روانشناسان وابستگی انتخاب شریک زندگی به نظرات دوستان را ارزیابی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دوستی - عادت صحبت کردن در مورد قرار‌ها و روابط با دوستان، و جلب رضایت و حمایت آنها - در بحبوحه افزایش اضطراب اجتماعی و ظهور سرویس‌های دوست‌یابی، به طور فزاینده‌ای رایج شده است. ایزوستیا در این مورد گزارش می‌دهد.

ریشه‌ها و مقیاس روند

میلانا اورِخووا، روانشناس، خاطرنشان می‌کند که دوستی پدیده‌ای اساساً جدید نیست، بلکه نوعی دگرگونی در عادت قدیمیِ صحبت کردن در مورد زندگی شخصی با عزیزان است. در حالی که زمانی اقوام نقش مشاور را داشتند، اکنون جای آنها را دوستان، مربیان و شرکت‌کنندگان در چت‌های گروهی گرفته‌اند.

مقیاس این پدیده با پیشرفت فناوری تغییر کرده است. اکنون، بحث‌های مربوط به قرار ملاقات به حوزه عمومی منتقل می‌شود و عکس‌های شرکای بالقوه در جوامع بسته به موضوع بررسی جمعی تبدیل می‌شوند. این امر یک فرآیند صمیمانه را به یک کالبدشکافی عمومی از جزئیات تبدیل می‌کند.

دلایل اضطراب و جستجوی تایید

قرار‌های عاشقانه مدرن، توهم انتخاب بی‌پایان را ایجاد می‌کند که هزینه اشتباهات را افزایش می‌دهد و ترس از قرار گذاشتن را تشدید می‌کند. روانشناس، تاتیانا اسمیرنووا، تأکید می‌کند که روند دوستی، نشان‌دهنده اضطراب اجتماعی رو به رشد است و با یافتن «جای پایی» در دوستان، به راهی برای مبارزه با آن تبدیل می‌شود.

تمایل به اشتراک‌گذاری تجربیات به کاهش استرس کمک می‌کند. اورِخوا این موضوع را از طریق مکانیسم مهار اجتماعی توضیح می‌دهد: دانستن اینکه یک گروه حمایتی در نزدیکی وجود دارد، به فرد کمک می‌کند تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد، حتی اگر دوستانش حضور فیزیکی نداشته باشند.

اورِخوا خاطرنشان کرد: «حتی اگر دوستان از نظر فیزیکی حضور نداشته باشند، همین آگاهی که پس از جلسه می‌توانید تجربیات خود را با کسانی که شما را بدون قضاوت می‌پذیرند، در میان بگذارید، به شما کمک می‌کند تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.»

خطرات مربوط به عزت نفس و روابط

دخالت بیش از حد دیگران مانع ایجاد مرز‌ها در بین زوجین می‌شود. اسمیرنووا به خطر عدم تعادل اشاره می‌کند، زمانی که نظر گروه از تجربه شخصی فرد مهم‌تر می‌شود، که به ویژه برای افرادی که سبک دلبستگی اضطرابی دارند خطرناک است. این می‌تواند منجر به فاصله عاطفی بین شرکا شود.

اسمیرنووا اظهار داشت: «در واقع، حمایت از دوستان می‌تواند اضطراب را کاهش دهد و به فرد در مقابله با شکست‌ها کمک کند، بنابراین به خودی خود در هر زمینه‌ای مفید است. با این حال، شایان ذکر است که اگر فردی نتواند بدون تأیید گروه تصمیمات خود را بگیرد، این نوعی اجتناب از آسیب‌پذیری شخصی است.»

بحث در مورد قرار ملاقات در گروه‌ها همچنین می‌تواند بر عزت نفس تأثیر منفی بگذارد. به گفته اسمیرنووا، تبدیل یک برخورد شخصی به موضوعی برای بحث جمعی می‌تواند احساس شرم را افزایش دهد و ترس از اشتباه کردن در آینده را تشدید کند.

اصول اولیه صمیمیت طولانی مدت

برای ایجاد روابط پایدار، یادگیری حل مسائل بدون واسطه ضروری است. روانشناسان تأکید می‌کنند که مهارت‌های صمیمیت زمانی ایجاد می‌شوند که دو نفر مسئولیت یکدیگر را بپذیرند و گفتگوی مستقیم و پایداری برقرار کنند.

اسمیرنووا توضیح داد: «اما روابط پایدار تنها در صورتی ایجاد می‌شوند که دو نفر به تدریج و بدون واسطه یاد بگیرند که به یکدیگر اعتماد کنند، به حرف‌های هم گوش دهند و مسائل را بدون دخالت والدین، دوستان یا هر کس دیگری حل کنند.»

اورِخوا اضافه می‌کند که نظرات دیگران باید به عنوان اطلاعات تکمیلی در نظر گرفته شود، نه به عنوان راهنمای عمل. روابط بالغ نباید به اعتبارسنجی خارجی وابسته باشند؛ در غیر این صورت، یک رابطه عاشقانه در مورد یک شخص و انتظارات گروه اجتماعی او می‌شود، نه در مورد دو شریک.