یک پزشک وضعیتی را توصیف کرد که در آن هورمون‌ها مسئول افزایش وزن هستند

دکتر تانیگینا: مقاومت به انسولین می‌تواند منجر به افزایش چربی شود

به گزارش مجله خبری نگار،ناتالیا تانیگینا، متخصص غدد درون ریز در کلینیک مرکزی موسسه تحقیقات مرکزی اپیدمیولوژی سرویس فدرال نظارت بر حمایت از حقوق مصرف کننده و رفاه انسان، به Gazeta توضیح داد که مقاومت به انسولین باعث ایجاد انسولین اضافی در خون می‌شود که به تجمع بافت چربی کمک می‌کند.

این پزشک توضیح داد: «این وضعیتی است که در آن سلول‌های بدن به انسولین کمتر پاسخ می‌دهند و لوزالمعده را مجبور به تولید بیشتر آن می‌کنند. همانطور که می‌دانیم، هر ماده‌ای در صورت مصرف بیش از حد می‌تواند سمی شود و این شامل انسولین نیز می‌شود. دلیل این امر این است که انسولین اثر لیپوژنیک دارد. این ماده نه تنها به جذب چربی‌ها کمک می‌کند، بلکه در صورت کمبود ناگهانی کالری در رژیم غذایی، از تجزیه آنها نیز جلوگیری می‌کند. با مقاومت به انسولین، سطح انسولین در خون به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و بافت چربی با خوشحالی از این مزیت استفاده می‌کند. علاوه بر این، چربی نه تنها در زیر پوست، بلکه در داخل بدن، در اطراف اندام‌های داخلی نیز رسوب می‌کند و مانع عملکرد آنها می‌شود.»

ایجاد مقاومت به انسولین به دو عامل نیاز دارد: مصرف فعال کربوهیدرات‌های قابل هضم و عدم فعالیت بدنی، یعنی سبک زندگی بی‌تحرک.

«کربوهیدرات‌های زود هضم، غذا‌هایی هستند که قند را خیلی سریع وارد جریان خون می‌کنند. به عنوان مثال، قند معمولی قبل از رسیدن به معده، در دهان شروع به تجزیه شدن می‌کند و سطح قند خون را بالا می‌برد. این غذا‌ها علاوه بر قند، شامل محصولاتی هستند که از آرد گندم و آرد برنج تهیه می‌شوند. نوشیدنی‌های شیرین که حاوی مقادیر زیادی قند به شکلی بسیار زود هضم هستند، به ویژه خطرناک هستند. سبک زندگی بی‌تحرک نه تنها منجر به افزایش وزن و ضعف عضلات می‌شود، بلکه مقاومت به انسولین را نیز تحریک می‌کند. ورزش یا صرفاً پیاده‌روی و حرکت، حساسیت به انسولین را بهبود می‌بخشد، زیرا انسولین توسط عضلات استفاده می‌شود.» تانیجینا توضیح داد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری