دانشمندان کشف کرده‌اند که چرا با افزایش سن، زمان «سریع‌تر» می‌گذرد

قابل پیش‌بینی بودن زندگی با افزایش سن، توهم شتاب گرفتن زمان را ایجاد می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، احساس شتاب گرفتن زمان با افزایش سن، نه به خودِ گذر زمان، بلکه به نحوه‌ی عملکرد حافظه و ادراک مربوط می‌شود. این نتیجه‌ای است که محقق مارک ویتمن از موسسه‌ی مرز‌های روانشناسی و سلامت روان به آن رسیده است. کار او در مجله‌ی حافظه و شناخت (M&C) منتشر شده است.

به گفته این دانشمند، زمان در دوران کودکی به دلیل فراوانی تجربیات جدید، طولانی‌تر به نظر می‌رسد. بسیاری از رویداد‌ها برای اولین بار اتفاق می‌افتند، به وضوح درک می‌شوند و به خوبی به خاطر سپرده می‌شوند. این امر باعث ایجاد حس غنا و امتداد زمان می‌شود. علاوه بر این، مغز کودک به طور فعال در حال رشد است و تأثیر تازگی را افزایش می‌دهد.

با افزایش سن، تعداد تجربیات جدید کاهش می‌یابد، زندگی قابل پیش‌بینی‌تر می‌شود و وقایع روزمره کمتر در حافظه باقی می‌مانند. در نتیجه، دوره‌های زمانی با شدت کمتر و "فشرده‌تر" در خاطرات درک می‌شوند و این احساس را ایجاد می‌کنند که سال‌ها سریع‌تر می‌گذرند.

یک مطالعه نشان داده است که پس از ۳۰ سالگی، توانایی مغز در ثبت وقایع روزمره به تدریج کاهش می‌یابد. با این حال، افراد مسن خاطرات مهم و احساسی را حتی بهتر از افراد جوان‌تر حفظ می‌کنند. با این حال، دقیقاً همین "شکاف‌ها" در حافظه روزمره هستند که باعث می‌شوند سال‌های گذشته کمتر قابل توجه و کوتاه‌تر به نظر برسند.

با این حال، ویتمن تأکید می‌کند که توضیح رایج «تجربه زندگی» (که در آن یک سال در کودکی سهم بیشتری از تجربه زندگی را نسبت به بزرگسالی تشکیل می‌دهد) پاسخ کاملی به این سوال ارائه نمی‌دهد.

این دانشمند برای کاهش سرعت درک ذهنی از زمان، تجربه تجربیات جدید بیشتر، فعال ماندن از نظر جسمی، ایجاد ارتباطات اجتماعی و درگیر کردن مغز با وظایف فکری را توصیه می‌کند. با این حال، مشغله بیش از حد می‌تواند اثر معکوس داشته باشد - در واقع، زمان در هنگام شلوغی "سرعت می‌گیرد". او به عنوان یک رویکرد مکمل، تمرین‌های ذهن آگاهی و توجه به لحظه حال را توصیه می‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری