دانشمندان کیفیت رژیم غذایی را با علائم اپی‌ژنتیک پیری مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان ارتباطی بین الگو‌های غذایی سالم و تغییرات کندتر مرتبط با پیری بیولوژیکی کشف کرده‌اند. محققان داده‌های تقریباً ۷۵۰۰ بزرگسال را تجزیه و تحلیل کرده و تغییرات متیلاسیون DNA مرتبط با ده الگوی غذایی سالم را بررسی کردند. ایزوستیا در مورد چگونگی ارتباط رژیم غذایی با پیری بیولوژیکی گزارش می‌دهد.

چگونه تغذیه با پیری بیولوژیکی مرتبط است؟

این مطالعه توسط متخصصان مرکز بیماری‌های عصبی آلمان انجام شد. نتایج آن در مجله Nature Communications منتشر شد. تجزیه و تحلیل اولیه با استفاده از داده‌های ۶۴۷۰ نفر ساکن منطقه بن انجام شد. سپس نتایج با استفاده از یک گروه مستقل متشکل از ۱۰۳۴ نفر اعتبارسنجی شد.

دانشمندان ارزیابی کردند که رژیم غذایی هر شرکت‌کننده چقدر با الگو‌های غذایی مختلف مطابقت دارد و سپس این شاخص‌ها را با نشانگر‌های پیری اپی‌ژنتیکی مقایسه کردند. این به سن فرد بر اساس سال تقویمی اشاره ندارد، بلکه به تغییراتی در بدن اشاره دارد که می‌توان با امضا‌های مولکولی خاص ارزیابی کرد.

در نتیجه، پایبندی بیشتر به تمام الگو‌های غذایی سالم مورد مطالعه با نرخ پایین‌تر پیری اپی‌ژنتیکی مرتبط بود. با این حال، قدرت این ارتباط بین الگو‌های غذایی فردی متفاوت بود.

چه رژیم‌های غذایی مورد مطالعه قرار گرفتند؟

محققان ۱۰ شاخص کیفیت رژیم غذایی را بررسی کردند. این شاخص‌ها شامل رژیم غذایی مدیترانه‌ای، رژیم غذایی نوردیک، رژیم غذایی DASH، رژیم غذایی MIND، رژیم غذایی گیاهی و سایر مدل‌هایی بودند که بر غذا‌های سالم تأکید داشتند. رژیم‌های غذایی گیاهی کمتر سالم و رژیم‌های غذایی سرشار از غذا‌های التهابی به طور جداگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

شرکت‌کنندگان می‌توانستند همزمان از چندین الگوی غذایی پیروی کنند. با این حال، همپوشانی بین افرادی که در چارک بالای پایبندی به رژیم‌های غذایی مختلف قرار داشتند، اندک بود. این بدان معناست که الگو‌های مورد مطالعه در واقع از نظر ترکیب رژیم غذایی متفاوت بودند، اگرچه انواع سالم‌تر آنها با الگو‌های مشابه تغییرات اپی‌ژنتیکی مرتبط بودند.

رژیم غذایی DASH و رژیم غذایی نوردیک بیشترین ارتباط را با سه شاخص پیری اپی‌ژنتیکی مورد استفاده داشتند. با این حال، نویسندگان این را به عنوان مبنایی برای مشخص کردن یک الگوی غذایی خاص در نظر نگرفتند: تفاوت بین رژیم‌های غذایی در میزان ارتباطات یافت شده نسبتاً کم بود.

مطالعه ما نشان می‌دهد که یک رژیم غذایی سالم، پیری بیولوژیکی را کند می‌کند. این اثر قابل توجه نیست، اما قابل اندازه‌گیری و برای پیشگیری مهم است. با کند کردن روند پیری، می‌توانیم خطر بیماری‌های مرتبط با سن مانند زوال عقل و بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش دهیم. بنابراین، یک رژیم غذایی سالم، پیری سالم را تقویت می‌کند.

چه اتفاقی برای دی‌ان‌ای افتاد؟

برای ارزیابی پیری بیولوژیکی، دانشمندان از سه شاخص اپی‌ژنتیک استفاده کردند. این شاخص‌ها بر اساس تجزیه و تحلیل متیلاسیون DNA هستند - تغییرات شیمیایی که می‌توانند بر فعالیت ژن تأثیر بگذارند و با افزایش سن تغییر کنند.

محققان تقریباً ۸۵۰،۰۰۰ ناحیه DNA را تجزیه و تحلیل کردند. الگو‌های غذایی مختلف، الگو‌های متمایزی از تغییرات متیلاسیون را نشان دادند، اما بیش از ۷۰٪ از مسیر‌های بیولوژیکی تحت تأثیر، همپوشانی داشتند. این موارد در درجه اول مربوط به ساختار سلولی، سیگنالینگ و متابولیسم بودند.

برخی از تغییرات مختص مدل‌های فردی بودند. به طور خاص، پایبندی بیشتر به رژیم غذایی DASH با تغییرات در مسیر‌های مرتبط با عملکرد قلب مرتبط بود، در حالی که پایبندی بیشتر به رژیم غذایی MIND با تغییرات در مسیر‌های مرتبط با عملکرد شناختی و حافظه مرتبط بود. این نتایج تفاوت‌های بین رژیم‌های غذایی را در سطح مولکولی برجسته می‌کند، اما به خودی خود تأثیر تغییرات خاص بر بیماری‌های مرتبط یا عملکرد‌های بدن را اثبات نمی‌کند.

اگرچه تفاوت‌های قابل اندازه‌گیری بین رژیم‌های غذایی وجود دارد، اما به طور مطلق این تفاوت‌ها ناچیز هستند. آنچه مهم است تصویر کلی است. به طور خلاصه: وقتی صحبت از کند کردن روند پیری می‌شود، فقط یک رژیم غذایی سالم وجود ندارد، بلکه طیف وسیعی از رژیم‌های غذایی ممکن وجود دارد که نتایج مثبتی ارائه می‌دهند.

چرا دانشمندان یک رژیم غذایی خاص را مشخص نمی‌کنند؟

نویسندگان این مطالعه خاطرنشان می‌کنند که یافته‌ها به جای وجود یک رژیم غذایی مطلوب واحد، به یک ارتباط کلی بین کیفیت رژیم غذایی و نشانگر‌های اپی‌ژنتیک پیری اشاره دارند. رژیم‌های غذایی مختلف ترکیبات متفاوتی دارند، اما تغییرات DNA مرتبط تا حد زیادی در فرآیند‌های بیولوژیکی یکسانی همگرا می‌شوند.

لازم به ذکر است که احتمالاً یک رژیم غذایی «درست» وجود ندارد. داده‌های ما نشان می‌دهد که عادات غذایی مختلف با کندتر شدن روند پیری مرتبط هستند - برخی تا حد بیشتری نسبت به سایرین. این یک یافته دلگرم‌کننده است، زیرا امکان تنظیم تغذیه سالم با ترجیحات شخصی و فرهنگی، بودجه و سلیقه را فراهم می‌کند.

این مطالعه ماهیتاً مشاهده‌ای است. محققان رژیم‌های غذایی خاصی را به شرکت‌کنندگان اختصاص ندادند یا چگونگی تأثیر مستقیم تغییرات غذایی بر سرعت پیری را پیگیری نکردند. بنابراین، نتایج نشان‌دهنده ارتباط آماری بین کیفیت رژیم غذایی و نشانگر‌های اپی‌ژنتیک است، اما رابطه علت و معلولی را اثبات نمی‌کند.

علاوه بر این، پیری بیولوژیکی در این مطالعه با استفاده از شاخص‌های مولکولی ارزیابی شد، نه مستقیماً بر اساس طول عمر یا بروز بیماری. تحقیقات بیشتری برای تعیین چگونگی ارتباط تغییرات شناسایی شده با خطر واقعی بیماری‌های مرتبط با سن و طول عمر سالم مورد نیاز است.