی را بررسی کردند و در درجه اول پارامتر‌های مولکولی را ارزیابی کردند. این داده‌ها همچنین به ما اجازه نمی‌دهد نتیجه بگیریم که تمرینات قدرتی بدون کاهش وزن، التهاب را در بدن از بین برده یا خطر بیماری را در انسان کاهش داده است.

نویسندگان قصد دارند دوره‌های طولانی‌تر ورزش و سایر ذخایر چربی، از جمله بافت اطراف قلب را مطالعه کنند. در حال حاضر، این مطالعه به توصیف دقیق‌تر پاسخ اولیه سلول‌های چربی به ورزش در یک مدل تجربی کمک می‌کند. برای نتیجه‌گیری در مورد زمان و شدت این اثر در انسان، مطالعات بیشتری مورد نیاز است.