بحران قهرمانی: کشتی نوجوانان جهان و قهرمانانی که می‌سوزند

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: مسابقات کشتی آزاد و فرنگی نوجوانان در ایتالیا در حال برگزاری است و امروز نیز به پایان خواهد رسید. این در حالی است که تیم آزاد نتوانست همانند تیم فرنگی بدرخشد، اما با این حال یک نکته مهم وجود دارد و آن اهمیت داشتن و یا نداشتن قهرمانی در رده سنی نوجوانان است. هم سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی یعنی محسن سوریان که تیمش به عنوان قهرمانی رسید و هم مجید ترکان سرمربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان که به احتمال زیاد تیمش نمی‌تواند قهرمان شود درباره اهمیت قهرمانی در رده سنی نوجوانان صحبت کردند و تقریباً همه مدعی بودند که هرگز قهرمانی در رده سنی نوجوانان مهم نیست.

نوجوانان کشتی آزاد ایران از ابتدای دهه ۹۰ تا به حال نزدیک به ۱۰۰ مدال را در مسابقات قهرمانی جهان کسب کردند، اما شاید تعداد نفراتی که بعد از کسب مدال نوجوانان توانستند در رده سنی بزرگسالان بدرخشند به اندازه انگشتان دو دست هم نباشد. شاید از معروف‌ترین چهره‌ها بتوان به علیرضا رضایی اشاره کرد که قهرمان نوجوانان جهان شد و نقره المپیک را گرفت. یا عباس حاج کناری که نقره نوجوانان جهان را گرفت و طلا و نقره بزرگسالان را هم کسب کرد؛ هر چند عمر قهرمانی او هم کوتاه بود. از نسل جدید هم شاید بهترین مثال‌ها کامران قاسمپور، علیرضا کریمی و حسن یزدانی باشند که هر سه نقره نوجوانان جهان را گرفتند و در بزرگسالان جهان هم درخشیدند.

این نشان می‌دهد که کشتی ایران در رده پایه روند درستی ندارد و برنامه‌های این رده سنی باعث کوتاه شدن عمر قهرمانان می‌شود. باید یک کار کارشناسی و پژوهشی اساسی در این باره انجام شود که چرا نوجوانان کشتی ایران بعد از قهرمانی در جهان نمی‌توانند این مدال خود را در بزرگسالان و المپیک تکرار کنند. مجید ترکان که خودش سرمربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان است و یکی از قهرمانان بنام کشتی بوده و تحصیلات دانشگاهی هم دارد، درباره کوتاه شدن عمر دوران قهرمانی نظرات جالبی دارد: «بیشتر بحث فرهنگی است، هر چند وزن کم کردن و فشار آوردن‌های زیاد به آن‌ها آسیب می‌زند. نوجوانان ما از کشور که خارج می‌شوند، حواس‌شان پرت می‌شود. ضمن اینکه وقتی هم قهرمان می‌شوند و برمی‌گردند جوایز آن‌ها را فریب می‌دهد و از مسیر اصلی خارج می‌کند.»

علیرضا دبیر که حالا خودش رئیس فدراسیون کشتی است یکی از قهرمانان بزرگ جهان و المپیک شد، اما هیچ وقت مدال جهانی در رده سنی نوجوانان نداشت. همین باعث شده تا حالا یک دغدغه بزرگ برای علیرضا دبیر باشد که دور قهرمان شدن به هر قیمت در جهانی را باید خط کشید و باید سراغ پرورش کشتی‌گیران در رده سنی نوجوانان رفت. او معتقد است باید نظم و انظباط را سرلوحه قرار داد و جلوی وزن کم کردن کشتی‌گیران را گرفت: «برای من نظم و انضباط در رده سنی نوجوانان از هر چیزی مهم‌تر است. بار‌ها هم هشدار دادم که اگر بفهمم کشتی‌گیر نوجوانان وزن کم کرده با او برخورد می‌کنم.»

هر چند که در همین مسابقات یکی از کشتی‌گیران وزن زیادی کم کرد و به سختی سر وزن رسید، اما با این حال خواسته علیرضا دبیر استفاده از کشتی‌گیران در وزن خود و جلوگیری از وزن کم کردن است و تقریباً هم رعایت شده و از بین ۲۰ نفر یک نفر با این مشکل روبه‌رو بوده. شاید وزن کم کردن یکی از مشکلات بزرگ در طولانی شدن دوران قهرمانی یک کشتی‌گیر باشد، اما حتماً تنها دلیل نیست و به نظر باید به لحاظ روانی هم به آن توجه کرد.

محسن سوریان قهرمان امید‌های جهان در سال ۱۹۹۵ و سرمربی فعلی تیم ملی کشتی فرنگی نوجوانان هم با وجودی که تیمش بعد از چند سال قهرمان جهان شد، نگاه متفاوتی به مسابقات دارد: «باید گذشته را بررسی کنیم و درس بگیریم. قهرمانان زیادی داشتیم، اما در کشتی فرنگی فقط دو نفر بودند که هم در نوجوانان طلا گرفتند و هم در بزرگسالان. یکی از این دو نفر هم حسن رنگرز بود. به هر حال یک اتفاقی رخ می‌دهد و یک جای کار ایراد دارد. خیلی سعی کردیم کشتی‌گیران ما وزن کم نکنند و در رژیم نباشند و راحت سر وزن برسند، اما فقط یکی از این موارد به وزن‌کشی مربوط است و باید سراغ موارد دیگر هم رفت و آن‌ها را کشف کرد، اما چرا باید از بین نزدیک به ۱۶۰ مدال‌دار جهان در رده سنی نوجوانان فقط دو نفر مدال جهانی بزرگسالان را بگیرند؟»

سوریان با اشاره به موفقیت‌های تاریخی حمید سوریان گفت: «شاید یکی از دلایل مهم کسب ۷ مدال جهان و المپیک توسط حمید همین بود که در رده سنی نوجوانان مدال جهانی نگرفت.»
در واقع قهرمانی در رده سنی نوجوانان به یک بحران تبدیل شده و آن‌ها وقتی بزرگ می‌شوند و به رده سنی بزرگسالان می‌رسند، نمی‌توانند قهرمان شوند.