در روز جهانی آزادی مطبوعات، سندیکای روزنامه‌نگاران از حوادث وحشتناکی که روزنامه‌نگاران فلسطینی را هدف قرار می‌دهد، پرده برداشت

به گزارش مجله خبری نگار، در گزارشی که توسط این سندیکا منتشر شده آمده است: «از زمان آغاز تجاوز گسترده اسرائیل به نوار غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، عرصه فلسطین شاهد موج بی‌سابقه‌ای از جنایات و تخلفات بوده است که به طور سیستماتیک روزنامه‌نگاران و پرسنل رسانه‌ای را هدف قرار می‌دهد.»

این اتحادیه تأیید کرد که «کمیته آزادی‌های سندیکای روزنامه‌نگاران فلسطینی از نزدیک این تشدید خونین را زیر نظر دارد و با تکیه بر داده‌های میدانی مستند، تصویری تکان‌دهنده از جنایات ارتکابی علیه روزنامه‌نگاران فلسطینی، چه به صورت فردی و چه به صورت نهادی، به رسانه‌ها و سازمان‌های حقوق بشری و جامعه بین‌المللی ارائه می‌دهد.»

این گزارش اشکال مختلف هدف قرار دادن خبرنگاران، از قتل‌های مستقیم و بمباران خانه‌ها گرفته تا دستگیری‌ها و تخریب گسترده نهاد‌های رسانه‌ای را برجسته می‌کند و بهای سنگینی را که روزنامه‌نگاران صرفاً به خاطر اعمال حق خود برای گزارش حقیقت می‌پردازند، آشکار می‌سازد.

بر اساس این گزارش، «رژیم اشغالگر اسرائیل همچنان روزنامه‌نگاران فلسطینی را هدف قرار می‌دهد و آنها را هدفی می‌داند که باید با تمام ابزار‌ها از جمله موشک، گلوله‌های توپخانه، پهپاد، مهمات جنگی، گاز اشک‌آور و بمب‌های صوتی از بین برود. با این سطح از باروت و تروریسم، از آغاز تجاوز به نوار غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا آغاز ماه مه ۲۰۲۵، ۲۱۰ روزنامه‌نگار شهید شده‌اند.»

او افزود: «کمیته آزادی‌های سندیکای روزنامه‌نگاران فلسطینی، تمام جنایات، حملات و تخلفات انجام شده توسط رژیم اشغالگر اسرائیل (ارتش، سیاستمداران، شهرک‌نشینان، دادگاه‌ها و رسانه‌ها) را رصد و مستندسازی کرده است، که همه آنها در مرگ روزنامه‌نگاران دست دارند.»

این سندیکا خاطرنشان کرد: «در حالی که حمله موشکی هواپیما‌های ارتش اشغالگر اسرائیل به ساختمان‌ها و مقر‌های مؤسسات رسانه‌ای در نوار غزه در روز اول تجاوز، شدید بود و اکثر مقر‌ها و دفاتر کانال‌های ماهواره‌ای و خبرگزاری‌ها ویران شد، این روزنامه‌نگار چاره‌ای جز انجام بقیه کار از خانه نداشت، زیرا موشک‌ها آنها را تا خانه‌هایشان تعقیب می‌کردند که در این حادثه حدود ۹۰ همکار کشته شدند که برخی از آنها هنوز زیر آوار هستند، مانند همکار روزنامه‌نگار، هبه العبدالله که به همراه دختر و مادرش در تاریخ ۱۲/۹/۲۰۲۳ در شهر القراره در نزدیکی خان یونس به شهادت رسید.»

او ادامه داد: «پس از تخریب دفاتر و مؤسسات رسانه‌ای، تعقیب روزنامه‌نگاران تا اتاق خواب‌هایشان و کشتن آنها با موشک، آنها برای محافظت از خود در برابر سرما و گرما، چادر‌های جمعی برپا کردند. آنها تصمیم گرفتند چادر‌ها را در اطراف بیمارستان‌ها مستقر کنند، زیرا معتقد بودند که بیمارستان‌ها و اردوگاه‌های آوارگان خارج از محاسبات جنگ‌ها و هدف‌گیری با باروت هستند. با این حال، اشغالگران از انجام هر کاری جز ثبت جنایات خود با فجیع‌ترین روش‌ها و ابزار‌ها خودداری کردند، زمانی که روزنامه‌نگاران را در چادر‌های شخصی خود در اطراف بیمارستان‌ها هدف قرار دادند، همانطور که در تاریخ ۴/۷/۲۰۲۵ با شهادت خبرنگار خبرگزاری فلسطین امروز، حلمی الفقاوی، در نتیجه حمله موشکی که چادر روزنامه‌نگاران را در مجاورت بیمارستان ناصر، غرب خان یونس هدف قرار داد، اتفاق افتاد. یا در چادر‌های آنها در پناهگاه‌های داخل مدارس UNRWA، همانطور که در تاریخ ۱۱/۷/۲۰۲۴ با شهادت دو روزنامه‌نگار، الزهرا ابوسخیل، خبرنگار شبکه رسانه‌های خبری، و احمد ابوسخیل، عکاس همین شبکه، در نتیجه حمله موشکی به مدرسه‌ای که آوارگان در آن پناه گرفته بودند، اتفاق افتاد (فهد) الصباح) در محله التفاح در شهر غزه.

او تأکید کرد که «۲۹ روزنامه‌نگار بدون مداخله‌ی چادر کشته شدند و ده‌ها نفر به شدت مجروح شدند که برخی از آنها دست و پایشان قطع شد.»

او خاطرنشان کرد که «اشغالگران به هدف قرار دادن روزنامه‌نگاران با قتل بسنده نکردند، بلکه خانواده‌های آنها را نیز به شیوه‌ای جنایتکارانه و وحشتناک، بدون استثنا کودکان و زنان، هدف قرار دادند. داده‌ها و اسناد کمیته آزادی‌ها، تخریب ۱۵۲ خانه بمباران شده را نشان می‌دهد که منجر به کشته شدن ۶۶۴ خانواده و بستگان روزنامه‌نگاران شده است، تنها به این دلیل که فرزندانشان در روزنامه‌نگاری و رسانه کار می‌کنند، همانطور که برای خانواده روزنامه‌نگار معتز عزایزه اتفاق افتاد که ۲۶ نفر از اعضای خانواده و بستگان خود را در بمباران خانه‌اش از دست داد.»

این گزارش تأیید کرد که «شواهد قاطع قتل هدفمند این است که تعداد روزنامه‌نگارانی که توسط ترکش‌های راکت و گلوله‌های جنگی مجروح شده‌اند، بیشتر از تعداد روزنامه‌نگارانی است که توسط گاز اشک‌آور و بمب‌های صوتی مجروح شده‌اند و تعداد کل جراحات خونین را به ۱۷۸ نفر می‌رساند که برخی از آنها دچار قطع عضو شده‌اند، همانطور که برای عکاس-خبرنگار سامی شحاده اتفاق افتاد که در ۱۲/۴/۲۰۲۴ پس از مجروح شدن در حین پوشش اخبار در اردوگاه نصیرات، پایش قطع شد؛ و همانطور که چند روز پیش اتفاق افتاد، ایهاب الرودینی، عکاس-خبرنگار، با ترکش و شکستگی جمجمه و چشم مجروح شد، و احمد الآغا، خبرنگار بی‌بی‌سی، که با ترکش در پای چپش مجروح شد.» در این گزارش آمده است که «حدود ۲۲۶ روزنامه‌نگار در نزدیکی محل سکونتشان هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفته‌اند تا از پوشش اخبار در کرانه باختری و نوار غزه جلوگیری شود.»

این سندیکا خاطرنشان کرد: «حدود ۱۳۹ مورد دستگیری و بازداشت در مراکز امنیتی ارتش اشغالگر وجود دارد که ده‌ها نفر از دستگیرشدگان در روز‌های اول تجاوز، هنوز در سلول‌هایی بدون محاکمه عادلانه، بدون ملاقات با خانواده و حتی بدون ملاقات از سوی صلیب سرخ، در شرایط غیرانسانی به سر می‌برند و در معرض بدترین انواع شکنجه‌های جسمی و روانی، همچنین گرسنگی و محرومیت از درمان قرار دارند. در همین حال، برخی از همکاران همچنان در وضعیت ناپدید شدن اجباری هستند، مانند مورد روزنامه‌نگار نضال الوحیدی که با تلویزیون النجاح و پلتفرم نیو پرس کار می‌کند و روزنامه‌نگار هیثم عبدالوحید از بنیاد رسانه‌ای عین. بسیاری از همکاران ناپدید شده‌اند و سرنوشت آنها یک ماه بعد فاش شد، در حالی که سرنوشت برخی از آنها تا این لحظه نامعلوم است.»

کمیته آزادی‌ها تأیید کرد که «این تخلفات، جرایم سیستماتیک علیه مطبوعات در سرزمین‌های اشغالی فلسطین محسوب می‌شوند» و خواستار موارد زیر شد:

تشکیل یک کمیته تحقیق بین‌المللی مستقل

فشار برای آزادی فوری روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده

فشار برای اجازه دادن به روزنامه‌نگاران مجروح برای سفر جهت درمان.

پاسخگو کردن اشغالگران به خاطر جنایاتشان در برابر دادگاه‌های بین‌المللی.

ارائه حمایت بین‌المللی برای روزنامه‌نگاران و سازمان‌های رسانه‌ای.

از تمام تلاش‌ها برای نظارت بر این تخلفات در محافل بین‌المللی حمایت و آنها را مستند کنید.

منبع: سندیکای روزنامه‌نگاران فلسطینی