یک ازدواج موفق... دستور پختی برای داشتن بدنی سالم و متناسب!

به گزارش مجله خبری نگار، این مطالعه که توسط دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس انجام شده است، اولین مطالعه‌ای است که تأثیر پیوند‌های اجتماعی بر وزن و رفتار‌های غذایی را از طریق تعاملی شامل عملکرد مغز، متابولیسم و ​​هورمون اکسی‌توسین، معروف به «هورمون عشق»، نشان می‌دهد.

نتایج نشان می‌دهد که کیفیت روابط اجتماعی ممکن است به اندازه عوامل سنتی مانند فعالیت بدنی و رژیم غذایی در حفظ سلامت جسمی مهم باشد.

این مطالعه شامل تقریباً ۱۰۰ نفر از لس‌آنجلس بود که داده‌هایی از جمله وضعیت تأهل، شاخص توده بدنی، نژاد، سن، جنس، کیفیت رژیم غذایی و وضعیت اقتصادی-اجتماعی را ارائه دادند. آنها همچنین هنگام مشاهده تصاویر غذا تحت تصویربرداری از مغز قرار گرفتند، نمونه‌های مدفوع برای اندازه‌گیری فرآورده‌های جانبی متابولیک تجزیه و تحلیل شدند، آزمایش‌های پلاسمای خون برای تعیین سطح اکسی‌توسین انجام شد و ارزیابی‌های روانشناختی و رفتاری برای اندازه‌گیری حمایت عاطفی درک شده انجام شد.

نتایج نشان داد زوج‌های متأهلی که احساس می‌کردند حمایت عاطفی قوی دریافت می‌کنند، در مقایسه با زوج‌های متأهلی که حمایت عاطفی کمی گزارش کردند، سبک‌تر و در برابر اعتیاد به مواد غذایی مقاوم‌تر بودند. تصویربرداری مغز همچنین افزایش فعالیت در قشر پیش‌پیشانی خلفی-جانبی آنها، ناحیه‌ای که مسئول کنترل اشتها و هوس‌ها است، را نشان داد.

در مورد افراد مجرد، الگو‌های فعالیت مغزی آنها متفاوت بود و محققان معتقدند که این به دلیل تنوع و ناهماهنگی شبکه‌های حمایت اجتماعی آنهاست.

این مطالعه همچنین تغییرات مثبت در فرآیند‌های متابولیکی را در میان افرادی که از حمایت اجتماعی قوی برخوردارند، برجسته کرد و افزایش متابولیت‌های تریپتوفان را نشان داد. این متابولیت‌ها که توسط باکتری‌های روده تولید می‌شوند، نقش مهمی در تنظیم التهاب، ایمنی، تعادل انرژی و سلامت مغز دارند. آنها همچنین در تولید سروتونین و سایر ترکیباتی که بر خلق و خو و رفتار اجتماعی تأثیر می‌گذارند، نقش دارند.

داده‌ها نشان می‌دهند که اکسی‌توسین عنصر کلیدی در این فرآیند است؛ سطوح بالاتری از آن در افراد متأهلی که حمایت عاطفی قابل توجهی دریافت می‌کنند، در مقایسه با افراد مجرد ثبت شده است.

دکتر آربانا چرچ، محقق ارشد این مطالعه و متخصص علوم اعصاب، گفت: «ما مدتی است که می‌دانیم روابط اجتماعی حمایتی، سلامت را بهبود می‌بخشد و ممکن است میزان بقا را تا ۵۰٪ افزایش دهد. اما مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنایی این تأثیر هنوز مشخص نیست. مطالعه ما مسیر جدیدی را آشکار می‌کند که مستقیماً ازدواج و حمایت عاطفی را با خطر چاقی مرتبط می‌کند.»

چرچ توضیح می‌دهد که اکسی‌توسین ممکن است به عنوان یک «رهبر ارکستر» عمل کند و بین مغز و روده هماهنگی ایجاد کند و توانایی مغز را برای کنترل خود افزایش دهد و همزمان فرآیند‌های متابولیک را بهبود بخشد.

این مطالعه، تصورات رایجی را که به طور خودکار ازدواج را با افزایش وزن مرتبط می‌دانند، به چالش کشید، زیرا مزایای بیولوژیکی و رفتاری در بین افراد متاهلی که از قبل روابط عاطفی حمایتی داشتند، بارزتر بود.

چرچ معتقد است که یافته‌های این مطالعه، راه را برای رویکردی جدید در پیشگیری و درمان چاقی، مبتنی بر ترویج روابط اجتماعی سالم در کنار عادات غذایی سالم و ورزش، هموار می‌کند.

او خواستار مطالعات گسترده‌تر و متنوع‌تر با طرح‌های بلندمدت برای تأیید یافته‌ها و درک عمیق‌تر از مکانیسم‌های بیولوژیکی درگیر شد.

این مطالعه در مجله Gut Microbes منتشر شده است.

منبع: مدیکال اکسپرس