یک آزمایش شش ساله که اثرات بی‌وزنی بر روی انسان را بررسی می‌کرد، به پایان رسید

مرحله نهایی آزمایش معادل‌های زیستی در ایستگاه فضایی بین‌المللی آغاز شده است.

به گزارش مجله خبری نگار،محققان دانشگاه سچنوف مرحله نهایی آزمایش فضایی MSC-۲ را در بخش روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی آغاز کرده‌اند. این مرحله، پایانی بر یک برنامه شش ساله است که به بررسی چگونگی تأثیر ریزگرانش بر سلول‌ها و بافت‌های انسان و فناوری‌هایی که می‌توانند از فضانوردان در طول مأموریت‌های طولانی مدت محافظت کنند، می‌پردازد. سرویس مطبوعاتی این دانشگاه این موضوع را به Gazeta گزارش داد.

برای این آزمایش، اسفروئید‌های سه‌بعدی از کندروسیت‌ها - سلول‌هایی که غضروف را تشکیل می‌دهند - در بیوراکتور MSC-۲ قرار داده شدند. این مدل زنده به ما امکان می‌دهد مکانیسم‌های اولیه تخریب غضروف را که در شرایط گرانش صفر به طور قابل توجهی سریع‌تر از زمین ایجاد می‌شوند، ردیابی کنیم. به گفته پتر تیماشف، مدیر علمی پارک علوم و فناوری زیست‌پزشکی، غضروف یکی از آسیب‌پذیرترین بافت‌ها در طول ماموریت‌های طولانی‌مدت محسوب می‌شود و خطر تغییرات دژنراتیو را در فضانوردان افزایش می‌دهد.

یکی از ویژگی‌های کلیدی عرضه نهایی، تجزیه و تحلیل مقایسه‌ای دو نوع نمونه است: نمونه کنترل و نمونه تیمار شده با لاکتوفرین. این ماده فعال بیولوژیکی به عنوان یک عامل محافظ بالقوه در نظر گرفته می‌شود که قادر به جلوگیری از کاهش فعالیت متابولیک کندروسیت‌ها و تخریب ماتریکس خارج سلولی است که چارچوب پشتیبان بافت را تشکیل می‌دهد.

از سال ۲۰۱۹، ۱۱ سری نمونه به مدار فرستاده شده است - از سلول‌های بنیادی مزانشیمی گرفته تا مدل‌های بافت استخوان و غضروف. در این مدت، دانشمندان تأیید کرده‌اند که سلول‌های انسانی می‌توانند در شرایط بی‌وزنی زنده بمانند و رشد کنند و همچنین سیستمی برای کشت طولانی مدت بافت در مدار ایجاد کرده‌اند. همانطور که تیماشف خاطرنشان می‌کند، محیط فضایی امکان مشاهده مراحل اولیه تخریب غضروف را به طور قابل توجهی سریع‌تر از مطالعات زمینی فراهم می‌کند.

این بیوراکتور در ۹ دسامبر به زمین بازگشت. موسسه پزشکی احیاکننده تجزیه و تحلیل کامل نمونه‌ها را از تغییرات مورفولوژیکی گرفته تا ارزیابی متابولیسم و وضعیت ماتریکس خارج سلولی آغاز کرد. انتظار می‌رود نتایج به توسعه روش‌های جدید برای پیشگیری و توانبخشی فضانوردان و همچنین یافتن کاربرد‌هایی در درمان آرتروز و اختلالات ستون فقرات کمک کند.

داده‌های به‌دست‌آمده، پایه و اساس مرحله بعدی - توسعه مدل‌های پیچیده‌تر مهندسی زیستی از بافت انسانی برای آزمایش در مدار - را تشکیل خواهند داد. برنامه تحقیقاتی ایستگاه فضایی روسیه قرار است شامل مدل‌هایی از دیسک‌های بین مهره‌ای و ساختار‌های ترکیبی مهندسی بافت باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری