محصولی که به افراد کمک می‌کند تا ۱۰۰ سال عمر کنند، نامگذاری شده است

مکالمه: گوشتخواران شانس بیشتری برای زندگی تا ۱۰۰ سالگی دارند

به گزارش مجله خبری نگار، طبق گفته نویسندگان مطالعه‌ای که بر اساس داده‌های «بررسی طول عمر سالم طول عمر» چین انجام شده است، افرادی که گوشت نمی‌خورند، نسبت به گوشت‌خواران، احتمال کمتری دارد که تا ۱۰۰ سالگی عمر کنند. این مطلب توسط The Conversation گزارش شده است.

این مطالعه شامل بیش از ۵۰۰۰ نفر از ساکنان چینی ۸۰ سال به بالا بود. مشاهدات از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۸ انجام شد. مشخص شد که در میان افراد مسنی که گوشت را به طور کامل از رژیم غذایی خود حذف کردند، میزان بقا تا ۱۰۰ سالگی کمتر از افرادی بود که گوشت می‌خوردند. علاوه بر این، این تأثیر فقط در بین شرکت‌کنندگان کم وزن مشاهده شد. چنین ارتباطی در بین افراد با وزن طبیعی یافت نشد.

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که بیشتر شواهد حمایت‌کننده از فواید رژیم‌های غذایی گیاهی از نمونه‌های افراد جوان و میانسال به دست آمده است. در دوران پیری، اولویت‌های تغذیه‌ای تغییر می‌کنند: اشتها کاهش می‌یابد، توده عضلانی و تراکم استخوان کاهش می‌یابد و خطر خستگی و زمین خوردن افزایش می‌یابد. در این شرایط، حفظ وزن و دریافت کافی پروتئین و ریزمغذی‌ها از پیشگیری از بیماری‌های مزمن مهم‌تر است.

ویتامین B۱۲، کلسیم، ویتامین D و پروتئین کامل از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، زیرا تأمین آنها در یک رژیم غذایی وگان سختگیرانه بدون مکمل‌ها دشوارتر است. تصادفی نیست که این مطالعه هیچ افزایش خطری را در بزرگسالان مسن‌تری که گوشت نمی‌خوردند، اما ماهی، تخم‌مرغ یا لبنیات را در رژیم غذایی خود داشتند، نشان نداد - این شرکت‌کنندگان به اندازه گوشت‌خواران احتمال داشت تا ۱۰۰ سال عمر کنند.

علاوه بر این، این مطالعه مشاهده‌ای است و علت و معلول را اثبات نمی‌کند. این احتمال وجود دارد که ترک گوشت نتیجه‌ی وخامت سلامت بوده باشد، نه علت آن. نتایج همچنین با اصطلاح «پارادوکس چاقی» در علم پیری‌شناسی سازگار است: در سنین بالاتر، افزایش متوسط وزن بدن اغلب با بقای بهتر همراه است.

نتیجه‌گیری دانشمندان ساده است: تغذیه باید با افزایش سن تغییر کند. رژیم‌های غذایی گیاهی همچنان مفید هستند، اما در سنین پیری نیاز به برنامه‌ریزی دقیق‌تر و احتمالاً افزودن محصولات حیوانی یا مکمل‌ها دارند. آنچه در دهه ۴۰ و ۵۰ زندگی شما مؤثر است، همیشه در ۹۰ سالگی بهینه نیست - و این اشکالی ندارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری