دانشمندان کشف کرده‌اند که چرا ما بعضی غذا‌ها را دوست داریم و بعضی دیگر را نه

می‌گویند هیچ توجیهی برای طعم وجود ندارد. در واقع، برخی افراد آب‌نبات را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر فلفل چیلی را ترجیح می‌دهند. پس چه چیزی باعث می‌شود که ما از برخی غذا‌ها لذت ببریم و به سختی برخی دیگر را تحمل کنیم؟

به گزارش مجله خبری نگار، می‌گویند هیچ توجیهی برای طعم وجود ندارد. در واقع، برخی افراد آب‌نبات را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر فلفل چیلی را ترجیح می‌دهند. پس چه چیزی باعث می‌شود که ما از برخی غذا‌ها لذت ببریم و به سختی برخی دیگر را تحمل کنیم؟

ژنتیک تأثیر قابل توجهی بر رشد حس چشایی ما دارد. حتی در طول رشد جنین، جنین‌ها به غذا‌های تلخ و شیرین حساس هستند. گلوکز منبع انرژی است، در حالی که تلخی خطرناک تلقی می‌شود (این به دلیل فرآیند‌های تکاملی است). ساختار زبان انسان نیز نقش مهمی در درک طعم دارد. به طور خاص، به تعداد پاپیلا‌های روی زبان بستگی دارد. کسانی که پاپیلا‌های زیادی دارند، غذا‌های بی‌مزه را ترجیح می‌دهند، در حالی که کسانی که پاپیلا‌های کمتری دارند، به غذای خود نمک و ادویه اضافه می‌کنند.

عامل بعدی که ترجیحات چشایی ما را تعیین می‌کند، رژیم غذایی یک زن باردار است. مشخص شده است که ما غذایی را که مادرمان در دوران بارداری می‌خورده ترجیح می‌دهیم.

امتناع از خوردن برخی غذا‌ها می‌تواند به پرخوری یا حتی مسمومیت غذایی مرتبط باشد (همه ما سمولینای «مورد علاقه» خود را به یاد داریم). به همین ترتیب، یک غذای ناشناخته می‌تواند به تدریج خاطرات خوشایندی را شکل دهد و به یک خوراکی مورد علاقه و لذت‌بخش تبدیل شود.

بسیاری از مردم، به دلیل طبیعت خود، پذیرش هر چیز جدیدی را دشوار می‌دانند. این شامل غذا نیز می‌شود. ترس و بی‌اعتمادی می‌تواند مانع از امتحان کردن هر چیز جدیدی شود؛ و برخی نیز به سنت‌ها پایبند هستند. هر سالاد جدیدی، در مقایسه با سالاد الویه، برای آنها به سادگی بی‌مزه به نظر می‌رسد.

نحوه‌ی سرو غذا بسیار مهم است. گاهی اوقات یک وعده‌ی غذایی معمولی صرفاً به دلیل زیبایی ظاهری‌اش به یک غذای پرطرفدار تبدیل می‌شود. موسیقی پخش شده در طول صرف غذا نیز می‌تواند بر ذائقه‌ی ما تأثیر بگذارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری