یک مطالعه تایید می‌کند که دست دادن محکم، نشانه اولیه افسردگی است

به گزارش مجله خبری نگار، در آینده، پزشکان ممکن است بتوانند صرفاً با مشاهده دست دادن بیمار، تشخیص دهند که آیا او در مراحل اولیه این بیماری است یا خیر.

برای این مطالعه، محققان کالج پزشکی دانشگاه یونسی در کره جنوبی بیش از ۵۱۰۰۰ بزرگسال را پیگیری کردند و دریافتند که افرادی که قدرت دست دادن ضعیف‌تری دارند، سه برابر بیشتر از افرادی که قدرت دست دادن قوی‌تری دارند، احتمال ابتلا به افسردگی تشخیص داده نشده دارند.

پزشکان قدرت دست دادن هر شرکت‌کننده را هنگام تکمیل ارزیابی سلامت روان ثبت کردند.

این شامل موافقت یا مخالفت با اظهاراتی مانند "من از چیز‌هایی که معمولاً مرا آزار نمی‌دهند ناراحت می‌شوم" و "احساس می‌کردم هر کاری که انجام می‌دهم یک فشار است" بود.

وقتی محققان نتایج را تجزیه و تحلیل کردند، دریافتند که افرادی که قدرت دست دادن ضعیف‌تری دارند، تقریباً سه برابر بیشتر احتمال دارد که با این اظهارات کاملاً موافق باشند. دلیل این امر مشخص نیست، اما یک نظریه این است که گرفتن نرم‌تر می‌تواند نشانگر ضعف کلی باشد که ناشی از کمبود فعالیت بدنی است - یک مشخصه رایج کاهش سلامت روان.

علاوه بر سلامت روان، نشان داده شده است که دست دادن با بیمار، بینشی در مورد احتمال ابتلا به زوال عقل، بیماری قلبی و حتی - در مردان - اختلال نعوظ ارائه می‌دهد.

قدرت گرفتن اشیا در طول زندگی ما به طور قابل توجهی متفاوت است و در اواخر دهه بیست زندگی به اوج خود می‌رسد و سپس به تدریج با افزایش سن کاهش می‌یابد.

به عنوان مثال، یک مرد بین ۲۵ تا ۳۰ سال باید بتواند در آزمایش قدرت گرفتن اشیا، که در آن یک وسیله دستی فنردار را با حداکثر نیرو در دست می‌گیرید، ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم وزن را ثبت کند. نتیجه، معیاری از نیروی اعمال شده است. برای یک زن در همان سن، هدف ۲۵ تا ۳۰ کیلوگرم است. اما تا زمانی که به ۷۰ سالگی برسیم، این مقدار برای مردان به ۳۵ تا ۴۰ کیلوگرم و برای زنان به حدود ۲۰ کیلوگرم کاهش می‌یابد.

این به دلیل سارکوپنی - از دست دادن تدریجی توده عضلانی و قدرت به عنوان بخشی از فرآیند طبیعی پیری - است که از حدود ۴۰ سالگی شروع می‌شود، اما پس از ۶۵ سالگی سرعت می‌گیرد، اگرچه سرعت پیشرفت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

پزشکان در حال حاضر از آزمایش‌های قدرت گرفتن دست برای ردیابی ضعف در سنین پیری در میان کسانی که تصور می‌شود در معرض خطر افتادن هستند و این امر می‌تواند منجر به شکستگی در مفاصلی مانند لگن شود، استفاده می‌کنند.

برخی از محققان اکنون معتقدند که کاهش قدرت گرفتن دست می‌تواند به عنوان یک هشدار اولیه مفید برای پزشکان باشد. سپس آنها می‌توانند با توصیه‌های سبک زندگی، مانند تمرینات قدرتی برای بازیابی تون عضلانی برای افرادی که در معرض خطر ضعف عمومی هستند، مداخله کنند.

گرفتن ضعیف‌تر می‌تواند یک پرچم قرمز برای طیف وسیعی از بیماری‌ها باشد.

مطالعه‌ای توسط کالج پزشکی دانشگاه سونچونهیانگ در کره جنوبی، که در مجله پزشکی منتشر شده است، نشان داد که افراد ۴۰ تا ۷۹ ساله با ضعیف‌ترین حالت گرفتن، دو تا سه برابر بیشتر از افرادی که قوی‌ترین حالت گرفتن را دارند، در معرض ابتلا به بیماری قلبی هستند.

مطالعه دیگری توسط محققان دانشگاه پزشکی جنوبی در گوانگژو، چین، که این ماه در مجله تحقیقات و درمان آلزایمر منتشر شد، نشان داد که بزرگسالان مسن‌تر با گرفتن محکم، ۵۵٪ کمتر از افرادی که حالت گرفتن ضعیفی دارند، در معرض ابتلا به زوال عقل هستند.

مطالعات دیگر نشان داده‌اند که اختلال در عملکرد فیزیکی - مانند قدرت ضعیف گرفتن اشیا و کند شدن راه رفتن - می‌تواند نشانه هشدار اولیه زوال عقل باشد.

مطالعه‌ای که توسط کالج پزشکی دانشگاه ملی چونام در کره جنوبی انجام شد و در مجله Aging Male منتشر شد، نشان داد که مردانی که محکم دست می‌دهند، ۲۰ ٪ کمتر احتمال دارد که دچار اختلال نعوظ شوند.

تصور می‌شود که قدرت خوب گرفتن اشیا، نشانگر سطح بالای تناسب اندام کلی است - یک عامل کلیدی برای میل جنسی سالم.

همه داوطلبان در مطالعه افسردگی - که شامل افرادی از شش کشور، از جمله بریتانیا بود - قبلاً تشخیص افسردگی داشتند و بالای ۴۵ سال سن داشتند. هر شرکت‌کننده با استفاده از دستگاهی به نام دینامومتر، تحت آزمایش قدرت گرفتن اشیا قرار گرفت.

محققان گفتند: «ارزیابی به موقع قدرت گرفتن اشیا ممکن است به تشخیص زودهنگام خطر افسردگی در بین بزرگسالان میانسال و مسن کمک کند.»

کارمین پاریان، استاد روانپزشکی بیولوژیکی در کالج کینگ لندن، گفت که آخرین یافته‌ها در مورد قدرت گرفتن اشیا و سلامت روان، ارتباط این دو را تأیید کرد.

با این حال، او افزود که بعید است دست دادن جایگزین مناسبی برای ارزیابی روانشناختی مناسب باشد.

او گفت: «افراد مبتلا به افسردگی قدرت عضلانی کمتری دارند و این تحقیق در برجسته کردن ارتباط نزدیک بین سلامت روان و جسم مهم است.».

اما سوالاتی در مورد اینکه افراد چه احساسی دارند، همچنان مهمترین ابزار برای شناسایی افرادی است که از افسردگی رنج می‌برند.