بحران میلیون دلاری استقلال خوزستان

به گزارش مجله خبری نگار، بهنام ابوالقاسم‌پور در گفت‌وگویی تازه، پرده از وضعیتی برداشت که سال‌ها پنهان مانده بود؛ بحران مالی استقلال خوزستان. او برای نخستین‌بار رقم بدهی‌های داخلی و خارجی باشگاه را شفاف اعلام کرد؛ از شکایت بازیکنان و مربیان خارجی گرفته تا پرونده‌های داخلی که هرکدام مثل یک زخم باز، آینده باشگاه را تهدید می‌کنند. عددی که او تأیید کرد (حدود یک میلیون دلار) فقط یک بدهی نیست؛ نشانه‌ای است از اینکه باشگاهی با این سابقه و این پشتوانه اجتماعی، سال‌ها بدون برنامه و بدون ساختار اداره شده.

اما نکته مهم اینجاست: این فقط داستان استقلال خوزستان نیست.

این قصه را می‌شود از اهواز تا اصفهان و از کرمان تا تبریز دنبال کرد. از فولاد تا سپاهان، از ذوب‌آهن تا مس کرمان، و حتی از استقلال و پرسپولیس تا تراکتور؛ همه درگیر همان چرخه‌ای هستند که امروز استقلال خوزستان را به مرز سقوط رسانده. چرخه‌ای که در آن باشگاه‌ها نه برنامه درآمدزایی دارند، نه استفاده‌ای از ظرفیت‌های اقتصادی فوتبال می‌کنند، نه ساختاری برای جلوگیری از بدهی‌های انباشته دارند.

استقلال خوزستان در دل یکی از فوتبال‌خیزترین استان‌های کشور قرار دارد؛ جایی که استعداد، هوادار و ظرفیت اقتصادی وجود دارد. چنین باشگاهی اصولاً نباید حتی نزدیک بحران مالی شود. اما وقتی باشگاه نه برنامه دارد، نه درآمد، نه مدیریت حرفه‌ای، نتیجه همین می‌شود: بدهی، حکم، تهدید کسر امتیاز و هر سال تکرار همان آشفتگی.

واقعیت این است که فصل آینده، همه این باشگاه‌ها باید لباس تازه‌ای تن کنند؛ لباس خودکفایی مالی.

نه دیگر جایی برای خرید‌های گران‌قیمت داخلی و خارجی هست، نه جایی برای مدیریت‌هایی که باشگاه را تبدیل می‌کنند به محل صدور فاکتور برای دیگران. باشگاه باید بتواند روی پای خودش بایستد؛ دستش باید در جیب خودش باشد. اگر نباشد، فصل بعد هم همین است، سال بعد هم همین، و دوباره همان کاسه و همان آش.

فوتبال ایران اگر می‌خواهد از این چرخه بیرون بیاید، باید از همین امروز به فکر ساختن باشگاه‌هایی باشد که خرجشان را خودشان می‌دهند، نه بودجه‌های مقطعی، نه کمک‌های اضطراری، نه وعده‌های بی‌پشتوانه.

وگرنه استقلال خوزستان فقط اولین هشدار است، نه آخرین.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری