به گزارش مجله خبری نگار، سمیه فریدونی ضمن تاکید بر لزوم توجه به ابعاد مختلف عوامل بروز آسیبهای اجتماعی، اظهار کرد: زمانی که درباره آسیبهای اجتماعی صحبت میشود معمولا توجه به مبانی و زیرساختها فراموش شده و صرفا به تعداد طلاقها، وضعیت اعتیاد و رفتارهای پرخطر در کشور اشاره میشود و این درحالیست که تمامی مسائل اجتماعی ریشهدار هستند و اگر دولتها به سمت سیاستگذاریهای اجتماعی حرکت کنند، بسیاری از این مشکلات بهبود مییابد.
وی ادامه داد: در حوزه آسیبهای اجتماعی از جمله مسائل مرتبط با زنان، خانواده و ... باید توجه به شرایط امنیت و رفاه برای کودکان، به ویژه در دورهای که بر فرزندآوری تاکید میشود باید شرایط به گونهای باشد که نقش حمایتی دولت برای کودکان افزایش یابد؛ در شرایطی به سر میبریم که تمام مسئولیت فرزند در حوزه آموزش، مراقبت و تفریح بر عهده خانوادههاست و همین موضوع دغدغه بزرگی ایجاد کرده است.
این جامعهشناس در توضیح بیشتر این موضوع افزود: توسعه زیرساختهایی که بتوان برای نگهداری فرزندان از آن استفاده کرد راحتی بیشتری برای خانوادهها فراهم میکند. در کشورهای توسعهیافته در حوزه سیاستگذاری، خانواده در دسته مهمترین افرادی است که به حمایت دولت نیازمند است و غالبا این حمایتها در جوامع سنتی مانند ایران به خانوادههای این افراد مانند عمه، خاله، مادربزرگ و پدربزرگ سپرده شده و این درحالیست که ایجاد فضای مراقبتی در سطح جامعه برای فرزندان وجود ندارد.
فریدونی با تاکید بر ایجاد توسعه زیرساختهای لازم جهت مراقبت از کودکان در ساعات غیرآموزشی، گفت: ایجاد زیرساختها برای ایجاد فضاهای حمایتی توسط دولت برای نگهداری از کودکان در ساعات غیرآموزشی موضوع مهمی است که موجب ایجاد امنیت و آرامش برای خانوادهها و به دنبال آن افزایش جمعیت باکیفیت خواهد شد.
وی در ادامه با تاکید بر توجه به زیست روزمره نوجوان ایرانی، خاطرنشان کرد: مهارت، پذیرش و شنیده شدن نیازهای کودکان امر ضروری دیگری است که دولت چهاردهم باید به آن توجه کند. مراقبت و ایجاد فضای امن برای فرزندان چه از نظر تفریح و چه از نظر رشد و توسعه میتواند منجر به توسعه جمعیت باکیفیت در ایران شود.
فریدونی در این راستا ضمن تاکید بر توسعه نهادهای مدنی و مردمی به دولت چهاردهم گفت: هر اندازه که مدیریت اجتماع به نهادهای مردم نهاد سپرده شود اطمینان خاطر برای تحول در حوزه آسیبهای اجتماعی افزایش مییابد، چراکه سمنها جزو مهمترین بخشهایی هستند که عاملیت اجتماعی افراد را توسعه میدهند که به کارهای جمعی و بهبود وضعیت آسیبهای اجتماعی در کشور منتهی خواهد شد.