یک پزشک راه‌هایی را برای کاهش خطر ابتلا به آرتروز شناسایی کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، فعالیت بدنی، حفظ وزن سالم و یک رژیم غذایی متعادل می‌تواند خطر ابتلا به آرتروز زانو را کاهش دهد و در صورت وجود این بیماری، به کاهش درد و حفظ تحرک کمک کند. این موضوع در مجله Medical Xpress گزارش شده است.

آرتروز با آسیب دیدن بافت‌های مفصلی، از جمله غضروف که حرکت روان استخوان‌ها را تضمین کرده و فشار را کاهش می‌دهد، ایجاد می‌شود. درد و سفتی مفاصل از شایع‌ترین علائم هستند.

طبق گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC)، آرتروز در تقریباً ۳۳ میلیون بزرگسال آمریکایی تشخیص داده شده است. این بیماری بیشتر در افراد بالای ۴۵ سال شایع است.

ابی چنگ، متخصص دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، گفت: «استئوآرتریت می‌تواند باعث درد و سفتی زانو شود که می‌تواند بر سطح فعالیت فرد، خطر زمین خوردن، خلق و خو و کیفیت کلی زندگی تأثیر منفی بگذارد.»

به گفته او، عواقب این بیماری می‌تواند بسیار فراتر از ناراحتی مفاصل باشد. درد و محدودیت حرکتی می‌تواند در کار و فعالیت‌های عادی اختلال ایجاد کند و کاهش فعالیت بدنی نیز به نوبه خود با سایر خطرات سلامتی مرتبط است.

عوامل متعددی خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می‌دهند. این عوامل شامل اضافه وزن، آسیب‌های مفصلی قبلی، سن و سابقه خانوادگی است. زنان همچنین بیشتر از مردان در معرض ابتلا به این بیماری هستند، به خصوص پس از ۵۰ سالگی. این عوامل خطر توسط CDC نیز ذکر شده است.

چنگ خاطرنشان کرد: «ضعف عضلات پا و همچنین اضافه وزن یا چاقی، خطر ابتلا به آرتروز زانو را افزایش می‌دهد. زنان، افراد مسن، افرادی که سابقه آسیب زانو دارند و افرادی که سابقه خانوادگی آرتروز دارند نیز بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند.»

اگر آرتروز از قبل تشخیص داده شده باشد، تغییرات سبک زندگی می‌تواند به مدیریت علائم و حفظ تحرک کمک کند. یکی از رویکرد‌های اصلی، تقویت عضلات اطراف مفصل است. بسته به شرایط بیمار، پزشک ممکن است دارو، فیزیوتراپی و سایر درمان‌ها را نیز تجویز کند. در موارد شدید که درمان محافظه‌کارانه مؤثر نباشد، ممکن است جراحی تعویض مفصل ضروری باشد.

چنگ تأکید ویژه‌ای بر رژیم غذایی داشت. او خاطرنشان کرد که افزایش سهم غذا‌های گیاهی و کاهش مصرف غذا‌های فرآوری شده و شیرین می‌تواند التهاب بدن را کاهش دهد و در نتیجه درد ناشی از آرتروز در مفاصل مختلف را تسکین دهد.

این متخصص خاطرنشان کرد: سایر درمان‌های رایج برای آرتروز زانو شامل تقویت عضلات لگن، استفاده از زانوبند، مصرف دارو‌های ضدالتهاب، تزریق کورتیزون و سایر دارو‌ها است. در برخی موارد، بیماران ممکن است به جراحی تعویض زانو نیز نیاز داشته باشند.

مدیریت وزن نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. چنگ توضیح داد که برای یک فرد دارای اضافه وزن، کاهش تقریباً ۴.۵ کیلوگرم وزن می‌تواند بار روی زانو‌ها را با هر قدم تقریباً ۱۸ کیلوگرم کاهش دهد. این می‌تواند درد مفاصل را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این تأثیر به این دلیل است که هنگام راه رفتن، بار روی مفصل زانو چندین برابر بیشتر از وزن از دست رفته است.

با این حال، پرهیز کامل از فعالیت بدنی برای حفظ سلامت مفاصل ضروری نیست. کارشناسان می‌گویند که ورزش در واقع یک راه کلیدی برای پیشگیری و مدیریت آرتروز است. CDC توصیه می‌کند که افراد مبتلا به این بیماری از نظر جسمی فعال بمانند و بررسی شواهد علمی نشان داده است که پیاده‌روی، دویدن و برخی ورزش‌های تفریحی با پیشرفت ساختاری تسریع‌شده آرتروز زانو مرتبط نیستند.

بنابراین، این باور رایج که دویدن به خودی خود ناگزیر مفاصل زانو را "فرسوده" می‌کند، توسط داده‌های علمی موجود پشتیبانی نمی‌شود. علاوه بر این، سطح مطلوب ورزش به وضعیت مفاصل، آسیب‌های قبلی و سایر عوامل فردی بستگی دارد.

وراثت نیز لزوماً به این معنی نیست که فرد به این بیماری مبتلا خواهد شد. چنگ تأکید کرد که داشتن آرتروز در والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ می‌تواند حساسیت فرد را به این بیماری افزایش دهد، اما آن را اجتناب‌ناپذیر نمی‌کند. او افزود که حتی با سابقه خانوادگی آرتروز، فرد می‌تواند اقداماتی را برای کاهش خطر ابتلا به آن انجام دهد.

در ۱۵ آگوست، ویکتوریا کولاگینا، متخصص زنان و زایمان و متخصص سونوگرافی، توضیح داد که سن رسمی یک فرد همیشه نشان‌دهنده سلامت او نیست. یک نفر ممکن است در ۵۰ سالگی بسیار فعال باشد، در حالی که دیگری ممکن است در ۳۵ سالگی از بیماری‌های مزمن رنج ببرد.