دانشمندان کشف کرده‌اند که اختلالات روانی کدام افراد کمتر قابل درمان هستند

بیوپسی: اسکیزوفرنی زمانی که التهاب در بدن وجود دارد، کمتر قابل درمان است.

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه نانجینگ دریافته‌اند بیمارانی که نسبت نوتروفیل به لنفوسیت بالایی دارند - که نشانه‌ای از التهاب سیستمیک است - به درمان‌های استاندارد اختلالات روانی کمتر پاسخ می‌دهند. نتایج این مطالعه در مجله روانپزشکی زیستی (BioPsy) منتشر شده است.

تصویربرداری عصبی مدرن نشان می‌دهد که بیماری‌های روانی مختلف - اسکیزوفرنی، اختلال افسردگی اساسی و اختلال دوقطبی - اغلب مکانیسم‌های عصبی مشترکی دارند. با این حال، مبانی بیولوژیکی این اختلالات هنوز مشخص نیست.

در مطالعه جدید، دانشمندان تلاش کردند تا «بیوتایپ‌های» پنهان را شناسایی کنند و توجه ویژه‌ای به التهاب مغز داشتند - عاملی مشکوک که ممکن است باعث ایجاد بیماری در برخی از بیماران شود، اما تا حد زیادی برای اندازه‌گیری مستقیم غیرقابل دسترس است.

این مطالعه بر روی دو گروه مستقل از داوطلبان انجام شد. در مرحله اول، محققان داده‌های اتصال مغز را با ویژگی‌های مولکولی خون، از جمله متیلاسیون DNA، مقایسه کردند. این امر به شناسایی الگوی مشخصی از فعالیت عصبی مرتبط با اختلال عملکرد سیستم ایمنی کمک کرد.

در مرحله دوم، دانشمندان کشف کردند که بیمارانی که این «امضای» عصبی را دارند، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت افزایش یافته‌ای دارند - معیاری که اغلب به عنوان شاخص التهاب سیستمیک استفاده می‌شود.

داده‌های بالینی پیامد مهم دیگری را نیز آشکار کردند: در طول بستری شدن در بیمارستان، این بیماران به درمان‌های استاندارد پاسخ کمتری دادند. این نشان می‌دهد که مؤلفه ایمنی-التهابی بیماری مستقیماً بر اثربخشی درمان تأثیر می‌گذارد.

به گفته فی وانگ، نویسنده اصلی این مقاله، نشانگر زیستی حاصل، هم اساس بیولوژیکی اختلالات را منعکس می‌کند و هم می‌تواند به عنوان ابزاری برای پیش‌بینی پاسخ به درمان عمل کند. داده‌های جدید همچنین پیشرفت روانپزشکی را به سمت پزشکی شخصی‌سازی‌شده پیش می‌برد، جایی که درمان بر اساس نشانگر‌های بیولوژیکی عینی انتخاب می‌شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری