دانشمندان میزان دقیق خواب مورد نیاز برای کاهش خطر ابتلا به دیابت را محاسبه کرده‌اند

خوابیدن ۷ ساعت و ۱۸ دقیقه سطح قند خون را در حد طبیعی نگه می‌دارد

به گزارش مجله خبری نگار، به گفته محققان دانشگاه هنگ کنگ، مدت زمان مطلوب خواب برای کاهش خطر مقاومت به انسولین تقریباً هفت ساعت و ۱۸ دقیقه در شب است. نتایج این مطالعه در مجله BMJ Open Diabetes Research & Care منتشر شده است.

دانشمندان از داده‌های «نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه ایالات متحده» (NHANES) از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳ استفاده کردند. این تجزیه و تحلیل شامل ۲۳۴۷۵ فرد ۲۰ تا ۸۰ ساله بود. مدت خواب با نمره eGDR، یک شاخص محاسبه‌شده از حساسیت به انسولین، مقایسه شد. هرچه این نمره پایین‌تر باشد، خطر مقاومت به انسولین بیشتر است.

مقاومت به انسولین یکی از پیش‌ساز‌های اصلی دیابت نوع ۲ محسوب می‌شود، اما وجود آن لزوماً به معنای ابتلا به این بیماری نیست. با اصلاح به موقع سبک زندگی، می‌توان این وضعیت را برای مدت طولانی بدون پیشرفت حفظ کرد.

این تجزیه و تحلیل، رابطه‌ای U شکل بین خواب و سلامت متابولیک را نشان داد. مطلوب‌ترین مقادیر eGDR در افرادی مشاهده شد که به طور متوسط ۷ ساعت و ۱۸ دقیقه می‌خوابیدند. در افرادی که خواب ناکافی داشتند، افزایش خواب با بهبود متابولیسم گلوکز همراه بود. با این حال، هنگامی که از این مدت زمان تجاوز می‌شد، خواب اضافی به طور معکوس با افزایش خطر اختلالات - به ویژه در زنان و افراد ۴۰ تا ۵۹ ساله - همراه بود.

محققان همچنین تأثیر جبران کمبود خواب در آخر هفته‌ها را ارزیابی کردند. در میان کسانی که در روز‌های هفته خواب کافی ندارند، یک تا دو ساعت خواب اضافی در آخر هفته با پارامتر‌های متابولیک مطلوب‌تر مرتبط بود. با این حال، برای کسانی که از قبل به اندازه کافی یا طولانی‌تر از حد مطلوب می‌خوابند، بیش از دو ساعت خواب اضافی با بدتر شدن متابولیسم گلوکز مرتبط بود.

نویسندگان تأکید می‌کنند که نتایج مبتنی بر داده‌های مشاهده‌ای هستند و رابطه علت و معلولی مستقیمی را اثبات نمی‌کنند، اما به اهمیت الگوی خواب متعادل برای پیشگیری از اختلالات متابولیک اشاره می‌کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری