نقش مجلس در هم‌افزایی و انسجام قوای سه گانه، پر رنگ‌تر است

به گزارش مجله خبری نگار بزرگترین علت مشکلات اقتصادی بر می‌گردد به یارانه‌هایی که ۴۰ سال است کشور را درگیر خود کرده و باعث توزیع ناعادلانه امکانات و ثروت در کشور شده است. از زمانی که رهبری، نامگذاری سال‌ها را با رویکرد شعار‌های اقتصادی انتخاب کردند، یعنی از سال ۱۳۸۸، به طور مضاعف در حوزه‌ی مسائل اقتصادی نکات و تذکرات و توصیه‌هایی بیان کرده‌اند، بیش از ده سال می‌گذرد.

ایشان علت این کار را اینگونه بازگو میکنند: شعار‌ها را اقتصادی قرار دادیم، چون مسئله، مسئله‌ی کشور و مسئله‌ی معیشت مردم است. سؤال اصلی که مطرح می‌شود این است؛ مهم‌ترین مشکلات کشور در دو عرصه اقتصاد و عدالت چیست و بهترین راه حل ممکن برای غلبه بر مشکلات کدام است؟ مسئله اقتصاد در سالیان اخیر به اصلی‌ترین مسئله‌ی کشور تبدیل شده است و رهبر انقلاب بار‌ها این موضوع را گوشزد فرموده اند، مواردی مثل: مسئله‌ی فوری کشور و مسئله‌ی جدّی کشور و اولویّت کشور فعلاً مسئله‌ی اقتصاد است. اولین اثر اقتصاد ضعیف، فشار بر معیشت مردم بخصوص طبقات ضعیف است، اثر دوم این است که دشمن طمع می‌کند و امید می‌بندد، اعتبار کشور هم کاهش پیدا میکند.

کشور اگر قوی باشد در عرصه‌ی جهانی اعتبار خواهد داشت. دشمن می‌خواهد القا کند که کشور دچار بن‌بست است. حرف من این است: من می‌گویم در کشور هیچ بن‌بستی وجود ندارد؛ در همین زمینه اقتصادی، هیچ بن‌بستی وجود ندارد. این‌جور نیست که راهِ‌حل نباشد؛ نخیر، مشکلات کشور، مشکلات اقتصاد، شناخته‌شده است، راهِ‌حل‌ها هم شناخته‌شده است.

از این همه شجاعت و اطمینان، از طرف بالاترین مقام کشور، در مورد حل مسائل و مشکلات اقتصادی، به نظر می‌رسد که بی انصافی است که هنوز دو دل باشیم.
اتحاد و انسجام بین همه ارکان کشور، آنقدر مهم و اساسی است که در سال‌های اخیر توسط مقام رهبری پیشنهاد تاسیس شورا و هیات‌هایی صرفا به همین منظور شده است.

شورای عالی هماهنگی اقتصادی قوای سه‌گانه و هیئت عالی حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه‌گانه دو نمونه بارز هستند که مقام رهبری برای افزایش هم افزایی بین سران سه قوه پیشنهاد داده بودند. اما خوشبختانه در طول ۴۰ سال گذشته تا به امروز، مجلس یازدهم و دولت سیزدهم و سران قوه قضاییه، بیشترین هماوایی و هماهنگی را با هم دارند و این موضوع می‌تواند نقطه عطفی برای رفع چالش‌های کشور باشد.

با نماینده مردم سروستان و کوار و خرامه در مجلس شورای اسلامی، در همین رابطه به صحبت نشستیم. عبدالعلی رحیمی مظفری، نقش نمایندگان در اتحاد و انسجام ملی را این چنین بیان می‌کند: نقش اصلی نمایندگان مجلس، نقش ریل گزاری و نقش نظارتی است که اگر جایگاه نماینده به درستی حفظ شود و با پرداختن به مسائل حاشیه‌ای و سو گیری‌های جنایی، به حاشیه نرود و کمیته‌ها و شورا‌هایی که تشکیل شده اند و به نحوی باعث موازی کاری‌هایی در بحث قانون گزاری می‌شوند، در یک راستا و یک مسیر مشخص و آن هم مسیر قانونی قانون گزاری از طریق مجلس با توجه به اسناد بالا دستی و سیاست‌های کلی نظام که توسط رهبری تعیین می‌شود، انجام گیرد، خود به خود انسجام بین دستگاه‌ها و قوا، رخ خواهد داد.

عضو هیات رئیسه کمیسیون انرژی مجلس، در پاسخ به این سوال که اتحاد سران سه قوه چگونه تحکیم می‌شود و چه نقشی در اداره بهتر کشور دارد و نقش کدام قوه در انسجام قوا پر رنگ‌تر است، می‌گوید: هر یک از قوا ابتدا به ساکن باید کار خودشان را انجام بدهند.

قوه مجریه باید اول وظایف خود را به نحو احسن اجرا کند تا اینکه به دنبال سنگین کردن فضای نمایندگان باشد، یا گناه را بر دوش، آن‌ها بیندازد! قوه قضاییه باید پالایش را از درون خود آغاز کند و قوه مقننه هم نمی‌تواند رسالت‌های خودش را تعطیل کند و به دنبال نقطه ضعف در دستگاه‌های دیگر باشد!

وی ادامه داد: پس همه قوا موثر هستند و اگر یک قوه عملکرد درستی نداشته باشد، همه را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما ریل گزاری بر عهده قوه مقننه است و همان طور که حضرت امام خمینی ره گفتند، مجلس در راس همه امور است و اگر بتواند جایگاه خود را حفظ کند میتواند در اتحاد و انسجام قوا، نقش پر رنگ تری داشته باشند.

نماینده مردم سروستان و کوار و خرامه در مجلس شورای اسلامی، در تبیین نقش رهبری در اتحاد قوا هم، این چنین می‌گوید: جایگاه و نقش مقام هبری در تمام عرصه‌های مهم کشور، بی بدیل و غیر قابل انکار است. توجه ویژه ایشان به اتحاد قوا باعث همکاری و فعالیت آن‌ها و تشکیل جلسه سران سه قوه است.

رحیمی مظفری در بیان لزوم شفافیت هم نکاتی را به شرح زیر، بیان می‌کند: شفافیت قطعا نیاز جامعه است، اما شفافیتی که منجر به حرکات پوپولیستی شود، مضر خواهد بود. اگر قرار است شفافیت اتفاق بیفتد، باید در همه زمینه‌ها اتفاق بیفتد و منجر به منافع نظام شود.

عبدالعلی رحیمی مظفری، ضمن بیان مشکلات اصلی جامعه، بهترین راه برون رفت از این مشکلات را به این صورت بیان می‌کند: بزرگترین مشکل جامعه، مشکلات اقتصادی است و مشکلات فرهنگی هم که پیدا شده، همگی ناشی از عدم اعتماد مردم به نظام است که آن هم ناشی از همان مشکلات اقتصادی و تضعیف روحیه مردم است. بزرگترین علت این مشکلات اقتصادی بر می‌گردد به یارانه‌هایی که ۴۰ سال است کشور را درگیر خود کرده و باعث توزیع ناعادلانه امکانات و ثروت در کشور شده است.

وی در پاسخ به این نکته که؛ تفکیک قوا یا اتحاد قوا، نظر شما چیست؟ می‌گوید: استقلال قوا به هیچ وجه نافی اتحاد بین قوا برای رفع مشکلات کشور نیست، قوا باید مستقل باشند و مستقل حرکت کنند، اما تقابل اصلا خوب نیست و متحد شدن، هم افزایی، هم دلی و کمک جهت حل مشکلات مردم و کشور می‌تواند در اتحاد بین قوا به وجود بیاید.