دانشمندان کشف کرده‌اند که پس از سکته مغزی، عضلات انرژی را با مغز "به اشتراک" می‌گذارند

انرژی عضلانی ممکن است از سلول‌های مغز پس از سکته مغزی محافظت کند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه جونتندو (ژاپن) دریافته‌اند که ورزش بدنی با انتقال میتوکندری - اجزای تولیدکننده انرژی سلول‌ها - از عضله به بافت عصبی، از مغز پس از سکته مغزی محافظت می‌کند. یافته‌های این مطالعه در پلتفرم MedComm منتشر شده است.

به گفته دانشمندان، روش‌های از بین بردن یا حل کردن لخته خون - علت اصلی سکته مغزی - فقط در چند ساعت اول مؤثر است. در نتیجه، بسیاری از بیماران مشکلات طولانی مدتی را در راه رفتن، گفتار و حافظه تجربه می‌کنند. اگرچه فعالیت بدنی به بهبودی کمک می‌کند، اما بیماران مسن اغلب قادر به ورزش با شدت کافی نیستند.

برای درک مکانیسم‌های بیولوژیکی پشت فواید ورزش، این تیم مدل‌های موشی سکته مغزی و زوال عقل را مطالعه کرد. برخی از حیوانات روی تردمیل ورزش با شدت کم انجام دادند. سپس دانشمندان عملکرد مغز، فعالیت حرکتی، حافظه و تغییرات سلولی را در موش‌های ورزشکار و غیرورزشکار مقایسه کردند.

حیوانات گروه اول آسیب کمتری به ماده سفید و میلین نشان دادند، حافظه و عملکرد حرکتی بهبود یافته و عوارض کمتری پس از سکته مغزی داشتند. یک کشف کلیدی، نقش میتوکندری - "نیروگاه‌های" انرژی سلولی - بود.

ورزش بدنی تعداد میتوکندری‌ها را در عضلات و جریان خون افزایش داد. این میتوکندری‌ها توسط پلاکت‌ها بین بافت‌ها منتقل می‌شدند که آنها را از عضلات به مغز حمل می‌کردند. سپس میتوکندری‌ها وارد نورون‌ها و سلول‌های پشتیبان مسئول محافظت از فیبر‌های عصبی و حفظ عملکرد مغز شدند.

در نواحی آسیب‌دیده مغز و در ناحیه اطراف محل سکته مغزی، میتوکندری به سلول‌ها کمک کرد تا در شرایط کمبود اکسیژن زنده بمانند، ترمیم اتصالات عصبی را ارتقا داد و شدت عواقب سکته مغزی را کاهش داد.

به گفته نویسندگان، در حال حاضر روش‌های بسیار کمی وجود دارد که قادر به کاهش عواقب عصبی بلندمدت سکته مغزی یا پیشگیری از زوال عقل عروقی باشند. این رویکرد جدید به یک استراتژی درمانی بالقوه اشاره دارد که می‌تواند در آینده نه تنها برای سکته مغزی، بلکه برای بیماری‌های میتوکندریایی و سایر بیماری‌های عصبی نیز به کار رود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری