دانشمندان به اهمیت رسانه‌های اجتماعی برای افراد مبتلا به اوتیسم اشاره کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، برای افراد جوان مبتلا به اوتیسم، ارتباط آنلاین می‌تواند راحت‌تر از ملاقات حضوری باشد: پیام‌رسانی به آنها اجازه می‌دهد تا در مورد پاسخ‌های خود فکر کنند، افرادی با علایق مشابه پیدا کنند و برای موقعیت‌های ناآشنا آماده شوند. با این حال، محیط دیجیتال خطراتی را به همراه دارد، از جمله خطرات مرتبط با اطلاعات نادرست و محتوای مضر. ایزوستیا به بررسی نقش رسانه‌های اجتماعی در زندگی افراد جوان مبتلا به اوتیسم و ​​​​اینکه چرا ایمنی آنلاین به چیزی بیش از خود کاربران بستگی دارد، می‌پردازد.

انجمن‌های آنلاین به شما کمک می‌کنند افراد همفکر خود را پیدا کنید

مطالعه‌ای توسط محققان دانشگاه کوئین مری لندن در مجله‌ی «گفت‌و‌گو» منتشر شد. آنها ۱۴۴ نفر در سنین ۱۶ تا ۲۶ سال را مورد بررسی قرار دادند تا بررسی کنند که چگونه پلتفرم‌های دیجیتال به جوانان مبتلا به اوتیسم کمک می‌کنند تا علایق خود را دنبال کنند و با کاربران همفکر خود ارتباط برقرار کنند.

اوتیسم یک اختلال رشدی سیستم عصبی است که بر نحوه ارتباط و تعامل فرد با دیگران، درک اطلاعات و پاسخ به صدا‌ها تأثیر می‌گذارد. این بیماری به روش‌های مختلفی خود را نشان می‌دهد: برخی افراد در زندگی روزمره خود به حمایت قابل توجهی نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر به حداقل حمایت نیاز دارند. درک این نکته مهم است که اوتیسم یک بیماری قابل درمان نیست و توانایی‌های فکری فرد را تعیین نمی‌کند.

شرکت‌کنندگان در این مطالعه از گروه‌های موضوعی در پلتفرم‌های دیجیتال برای یافتن افراد همفکر و بحث در مورد علایقی که ممکن است نتوانند با دیگران به اشتراک بگذارند، استفاده کردند.

واقعاً در مورد حس تعلق به جامعه بود که قبلاً هرگز تجربه نکرده بودم. خیلی شگفت‌انگیز بود که افرادی را پیدا کنی که به اندازه تو یک هنرمند را دوست دارند و کار او را با همان طول موج درک می‌کنند. این چیزی بود که مدت‌ها از دست داده بودم.

به گفته نویسندگان، چنین ارتباطاتی به ویژه زمانی اهمیت دارند که علایق فرد بسیار خاص باشد و هیچ باشگاه یا گروه مناسبی در نزدیکی او وجود نداشته باشد.

ارتباط حضوری مستلزم آن است که فرد به سرعت به کلمات طرف مقابل پاسخ دهد و حالات چهره و سایر نشانه‌های غیرکلامی را در نظر بگیرد. در پیام کوتاه، این الزامات کمتر است: می‌توانید پیام را بخوانید، پاسخ خود را در نظر بگیرید و افکار خود را با سرعت دلخواه خود بیان کنید. علاوه بر این، ارتباط آنلاین نیازی به حضور در یک اتاق پر سر و صدا ندارد، جایی که صدا‌های زیاد و سایر عوامل حواس‌پرتی می‌توانند مانع تعامل شوند.

برخی از شرکت‌کنندگان در مطالعه، از جمله کسانی که کلامی صحبت نمی‌کنند، به مزایای گروه‌های کوچک و متمرکز و فرصت بیان افکار خود با جزئیات اشاره کردند. نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که سوءتفاهم‌ها در فضای آنلاین نیز ایجاد می‌شوند، اما برای برخی از افراد جوان اوتیسم، این قالب ارتباطی راحت‌تر از بسیاری از موقعیت‌های زندگی واقعی است.

رسانه‌های اجتماعی به شما کمک می‌کنند تا مطالعه کنید و برای جلسات آماده شوید

همه شرکت‌کنندگان در نظرسنجی گفتند که از پلتفرم‌های دیجیتال برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد علایق خود استفاده می‌کنند. برای انجام این کار، آنها ویدیو‌های آموزشی تماشا می‌کنند، متخصصان را دنبال می‌کنند و نشریات مرتبط را می‌خوانند. برخی در نهایت در زمینه‌های خود متخصص می‌شوند و دانش خود را با سایر کاربران به اشتراک می‌گذارند.

با این حال، رسانه‌های اجتماعی لزوماً جایگزین تعاملات حضوری نمی‌شوند. برعکس، می‌توانند به آماده شدن برای آنها کمک کنند. به عنوان مثال، برخی از شرکت‌کنندگان از قبل در مورد مکان‌های ناآشنا و رویداد‌های آینده تحقیق کردند تا بهتر بفهمند چه انتظاری باید داشته باشند. پیش‌بینی‌پذیری و ساختار مشخص رویداد‌ها می‌تواند به ویژه برای افراد اوتیسمی مهم باشد.

با این حال، همه شرکت‌کنندگان نتوانستند به طور منظم در رویداد‌های حضوری شرکت کنند. نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که حمل و نقل عمومی، باشگاه‌های جوانان و مکان‌های محلی همیشه نیاز‌های ارتباطی و حسی افراد دارای اختلالات عصبی-حرکتی را برآورده نمی‌کنند. بنابراین، برای برخی، جوامع آنلاین جایگزین زندگی واقعی نمی‌شوند، بلکه راهی برای کسب اطلاعات و ارتباطاتی هستند که مشارکت را تسهیل می‌کنند.

اطلاعات نادرست و محتوای مضر همچنان یک مشکل هستند

شرکت‌کنندگان در این مطالعه همچنین تجربیات منفی خود را در فضای آنلاین گزارش کردند. از جمله مشکلاتی که آنها ذکر کردند، اطلاعات نادرست و مطالب بالقوه مضر بود. نویسندگان به وضعیتی اشاره می‌کنند که در آن، کاربران پس از مشاهده پست‌هایی در مورد گیاهخواری، شروع به دیدن ویدیو‌هایی می‌کنند که عادات غذایی نامنظم را ترویج می‌دهند.

این خطرات محدود به جوان‌ترین شرکت‌کنندگان در نظرسنجی نبود. افراد ۲۴ تا ۲۶ ساله نیز مشکلات مشابهی را با افراد گروه سنی جوان‌تر گزارش کردند. نویسندگان معتقدند که دلایل این امر ممکن است کمتر به سن کاربران و بیشتر به نحوه عملکرد خود پلتفرم‌ها و نحوه توصیه محتوا توسط آنها مربوط باشد.

محققان همچنین به پیامد‌های بالقوه محدود کردن دسترسی به رسانه‌های اجتماعی برای نوجوانان اشاره می‌کنند. اگر افراد جوان مبتلا به اوتیسم فرصت تعامل با جوامع آنلاین معنادار را از دست بدهند، ممکن است منابع اطلاعاتی و ارتباطات اجتماعی کمتری داشته باشند. این امر می‌تواند انزوا را افزایش دهد، به خصوص اگر گروه‌های آفلاین موجود نیاز‌های آنها را برآورده نکنند.

امنیت همچنین به طراحی پلتفرم بستگی دارد

نویسندگان معتقدند که مسئولیت ایمنی دیجیتال نباید صرفاً بر عهده کاربران باشد. شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی باید به طور مؤثرتری به قلدری و تبعیض پاسخ دهند و به مردم کنترل بیشتری بر آنچه در فید‌های خود می‌بینند، ارائه دهند.

برای مثال، شرکت‌کنندگان در پروژه مایلند بتوانند پیمایش نامحدود را غیرفعال کنند و توصیه‌های ویدیویی را پنهان کنند. چنین ویژگی‌هایی امکان کنترل بیشتر بر تعاملات آنها با پلتفرم را فراهم می‌کند. علاوه بر این، جوانان برای تشخیص اطلاعات نادرست، درک نحوه عملکرد الگوریتم‌ها و تشخیص موقعیت‌هایی که محتوای آنلاین بیش از حد طاقت‌فرسا می‌شود، به پشتیبانی نیاز دارند.

به گفته محققان، بهبود محیط دیجیتال باید با تغییراتی فراتر از آن همراه باشد. اگر فضا‌های عمومی، حمل و نقل و جوامع محلی سبک‌های ارتباطی و نیاز‌های حسی مختلف را در خود جای ندهند، صرفاً محدود کردن دسترسی به رسانه‌های اجتماعی مشکل انزوای اجتماعی را حل نخواهد کرد. طبق این نشریه، مهم است که افراد جوان مبتلا به اوتیسم بتوانند بین ارتباطات آنلاین و آفلاین یکی را انتخاب کنند و راه‌هایی برای مشارکت در جامعه‌ای که برایشان مناسب است، پیدا کنند.